HACTENUS de Bisulcis actum est, sequ untur tetra/poda digitata, Graecis poluxidh=, et poluda/ktula, quae velsunt cwo/toka, seu vivipara, vel *wo/toka seu ovipara. Illa, iterum vel sunt Fera, quae aut sunt feris moribus imbuta, aut difficulter cicurantur, aut si aliquando mitiora redduntur, numquam tamen ferociam penitus deponunt; vel Semifera, vel Domestica, quibus Appendicis loco Dubia addi possunt. Ex illis sunt Leo, Pardus, Lynx, Nomen Tigris, Ursus, et Lupus. Leo, Graecis le/wn para\ to\ la/w, video, quod perspicaci prae ceteris oculorum acie polleat, et qh\r fera per antonomasiam dicitur. Catulos Aeschylus o)bri/kala, vulgus s1ku/mnous2 abobmurmuram do Poetae leonti/deous2 Plin. H. N. l. i. c. 36. et leonti/s1kous2 appellant. Plin. ursum Numidicum, dumscribit, Domitium Rhenobarbum Aedilem curulem, ursos Numidicos centum, et totidem Aethiopas Lipsius Elect. l. 2. c. 4. venatores in circo dedisse, Lipsio appellare videtur. Sed perperam nisi forte pro Ursos, Leones substituendum sit. Parum enim credidibile est, si Romani pro leone dixissent ursum Numidicum, ignoraturum id fuisse Plinium: qui meminerat et apud Maronem Acestem vestitum Virgil. Aeneid. 5. induci

--- pelle Libystidos ursae.

Dio quoque seu Xiphilinus ab ursis feras Libycas distinguit; ut taceam, Descriptio. Arist. H. A. l. 6. c. 31. neminem veterum tam insolentis locutionis meminisse. Aristoteles eum capite mediocri, fronte quadrata in medio cava posuit, supercilio eminenti, et nasum versus cuiusdam nubis instar porrecto, oculis caropis, non valde volubilibus, neque valde prominentibus. Recentiores medios inter cavos et exstantes oculos notavere, nasum, crassiorem potius quam tenuiorem, superiorem maxillam inferiori aequalem, rictum instar ovis amplum, labia tenuia, ita ut partes superiores superiectae sintinferioribus, collum rigens et magnum, mediocriter crassum, pectus robustum, metaphrenum latum, medium ventrem gracilem, crura valida et nervosa, pilos flavos, neque rectos, neque valde crispos. Pedes anteriores quinis digitis, posteriores quaternis distinguuntur. Leaenam a mare iuba qua caret, et binae in medio ventre mammae distinguunt, ex quibus numerum catulorum arguere non licet. Lactis inde inopia,

Nomen. FEra, quam descripturi sumus Pardus, seu ab a)/rdw irrigo, quod eius

Nomen. FEram, quae Graecis lu\gc dicitur, Latini non Lynceum ut Cardanus voluit, a Scaligero ideo reprehensus, sed Lyncem u)po\ th=s1 lu/khs2, a luce, quod omnium animantium acutissime videat, vocant. Appellatur et Lupus cervarius, non quod lupo sit similis, sed quod pari cum eodem aviditate feratur, et in cervos hostiliter eat. Thoen non esse in sequentib. videbimus. Chaos an sit quem Galli Raphium dicunt, Pompeii M. ludi ostendere, que~que facie lupi et maculis pardorum Plin. H. N. l. 8. c. 19. Plinius facit, in medio relinquerem, nisi alibi quoque in luporum genere cervarium reponeret, qualem ex Gallia in arena Pompeii M. spectatum Descriptio. diximus. Capite est parvo, oculis, fulgentib. Scaliger. Ex. 210. facie alacri, Ma~mas habet in pectore. Maculae magis mari distinctae et orbiculares. Pellem ita descripsit Gesnerus. Pellis extensa lyncis a summo naso ad caudam usque, est longitudinis trium pedum, et unciar. quatuor, cauda longitudinem unciar. septem non excedit, latitudo circa collum (non ambitus dicimus, sed dorsi tantum) est dimidiati pedis, et in imo dorso unciar. quindecem, crura anteriora longitudinem unciar. quatuordecem, et posteriora duodecem aequant. Pilus undique mollissimus, et densa lanugine confertus, extremae pilorum dorsi partes albicant, et venter medius est candidus, in quo puncta quaedam passim nigricant, crebra vero sunt iuxta imum ventrem ad latera, auriculae parvae sunt, quasi triangulum referentes, ambitu nigro, et supra eas villus niger, cum paucis pilis albis eminet; barba ad instar felium ex setis albis constat. Pedes admodum villosi sunt, et anteriores quinque digitis, posteriores vero quatuor tantum integrantur, et tantum cauda in extremitate nigricans per totum aequalis crassitudinis conspicitur. Musculorum tempora habet debilia. Cranium tribus suturis insignitur. Sed et viginti dentib. armatur, quorum incisores sunt duodecem Ambros. de Digitat. l. 3. c. 3. (verba sunt Ambrosini) sed primus et sextus tam inferioris quam superioris mandibulae, quatuor mediis paulo minores sunt, quales in mustellis observantur. Canini quatuor ceteris longiores sequuntur. Molares sunt decem, quatuor superiorem maxillam utrinque muniunt, primi prope caninos trigonae sunt figurae duplici quadam appendice insigniti, ultimus in utraque superiori parte bifidus est utrisque, et altero valde latior. Inferior maxilla sex molaribus decoratur, primus prope caninos, trigonam refert figuram, secundus floris lilii rudimentum repraesentat, tertius utroque latior et maior est, fissus in Galen. de usu part. l. 11. c. 2. medio, summitatib. acutis. Maxilla inferior illi est parva, quod prona cibum non sumat. Pes acutissimis, crystallinis, tunica atque membrana inclusis armatur unguiculis, qui figuram unguium aquilae et vulturis aemulantur, pars inferior Locus. callosa est. Lynces in Orientali plaga Ovid. Metam. l. 15. vagari Vitria cus scribit, inde in Europam delatos Ovidius, reperiri et in Americae montibus Thevetus auctor est. Elegantiorib. nigri per dorsum maculis insigniti in Lithuania, Polonia, Moscovia, et Suetia circa Helsingiam, ubi lynx Rattluchs nominatur, capiuntur, Gesner. in Hist. Quadrup. inventos et in Ducatu VVirtembergico, in rusticumque praetereuntem aliquando insiliisse, et ab eodem securi Cibus. prostratum, Gesn. auctor est. Cibus lyncib. caro animalium, catorum silvestrium inprimis, quorum caro suavior, si Olao M. credimus. Habent et cerebella quadrupedum Gesner. l. c. in deliciis, hinc Gesn. se a quodam intellexisse scribit, lynces in arborib. aliquando latitare, et in maiores quadrupedes praetereuntes insilire, et unguib. cervici infixis non dimittere, Generatio. donec animalis prostrati laniato capite, cerebrum devoraverint, sunt qui affirment, corpore intacto sanguinem Scaliger. Ex. 210. tantum sugere. Scaliger pauciora in Scandinavia animalia reperiri scribit, quod lyncib. in alimentum cedant. Arist. H. A. l. 5. c. 1. More canum aversi congrediuntur, ut canes implentur, et ritu leporum superfetant. Isidor. Orig. l. 12. c. 2 Catulum ipsis adscribit Isidor. duos, tres, aut quatuor Odonus. Plin. H. N. l. 28. c. 8. Visus. Clarissime omnium quadrupedum cernunt, ideo quidam corpora solida visu penetrare fabulati sunt. Velocis sunt cursus, adeo, ut eum saltu praecipitent. De urina ita Plinius. Lyncum humor ita redditus, ubi gignuntur, glaciatur arescitve in ge~mas carbunculis similes, et igneo colore fulgentes, lyncurium vocatas, atque ob id succino a plerisque ita generari prodito. Novere hoc sciuntque lynces, et invidentes urinam terra operiunt, eoque celerius solidatur illa. Hoc postremum apud Aelianum et Isidorum invenies, prius Dioscor. l. 2. c. 74. Dioscorides vanum esse, quod lyncurium sit succinum pterigophoron, et pennas ad se alliciat, fatetur, et Brasavolus inane esse experientia ipsa comperit. Mores. Tanta quoque oblivione, si praedam ferens retrospexerit, occupari quidam affirmare audent, ut praedae ipsius oblita aliam quaerat. ego si id verum est, nimiae aviditati istud adscripserim. Aestate depilari, hieme valde hirsutum reddi, Odonus tradidit, quod villosis animantib. commune. An viscora virulenta et spumae rabidorum canum comparanda habeat, quod apud Lucanus Phars. l. 6. Usus. Lucanum legimus, in medio relinquo. Haud contemnendas habet in medicando vires. Evonymus saxifragas herbas cum sanguine ad minuendos calculos miscet; VVekerus ex pinguedine unguentum ad eosdem pellendos componit. Crollius sal ex lapide et oculis cancri conficit. Unguis qui est in dextro pede pro pollice, contra co~vulsiones argento inclusus et appensus valet. Eosdem omnes cum corio exuri Plin. H. N. l. 28. c. 8. efficacissime in Carpatho insula tradunt. Hoc cinere potu proluvia vitorum, eiusdemque aspersu feminarum libidines inhiberi, item pruritus corporum, urina, stillicidia vesicae. Eadem et iugulorum dolori monstratur Differentiae. Oppian. Cyneg. l. 3. in remedio. Pellis Bononiae centum vigintilibris venditur. Oppianus a magnitudine et parvitate eas distinguit, sibi undiquaque similes. In Italia duplex pellis ostenditur. Ampla, ad albedinem magis tendens, quae lupi Cer arii esse creditur, et Ruffa, paulo minor, quam Cati pardi autumant.

Nomen. NOmen huic belluae a velocitate datum a Medis, qui tigrim sagittam vocant, putatur. Genere masculino Varro extulit, feminino Plinius, invenies et Tigrides in plurali apud Philomelae Descriptio. auctorem. Ad magnitudinem canis leporarii et ultra excrescere, quidam putant, ad equi Nearchus. Visa pellis, cuius longitudo quinque pedum mensuram superabat. Oculos habet splendore igneo micantes, collum breve, quale illis quae pascendi gratia cervicem in terram non deiciunt, ungues aduncos, dentes acutos, pedes multifidos. Locus. Magna ipsorum in Oriente et versus Austrum, in India nempe, intra Gangem et Hyphasin fluvios, in monte Caucaso, apud Besingos Peninuleis vicinos, copia, ut male, in Hyrcania duntaxat haberi, Poetae prodiderint. Inveniuntur et in Iava, ubi propter ipsorum metum minus gummi benivini colligitur, Bengala, et montib. Pervanis. In Taprobana diuturna lucis usura frui, nonnullis proditum. Cibus. Omne animantium genus devorant. Elephantes saepe superant, mulos pede apprehensos trahunt, oves, boves, canes, etc. laniant, nec ab hominib. temperant: haedorum tamen praecipue carnib. delectantur: tanta vero aviditate feruntur, ut viso animantis unius sanguine, per totum cupiantire pecus, Stat. l. 8. ut apud Statium habetur. Omne genus femininum esse, quod nulli mares capiantur, Tzetzes Chil. 12. c. 339. Tzetzis memoriae lapsi cum aliis opinio. ideo ex vento concipere Generatio. prodiderunt. Fabulae a velocitate animalis apud veteres decantata origo, aversos co~gredi, et multos uno partu Aelian. H. N. l. 8. c. 1. catulos edere, certum, nec inter se duntaxat miscentur, sed et in canes exardescunt. Aristot. H. A. l. 8. c. 74. Modum procreandi apud Aristotelem habes. Alligantur, inquit, canes locis desertis, per quae tigres versantur, et nisi tigris in luxuriam solvatur, lacerantur, sed cum desiderio veneris Plin. H. N. l. 8. c. 40. premitur, mitescit, quod Plinius, ut apud Aelian. est, ita protulit. E tigrib. eos (canes) Indivolunt concipi: et ob id in silvis coitus tempore alligant feminas. Primo et secundo fetu nimis feroces putant gigni: tertio demum educant. In India Occidentali nullam Hispanis vim facere, infestare Indos, in provincia Bambae, albos homines non attingere, nigros adoriri, imo homine albo et nigro simul dormientib. albo intacto, nigrum corripere, Linschottanus Sympathia et Antipathia. prodidit, an ad Sympathiam referri debeat, dubito: sed quod Elephanto viso vehementer excandescant, Balb. in Hodepor. c. 34. quod bubalorum fimo pellantur, quod denique ad sonum tympani fere insaniant, Pierius l. 2. et se ipsos saucient, inter antipathiae Hieroglyph. exempla refero. Vox ipsius proprie per rancatum exprimitur. Mutare Vox. et frendere, ira correptum scilicet, Oppian. Cyneg. Oppian. dixit. Velocitati tremendae Cursus. et maximae dum capitur esse, constanter Plin. H. N. l. 8. c. 18. a veteribuscreditum. Totusn. fetus, inquit Plin. qui semper numerosus est, ab insidiante rapitur equo quam maxime pernici, atque in recentem subinde transfertur. At ubi vacuum cubile reperit feta (maribus n. non est cura sobolis) fertur praeceps odore vestigans. Raptor appropinquante fremitu, abicit unum e catulis. Tollit illa morsu, et pondere etiam ocior acta remeat, iterumque consequitur, ac subinde, donec in navem regresso inanis feritas saevit in littore. Et haec veterum sententia. Bontius de Med. Ind. p. 13. Recentiores et ex his Bontius, inter errores ponunt, quae de velocitate dicuntur. Quia haec fera tardigrada est, ac hominem, (multo minus aliam feram) vix cursu assequeretur, hinc est, quod apri, tauri silvestres, cervi, sagacius hoc animal odorantes, eius ungues cursu facile eludant: ideoque in carrectis, ac inter virgulta latens circa flumina, quo praedictae ferae ad potum voniunt, saltu obliquo in aliquam earum fertur, non secus ac feles in mures ac glires impetum faciunt: sic etiam ex insidiis hominem aggreditur, ac si, (quod saepe fit) nimia cupidine praedae aberraverit in saltando, lente ac rugiens recedit. si quoque ab homine detectam se sentiat, abibit, etc. haec Bontius, quo mortuo, multa quoque Exotica de plantis et animalib. Mores. interiisse doleo. De cetero, sobolis est amantissimi haec fera, ideo viso homine protinus catulos transfert; ablatis, in obvium quodcu~que crudeliter saevit, et rabie correpta, perit. Etsi autem indomitae fere sit crudelitatis, indulget tamen aliquando patientiam flagello; et Ovidius, obsequium Tigres domare dixit, et apud Senecam, osculatur Plin. H. N. l. 8. c. 11. 17 Tigrim suus custos. Nec desuntmansuefactorum exepla. D. Augustus Q. Tuberone, Fabio Max. Coss. IV. Nonas Maias, theatri Marcelli dedicatione, tigrin primus omnium Romae ostendit in cavea mansuefactum: Divus Iul. Capitol. in eod. Vopisc. in eod. vero Claudius simul quatuor. Sub Gordiano decem Romae visae, in triumpho Aureliani quatuor. Heliogabalus tigrides currui iunxit. Numquam tamen feritatem exuunt, aliquando submittunt, sed cum minime exspectaverimus, torvitas mitigata exasperatur. Id Abdias l. 6. Hist. Apostol. Thevet. Cosmogt. T. 2. l. 19. c. 7. Babylonius prodidit; nec ignotum, dum perurbem ad spectaculum ducuntur, campanulis cingi, ut spectatores ab improviso impetu sibi caveant. Saepenec Petr. Victor. vatiar. lect. 4. c. 3. catenis bene vinciuntur. Succo Mandragorae vel opio in stuporem coniciantur necesse est, ne per urbem deductae, Usus. laedant. Posteriorib. huius ferae partib. in cibis Indos usos, priorib. tanqu Phoebo sacratis, quas versus orientem Philostr. l. 2. vita Appollon. solem attollere, utaiunt solent, abstinuisse, Philostratus auctor est. Tota carne Co~gitanos vesci, ab alis seu mustacib. quod eorum esu morte furios â corripiantur, ideo edictis Principum cautum est, ne quis pellem illis carentem venum deferat, abstinere, apud Petr. Martyr. Decad. 3. l. 2. Linschottanum legimus. Ledesma Hispanus bubula carne nihilo deteriorem invenit. Ungues incolae Cerebari in corollis texunt, his redimiti, animosiores Differentiae. se existimant. De Generibus Tigridum, nihil fere apud veteres Auctores occurrit. Equidem refert ex Pausan. in Boeot. Ctesia Pausanias, esse apud Indos Manticora dictum animal, cui triplex dentium sit in utraque maxilla ordo, missiles in cauda aculei, idque Tigrim esse quidam opinantur. Strabo quoque ex Strabo Geogr. l. 25 Megasthenereliquit, Tigrides apud Prasios dupla fere ad Leonem magnitudine esse; quis tamen quaeso id de Tigride sumendum probav erit. Apud recentiores tamen aliquot illarum Differentiae occurrunt, quoad molem, furorem, Nieremberg. Hist. Exot. l. 9. e. 15. et speciem. Vulgaris, inquit Nieremberg. nostris est maior: huic alia similis, quae, quia minor, ab Indis tlaco ocelotl, id est, parva tigris nuncupatur, maculis nigris et fuscis conscripta, non pallidis et candentib. ut aliis communes sunt. Pervani, ut Garcilassus putat, tigridem vocant Uturuncu: nam, quod Ioseph Acosta dixit, ursos dici oboronocos, corrupta non nihil ab Hispanis voce, non ita exploratum censet; veumari n. ursus dicitur. Ferociores sunt leonibus: avide Indos q~runt, etiam in domibus et casis; et nisi constanter fores sint clausae, clanculum ingrediuntur, et correptum aliquem barbarum mordicus deferunt, non secus ac felis murem: nec adversus illas arbores asyla, quas ascendunt ut illinc deiciant fugientem et lacerent. In expeditione Fedremani quaedam tigris cohortem militum aggressa, in medio omnium dilaceravit Hispanum unum, tres Indos, tutaque et impunis evasit. Nihilominus tanta feritas elumbatur: si vel baculo circa renes caedatur, la~guet et vincitur, non alia via patet victoriae. Nulla alia fera magis timetur Indis Occidentalib. imo in veneratione est. Daemon illis saepissime specie tigridis loqucbatur. Ungues venenati creduntur, numquam reparatur plaga ex illis. Iam post introductum Evangelium reverentiam imo timorem huius ferae amisit Barbaries. Capitur laqueis, alicubi muscipulis. In Bengala ferocissima invenitur, et contumacis odii: usque ad triginta milliaria insequitur per littora navim qua aufugit laesor. Obviis praeterea quibuscumque hominibus et feris atrox. Praevenit natura tantam pestem. Comitatur tigrim aliud animalculum, quod assiduo latratu illam indicat, quo audito ferae aliae recedunt, aut conduntur, homines fugiunt. Sunt illae tigrides humanae carnis avidissimae, avariores Nigritarum quos internoscunt navem, si quam in ora perspexerint, per viginti leucas cursitando prosequi solent, ut si quis in terram exscenderit, devorent. De nocte in naves insiliunt, ut incautos navicularios opprimant. Referam huius exemplum memoratu dignum, quod accidit interim dum nostri in Bengala agerent. Aethiops quidam servus cum somniasser a tigride se abreptum, sequenti nocte sub navis, qua vehebatur, prora se abscondit. Rogatus a Domino causam, somnium nocturnum enarrat; cuius veritatem illa ipsa nocte eventus probavit: omnibus n. dormientibus, tigris in navim insiliens, ceterisque, qui plus quam triginta in navi iacebant, intactis, desub prora miseri Aethiopis apprehendit latus, et abripuit. Felicior alterius sors fuit, sed divina protecti providentia. Hic cum haud procul in navi ageret a littore, a tergo hinc eum tigris, ab aqua e flumine illinc crocodilus invadit: sed audi casum. Tigris, ut adversarium praeverteret, praedamque extorqueret, nimia velocitate ultra hominem delata, et in navis latus impacta, in crocodili fauces incidit; hoc modo evasit. Dici nequit, quantopere Bengalani tigtidum rabiem metuant: hinc variis e nominib. nuncupant, veriti ne si proprio dicerent nomine, continuo dilacerentur. In Brasilia magna trigidum vis, quae famelicae horribili possent velocitate, tremendis viribus. Eaedem pastae tanta dicuntur esse ignavia, ut a gregariis etiam canibus confestim in fugam agautur. Non homines tantum perditgula. In nova Hispania speculatur ex arboribus ad ripas fluminum

Nomen. URsus, vel ab urgendo, quod impellendo tum homines tum ceteros animantes prosternat; vel quasi orsus; quod ore suo formet fetus; seu quod in ventre orsus, extra ventrem linctu compleatur, vel quasi sursus, quia horret pilis, et das1u/trixos est, Latinis dictus est. Graeci a)/rkton, vel ab a)rkw= propulso, quod ad iniurias propulsandas anterioribus pedibus valeat; vel ab a)rke/omai, quod sine externo alimento hiemem transigat, vocavere. Descriptio. Quantum ad Rationem externarum partium: Corpus ei crassum, et vix mobile, semper crescere quidam affirmant, Vadian. in Melam. inventosque longitudine quinque cubitorum, latitudinis tantae, ut quodlibet vel bovis tergus vinceret, talemque Maximiliano Imperatori in Thermis Badensibus oblatum. Pellis ei spissa et villosa, dentes sertati, et penitus reconditi. Os longum, celeres oculi, pedes manibus similes, Solinus Polyhist. Plin. H. N. in brachiisque et lumbis maxima vis, unde interdum posticis pedibes insistunt, cauda diminuta, genitale simul Aristot. H. A. l. 8. c. 27. Scalig. ed. l. 8. c. 21. ut exspiraverit cornescens. Adde his, mammas quatuor, ventriculum amplum, et intestinum, cum hieme in antris dormientes capti exenterantur, vacuum, et adeo adductum, ut simul cohaerere videatur. Galenus nervos recurrentes, qui in aliis animalibus difficulter observantur, in hoc evidentissime conspici posse scribit. Caput ipsis in validum est, vel praesertim Plin. H. N. l. 8. c. 36. synciput, quod leoni fortissimum: ideo urgente vi, praecipitaturi se ex aliqua rupe, manibus ex operto, iaciuntur. Eo tempore quo latitant, sanguinis exiguas circa cor tantum habere guttas, Theophr. de animal. latitantib. reliquo corpori nihil inesse, Theophrastus credidit. Nulla denique eis secundum Plinium medulla: axungiam et lardum habere, Monachis in Mesuen visum. In plaerisque terrarum partibus degunt, sed in Germania, Polonia, Locus. Lithuania, Norvegia, etc. et aliis Septentrionalibus, in Nova Zemla inprimis, maxime. In Anglia nunc non reperiri, Gesnerus prodidit: nec Plin. H. N. l. 8. c. 58. et l. c. in Creta insula, Plinius In Africa quoque non haberi olim creditum, sed Herod. in Melpom. Solin. c. 29. falso. Esse, praeter Herodotum et Solinum, Strabo testis est, dum Mauros, leonum, pardalium, et ursorum pellibus Strabo Geogr. l. ult. indui scribit. Magis autem montanis quam planis delectantur. Unde Alpinae rupes apud Stumpfium animosis abundant: in montibus Peru, multinigri stabulantur; et Pernes mons Victus. Atticus apud Pausaniam, venatione ursorum clarus est, pa/mfagon est animal. Plantis victitare apud Mathiolum, Albertum, et Gesnerum invenies. Ille specie rubi qui mora rubicunda et odorata producit, delectari scribit. Iste, herbam cuculi, quam Botanici trifolium acetosum vocant. Hic, radices quasdam quibus cupiditas cibi expletur, et somnus conciliatur. Nam in Alpibus Helveticis aiunt, vaccarum pastorem, postquam ursum, radicem e terra avulsam comedisse, eminus vidisset, radice eadem, post ursi discessum degustata, tanto somni desiderio captum, ut in via se prosternere necessum habuerit. Herbam arum comedere, quamprimum e latibulis Atist. Hist. Anim. l. 8. c. 17. egrediuntur, Aristoteles auctor est. Sed et arbustum quoddam spinosum, foliis fere ut apii divisis, flore albo, baccis rubentibus, in montibus circa Tridentum panis ursi appellatur. Plin. H N. l. 10. c. 73. Atistot. H. A. l. 8. c. 5. Vescuntur et fructibus arborum, quas conscendunt, leguminibus, melle, cancris, formicis. et carnibus, seu praemaceratis et propemodum putridis, seu recentibus. Maxime tamen favos appetunt, habeturque apud Iovium faceta de quodam rustico in Moscovia historia, qui in cava arbore, profundo mellis gurgite collo tenus immersus, et biduo vitam solo melle sustentans, urso in arboris eiusdem cavitatem, more humano se dimittentis, beneficio, cuius pellem tergoris manib. comprehenderat, extractus fuit. Piscibus in Islandia et glaciali Oceano Martyr. Decade. 3. l. 6. vesci, Gabottus Venetus, prodidit. Bibunt quidem aquam, sed nec lambendo, quod carcherodontum, nec sorbendo, quod continuis dentib. munitorum proprium, sed aquam mordendo, Arist. H. A. l. 8. c. 6. Generatio. ut apud Aristot. habetur. Ursae veneris sunt appetentissimae: Ideo, quoniam ferae gravidae marib. non miscenscentur, praeter lyncem et leporem, ne diutius maritis careant, et maturius ad Venerem redire possint, ventrem ante certum Oppian. Cyneg. l. 3. v. 146. tempus elidere creduntur. Mares, in puellas quoque libidine ferri, proditum. Raptam ab uno in montib. Allobrogum quandam, quam venereo complexu prosecutus est, et pomis agrestibus pavit, Philippus Cosseus, Constantiensium sacris praefectus, Gesnero Saxo Gra~mat. Hist. Dan. l. 10. retulit: Danorum vero Regum stemmata, a quodam dicto urso, qui ex puella ab urso compressa natus esse Magnus l. 8. c. 2. dicitur, deduci, et Saxo refert; et duo Magni Upsalenses Episcopos, Gothicos Plin. H. N. l. 8. c. 36. Reges ex urso et virgine nobili originem ducere produnt. Coeunt mense Februario, seu hiemis initio, non eodem modo quo quadrupedes, sed Arist. H. A. l. 5. c. 1. intra mutuos amplexus, velut humanas coniugationes, seu ut Plinius, ambo Solin. Polyhist. c. 39. cubantes complexique, id est, humanitus strati. Grayidae latent, secretiq, honore reverentur mares gravidas. Aristot. H. A. l. 6. c. 30. Uterum triginta dies ferunt. Pariunt tum unum, tum etiam duos, sed complurimum quinque. De partus forma variatur. Lucinae illis properantius tempus Solin. d. l. est, inquiunt Plinius et Solinus, quippe uterum trigesimus dies liberat: unde evenit, ut praecipitata fecunditas, informes creet partus. Carnes pauxillulas edunt, quibus color candidus, oculi nulli, nulli pili, et de festina immaturitate tantum rudis sanies, exceptis unguium lineamentis. Has lambendo sensim figurant, et interdum ad pectora fovent, ut adsiduo incubatu calefacta, animalem trahant spiritum. Idem Aristoteles, Oppianus, Ovidius, et alii dixere. Inde quibusdam Ursus quasi Orsus dicitur. At recentiores contrarium experientia docuit. Capta in valle Anania supra Tridentum gravida ursa, quam exenteratam, catulos omnibus membris distinctos gestasse, animadversum Ambros. Hist. quadrup. digit. l. 1. c. 5. est. In senatus vero Bononiensis Musaeo, ursulus a caeso matris utero extractus, omnibus suis partibus formatus, in vitreo vase servatur. Nec male Camerarius opinatur, secundinarum quibus fetus ursae obvolutus est, tantam crassitiem, ut nonnisi diuturno linctu a matre avelli Antipathia. possit, errori occasionem dedisse. Capitale odium gerit cum Phoca, equo, apro, mortuis, et mappa. Phocam summopere abominari Oppianus reliquit. Agnoscit equus hostem numquam visum, ac protinus se parat ad pugnam: in qua arte potius quam viribus utitur. Transilit enim ursum, et ipso saltu posteriores pedes impingit Aelian. H. A. l. 5. c. 15. in caput. A mortuis abhorrere dicuntur, quod homines prostratos, ore ad terram verso, retentoque spiritu, illaesos relinquant. Visa mappa, teste Seneca, ad iram concitantur. Aconito quoque pereunt; nec non faba lupina, seu marcillio, quam consiliginem esse putat Gesnerus. Pisces etiam quidam nigri venenati in Armenia reperiuntur, quorum farina aspersas ficus si comederint, intereunt. Musica delectari, experientia Vox. docuit. Vocem si attendas, saevire dixit Spartianus, rugire alii. Naturam et Ingenium, sequentia testantur. Solin. Polyhist. c. 39. Cum degustavere mandragorae mala, formicas lambunt. Cum Plutarch. l. lectum animal. nausea laborant, myrmeciam adeunt, assidentesque linguam fluore dulci fluentem exsertam, leviter tam diu tenent, donec formicis scatere viderint. Vulnerati, siccis herbis sibi medentur. Ursae a latitatione egressae, Solin. l. c. in liberam diem, tantam patiuntur lucis insolentiam, ut caecitate obsitas putes. Oculi quia hebetantur crebro, maxime favos expetunt, Plin. H. N. l. 8. c. 33. ut convulneratum ab apibus os, levet sanguine gravedinem illam. In Aelian. H. A. l. 6. c. 3. antrum, nonrecto sui corporis motu sed supina ingreditur ursa, et dorsi sui tractu repit, ut vestigia obliteret. Ibique postquam est egressa, se quieti dans, habitum corporis extenuat per quadraginta dies: e quibus quatuordecem immobilis manet, reliquis aliis movetur: tantum solo lingendo dextro pede se sustentat, eique intestinum eatenus adducitur, ut propemodum Plin. H. N. l. 8. c. 36. cohaereat. Mares, inquit Plinius, quadragenis diebus latent, feminae quaternis mensibus. Specus si non habuere ramorum fruticumque congerie aedificant, impenetrabiles imbribus, mollique fronde constratos. Primis diebus bis septenis tam gravi somno premuntur, ut ne vulneribus quidem excitari queant. Tunc mirum in modum pinguescunt. Ab iis diebus residunt, ac priorum pedum suctu vivunt. Mirum dictu, credit Theophrastus per id tempus, coctas quoque ursorum carnes, si asserventur, increscere; cibi tunc nulla argumenta, nec nisi humoris minimum in alvo inveniri: sanguinis exiguas circa corda tantum guttas, reliquo corpori nihil inesse. Procedunt vere, sed mares praepingues, ut movere sese facile nequeant. Solin. l. c. Feminae non ita pinguescunt, quod eo tempore pepererint. In iisdem licet foveis, partitis tamen per scrobes secubationibus dividuntur. Exeuntes herbam arum dictam, laxandis intestinis alioquin concretis devorant, circa surculos cum dentiunt praedoman. tes ora. Si quando tauros adoriuntur, sciunt quib. potissimum partibus immorentur, nec aliud quam cornua aut nares petunt: Cornua, ut pondere defatigent; nares, ut acrior dolor sit in loco teneriore. Animae virus pestilens. Contacta halitu eius attingit nulla fera, citiusque putrescunt afflata reliquis. In Mysia aiunt esse genus alborum, qui cum a venatoribus urgentur, talem Usus. Galen. de Alim. facult. l. 3. c. 2 halitum edunt, qui canum carnes putrefaciat. Quantum ad Usum in Cibis, etsi caro ursorum sit frigida, mucosa, difficilis concoctu, spleni et Bruier. l. 13 de cibis. c. 41. hepati incommoda: Alpinis tamen et Helvetiis, Bruierino teste, in deliciis habetur, ipsequese eas in cena apud Symphorianum Campegium comedisse, culinae artificio conditam asseverat. Sed iuvenculus ille ursus erat, qualem, et quidem hieme captum, in cibis adhibete debere, Bartholomaeus Scappius scripsit. Licet n. Quintili mense ob pabulum pinguiores sint: tamen, quod caro tum malum odorem spirare soleat, a mensis excluduntur. Ceterum anteriores duntaxat pedes inter cibos suaviores ab Aeliano reponuntur, quos et principes viros appetere Michael Herus prodidit, forte quod plurimum exerceantur. Salsos et in camino siccatos qui ederunt, optimum et suavissimum esse cibum Gesnero retulerunt, nec amplius se mirari, quod eos per hiemem inter latendum sugant. Cerebrum venenatum esse Savanorola scripsit. In Medicina magni sunt partes usus. Ocuius exsiccatus et puerorum collo appensus, adversus pavores nocturnos amuletum esse dicitur, supra sinistrum hominis brachium alligatum, quartanam febrem mitigat. Sanguis panos et apostemata, in quacumque parte discutit, et pilis qui in oculis nascuntur prodest, et pulices enecat. Adeps, livores et maculas eximit: ambustis, cum lilii radicib. prodest: igni sacro illinitur: ulcera in tibiis et cruribus admixta rubrica sanat: rimas pedum, alumine addito, sarcit: raptos alopeciae vitio capillos restituit, et unguento sympathetico seu armario admiscetur. Pellis demorsis a cane rabido substernitur. Pulmo attritus a calceamentis contractos ab infla~matione tuetur. Fel articulorum doloribus utilissimum tradunt: ab Arnoldo Villanovano ad epilepsiam commendatur: tussim admixto melle sanat: in pessum ad conceptum promovendum adhibtur. Pili cum adiantho et arundinum radicibus adusti, magnae suntin generandis pilis efficaciae. Difficiles partus solvi, cum quis tectum in quo gravida sit, lapide quo ursus interfectus est, transmiserit, Plinius fabulatur. Adhibetur ursus et ad alia. Pelles Samoiedis et Lapponib. ad vestimenta inserviunt: aliis ad stragula. Olim equites, loricas et galeas iisdem tegebant, ut truculentiores appareront. Palladius ferramenta quorum in agris colendis usus, sebo, adversus grandinem et gelu inungit: Mizaldus, cortices vitium adversus erucas et glaciem. Fuit eorum et in spectaculis ac suppliciis sumendis usus. Annalib. notatum est, M. Pisone et M. Plin. H. N. l. 8. c. 36. Pisone et M. Messala Coss. ad XIV. Calend. Octobris, Domitium Aenobarbum aedilem curulem urlos Numidicos centum, et totidem venatores Differentiae. Aethiopas in Circo dedisse. Differentias quod spectat, sunt Magni, Parvi, Nigri, Albi. Tales infestavere Hollandos, cum perglacialem Oceanum transitum Purchas. Navig. T. 3. l. 4 c. 5. in Cataiam quaererent. Stupendae erant magnitudinis. Nam occisor. pelles ad tredecem pedes ascendebant. Strabo Geogt. l 16. Sunt et in Mysia albi, quorum superius facta mentio. Strabo fulvosum, in illa Arabiae regione ultimo promontorio contermina notarit: Agricola in fuscos et nigros dividit. Helvetii parvos, Maiol. Colloqu. 7. de quadrup. saxatiles, magnos capitales vocant. Sunt et in novo orbe ignavi, qui solis formicis victitant, canib. cedunt, et bacillo percussi fugiunt, nec ullum caudae vestigium habent. Myrmeciphagos appellare Nieremb. H. E. l. 9. c. 28. possis. Inveniuntur in provincia Verae pacis maximi, lanigeri satis, nigris pilorum sive lanaegrumis. Cauda illis palmaris duntaxat: manus velut humanae. Simi sunt velut nigritae, rotundo rostro, depili et rugoso: In Virginia eduntur. Meticulosi sunt, fugiunt homines, aufugiunt ad arbores, inde deturbantur, sauciati iaculis. Provincia Beach, si Paulo Veneto credimus, domesticos et innoxios producit. Hoc unicum addere placet, habuisse Suidrigellum Textor Tomo 2. Off. Lithuaniae Principem ursum matutinis horis a nemore discedentem, qui palatio appropinquans anterioribus pedibus fores percutiebat, et cibo sumpto, remeabat in silvam. Solent et sectae cuiusdam apud Turcas religiosi, ex eremo egressi, cervum vel ursum tintinnabulum collo ferentem per urbes et pagos circumducere.

Nomen. SImia seu Simius, vel a depressis et simis naribus, (s1imo\s2 Graeca vox est) vel quasi mima, quod facile hominem imitetur, Latinis dicitur. Anglic. de ter. proprie. Festus Clunas appellavit. Bartholomaeus. Anglicus quasi Simeas, id est, hominibus similes dici voluit. Apud Graecos vocatur pi/sqhc, pi/sqhkos, pi/sqwn, para\ to\ pei/sqesqai, quod facile ad humanarum actionum imitationem persuadeatur; h(mimw\, quasi gesticulator; a)/rimos, veteri Hetruscorum lingua, ba/ths2, quod facile arbores scandat; kalli/ar Laconibus, Gyraldus Descriptio. kallei/an vocari observavit. Tam prona corporis parte pilosa est, quam Aristot. H. A. l. 2. c. 8. supina. Pilo crassiore vestitur. Nares, aures, dentes, tam primores quam maxillares, hominis more habet. Cilium in utraque palpebra praetenue et prolixius, inferiore inprimis. In pectore binas mammarum papillas; et brachia hominis modo sed hirtiuscula, quae et ipsa et pedes ut homo inflectit. Manus, digitos, ungues, hominis similia, etsi rudiora, efferatioraque. Pedes ipsi sui generis, sunt enim velut manus maiusculae, et digitis ut manus constant, medio longiore. Vestigium etiam

Nomen. Ambrosid. de Digit. l. 2. c. 6. CErcopithecus caudatum simiarum genus est. Unde nomen sortitur. Graecis eodem vocabulo venit. ke/rkos caudam, pi/sqhkos simiam significat. Dicitur et kh=pos, quod vocabulum alii kh=bos, keblo\s2, et kh=tos efferunt. Non desunt qui a voce Graeca kou=fos levis vocari putent, quod hoc animal ob miram levitatem, in diversas partes saliat. Albertus Mamonetum vocat, Itali Spingam, Celtae Descriptio. a\bra/nas2. De Descriptione dum in genere de eo agimus, non est quod simus solliciti: in specie de iis acturi, singulas describemus. Genitalia nobis Locus. delineavit Aurelius. Inveniuntur in Aethiopia, et quidem, si Plinium attendimus, nigris capitibus pilo assinino: Strabo Geogr. l. 15. in silvestribus Iavae, et regni Congo; in India supra Emodos montes, quod Strabo scripsit: in monte editissimo, urbi Aden Arabiae, vicino: in omnibus denique continentis Indiae locis. In Malabar vilissimo pretio venduntur, quod nuci Indicae, a qua ad incolas magnum commodum, infesti sint. Censentur esse inter pamfa/gous2; sed quando desiderio carnis premuntur, propriam caudam arrodere solent. Crocodilos adeo acerbo odio prosequuntur, ut pelle ipsorum visa fere exanimentur. In Orientali India, quae Lusitanis subest non tantum comeduntur; sed et in morbis, tamquam saluberrimi exhibentur. In deliciis propter mimicos gestus haberi, notum. Ossa tusa et hausta dolores Gallicos, evocato sudore levant. De Ingenio et Moribus Nieremb. H. E. l. 9. c. 44. ipsorum ita eleganter Nierembergius scripsit. Omnes, inquit, pene filiorum charitate insignes sunt, amp exsu graves. Vescuntur fructibus arborum et ovis avium. Ebibunt plures lotium et sordes suas. Nonnumquam videntes hominem solum, descendunt ad ludendum cum eo. Omni sunt astu industrii. Mirificum est, arborum stipites, quas conscenderunt, in viatores torquere et iaculari, transilire flumina caudis invicem apprehensis, et ab arboribus fluviis vicinis vibratas, tamdiu, donec extremus oppositae trans amnem arboris ramum abripiat: quo affixo arbori, catena simionem utrimque protenditur. Deinde cumis qui in altera parte haesit, tuto se affixit, vociferatur, signum iam notum ipsis, quo audito, alter extremus se solvit; ita omnes transmittuntur. Super omnia sagitta aliove telo confossi, vicissim quantam possunt, ne dicam quantam solent homines hominibus, opem ferunt, admotisque foliis muscove arborum vulneri, sanguinem confluentem callent sistere, atque ita vitam, si fieri possit, tueri. Educunt filios, singulos pariunt, circumferunt, amplexu tenaci adhaerescentes mira pietate et amore erga prolem, atque id iuxta montium verrucas, et summa cacumina, ubi venatores pyram construunt maizio circumdatam, adiecto lapide cacalotetl sive corvino, cuius est natura, si igne calefactus fuerit, tonitru edere, atque dissilire. Accurrunt cercopitheci, iuxta incubant, edentes sparsum cacacoatl: sed terrente eos subito in illos emisso lapide, obliti filiorum, ac velut expertes luminis, aufugiunt, deserentes sobolem carissimam venatoribus praedam. Deportant quoque in tergoribus prolem, donec commode iam sibi possit providere. Complectitur filiolus matrem manibus per collum, pedibusque per spinam. Magna aliquibus pernicitas: fere volucrium ritu occupant arbores, transvolantque ab una in aliam. Visus est qui transcenderit uno impetu fluvium. Plura de calliditate dixi alibi, pauca adhuc hic appendam, et diversa. Simiarum duces, quando agmen aliquod nostrum transire sentiunt (nec enim pauci, ne dicam soli, auderent) plebeia multitudine variarum specierum convocata, procurrunt obviam, et clamoribus horrendis ex arbore in arborem transilientes, nostros, quacumque gradiuntur, insecutae, mille scurrilitatibus et gestibus mille derident, caudatae praesertim, finguntque saepius velle turmacim nostros impetere; sed ubi, ad arborum iam truncos demissae, vident sagittas et scolopetas, quas expertae sunt aliquando, aptari, ac in se dirigi, vento velocius ad arborum culmina resultant, ibi conquestibus rabidis emissis, dentibus frendent minabundae. Tantam esse illarum dexteritatem inquiunt, ut discussas in sua corpora sagittas evitare sciant, et manu prehendere, ac si sponte porrectas acciperent: sclopetarum tamen globulos non ita disicere didicerunt, quibus multas iuniores, forte non ita sagaces, nostri extinxere. Quando sociam vident aliquam de suo grege praecipitem ruere vulneratam, â nostrisque tolli e terra, tanto fremitu ac strepitu tonant et replent aethera, ut mille leonum rugitus et tigridum totidem superent runcatus. Sed unum est auditu gratissimum. Quaeque simia, quando iam captant arbores ascensu suo, lapides quotquot una manu gestare potest, ore etiam aliquot supportat, indeque lapidibus certant in transeuntes, quando aut sagittas, aut sclopetas in eas iaculari cessant nostri. In vetulam melampo maiorem, caudatam simiam, sagittarius e nostris tetendit scorpionem: exspectaturam se simulavit simia; sed ubi iam dirigi oculo clauso sagittam vidit, iaculato in sagittatium lapide, faciem acriter contudit, et dentes illi dicitur confregisse. Denovo tamen stratagemate poenas cercopithecus dedit: quo enim tempore lapis ad sagittarium decidebat, sagitta in simiam ascendebat. Interfectam comederunt in deliciis. Comedissent et bufones, aut si quod deterius; tanta illos fames urgebat. Quod de occursu in milites fertur, occasionem puto de disse priscis, ut simios aliquos vetusti orbis homines putarint ob simile stratagema. Haec natalitia Cynocephalorum fabulis. Aliquando putavi et pygmaeorum fortasse fuisse, adeo in pluribus simulant humanos actus. Illud mirum commercii quoda m~odo capaces esse. Iohannes Ardenois scribit, magnam familiaritatem contrahere simios cum barbaris, pro argento cum illis ludere, deinde ex lucro parato invitare ad tabernam, et solvere pretium vini numerata pecunia. Fortasse maior est calliditas quam ob oculato teste accepi. Aderat inter milites Havanc, dum luderent simius: observabat illum qui plus lucraretur, haerebatque eius lateri donec colludium largiretur pro more. Si nolebat, pugnis simius caedebat; si donaret statim ad tabernam convolabat, et manu acceptum vas porrigebat vendenti vinum, ut sibi infunderet. Coronato calice tunc ebibebat, mox solvebat pretium, colludio tradito, et recedebat: quod si excederet pretium colludii, exspectabat ut rursus venditor infunderet merum: quod bis aut ter repetebat pro valore argenti. Iosephus Acosta alium narrat missum ad tabernam, non prius tradere solitum pecuniam, quam acciperet lagenam plenam, quam adversus pueros tutabatur, fugans eos correptis per intervalla lapidibus: et quamvis vini avidus potor esset, illibatam tamen Domino referebat. Idem mulieribus fuco ornatis valde infensus, discerpebat crines et cultum. De ferocia illud admirandum, quod Petrus Martyr prodidit hac historia, animalia nutriri in ara Cariai eadem, quae iam diximus: sed unum reperere naturae longe dissonae, id est grandi cercopitheco par, cauda longiore proceriore que. Cauda suspensus, et robur, ter quaterve se devolvens, captando, ex ramo transiliit in ramum,. et exarbore sese proiecit in arborem, ac si volitaret. Arcuarius e nostris unum sagitta confixit. Vulneratus sese deicit cercopithecus, hostem vulneratorem rabidus adoritur. Stricto ense agit in pecus venator, lacertum cercopitheco abscidit, cepitque mancum ferociter renitentem. Ad classem perductus, inter homines parumper mansuetudinem induit. Dum sic ferreis vinctus catenis servatur, e littoribus adducunt aprum venatores alii (cogebat namque carnium desiderium nemora perlustrare) cercopitheco aper, et ipse ferox ostenditur. Setas excutit uterque. In aprum cercopithecus furibundus salit, cauda circumligat aprum, cum servato a venatore victore suo lacerto, guttur apri prehendit, reluctantem suffocavit. Astuto etiam stratagemate suo usum alium simio Hispali, quem volebant occidere: ille per domorum tecta fugax, vidit se a sagittario peti. Descendit ilico per fenestram quandam, et casu obvium infantem ab incunabulis corripiens, complexus est, iterumque se tectis restituens quoties sagittarium videbat, obiciebat pro clypeo infantem. Conscius erat, non emissurum sagittam cum periculo innocentis. Tantum Nierembergius. Differentiae Cercopitliecorum sunt variae, seu magnitudinem, seu colorem, caudam, et alia spectes. Scribit Megasthenes referente Aelian. H. A. l. 7. c. 20. Aeliano, in Prassiana Indorum regione vagari maximis canibus non inferiores, caudamque quinque cubitorum longam trahere. Coloris ratione, alii sunt nigri; alii cinerei, caesii, varii. Scaliger aliquos nigros cum maculis albis; alios gilvos; alios furvos; alios fulvos observavit. Caudam alii longiorem, alii breviorem habent. Ceterum optime mihi in Barbatos, Erectos, Leoninos, Moschatos et Ambiguos distingui posse videntur. Barbatorum aliquot Marcgrav. Hist. Natur. Brasil. l. 6. c. 5. sunt genera. Qui Guariba apud Brasilienses dicitur, caprinam et rotundam habet. Ipse magnitudine est vulpis nostratis: facie elata, oculis nigris, splendentibus: auribus brevibus subrotundis: cauda longa et versus extremitatem nuda, quam semper torquet; pilis totius corporis nigris, longis, et splendentibus. Maximo numero in silvis inveniuntur, ibique horribilem clamorem excitant. Singulis diebus, inquit Marcgravius, ante et post meridiem semel atque iterum conveniunt. Unus eorum minor in medio et altiori loco residet, reliqui paulo inferius circumsident, tunc praecinit superior alta voce e signo manu dato, reliqui omnes accinunt, tamdiu cantiones prorogantes, donec superior iterum manu signum det, tunc omnes uno momento silent, et superior grandi voce cantionem sinit. Catulos suos in dorso gestant in ramis arborum discurrentes. Mordax animal, nec domari potest. Dantur et alii nigri ingentes, qui longam, nigram, et villosam barbam habent. Nigritam mulierem si solam offendere, vi adactam stuprant. Quem Clusius descripsit, hoc peculiare habebat, quod eius satis longa cauda in floccum desineret, leonum ritu. Guineensis ille qui in Congo vocatur Equima, pilos habet fuscos, sed per totum corpus quasi adustos: fuscis punctulatim albus inspergitur. Barba, quae egregie alba, capillis duos digitos longis passis, et quasi pexis constat. Itatus, os ample diducit, et mandibulas celeriter movet. Ad hunc referri potest alter magnitudine par, qui in utraque gena, magnam copiam pilorum longorum ex albo flavescentium, instar magnae barbae hircinae, utique et ad utramque aurem tenet. Crura et pedes nigri. Ludit et clamat ut alter. Ambrosinus trium icones exhibet. Pri mum Callitrichen esse putat, quem in alio caelo, quam Aethiopico, vivere posse negat. Alter quoque ipsi congener esse videtur. Tertius facie est senis, cauda longissima nigra. Erectum nobis Gesnerus prodidit; facie, cruribus, et membro virili hominem aemulantem. Stando magis perseverat; ideo nomen dedimus: pueros et mulieres non secus amat ac homines suae regionis; conaturque, si vincula effugerit, palam cum illis concumbere. Tantae est industriae; ut aliqui homines, minus ingenio valere dicantur. Leoninorum aliquot sunt species. Prima est illa, quae Brasiliensibus Cagvi, Congensibus Pongi dicitur: estque maior et minor. Marcgrav. Hist. Brasil. l. 6. c. 5. Maior obtinet magnitudinem Cercopitheci Cay, cui et aliquomodo similis est. Facies illi rotunda, leonina; aures nigrae et pilis nudae: os leoninum: oculi nigri. Cauda unum pedem et quatuor digitis longa, et pilis ruffis vestita. Maior, Leonem quoque facie refert; capite parvo, et vix pomum minus aequante; naso exiguo; oculis tenens: dentibus acutissimis; auribus subrotundis: cauda decem digitorum longa; ex albo quasi et fusco annulata. Velocissimus est in saliendo: et vescitur pane, farina Mandioca et aliis. Totum corpus longitudinis Nieremb. Hist. Exot. l. 9. c. 44. est sex digitorum. Altera est, quae Sagovin dicitur, forma, quantum ad collum, rostrum, anterioremque corporis partem, leoninae similis: sed adeo delicata, ut navis in mari agitationem nullo modo ferre possit. Praeterea, adeo superba, ut ob levissimam occasionem inedia potius et cibi abstinentia, vitam finire cupiat, quam minimam molestiam perferre. Quem Nierembergius vidit et descripsit, a Roderico Lincio advectum, erat sciuro minor, et adeo delicatulus, ut villo sapelle fovendus esset. Rostrum et capitis pars anterior, leoninam quodammodo formam referebat, fuscoque colore, cui rubedo permixta erat praedita. Aures albicantibus villis erant hirsutae; quibus ruber color etiam admixtus: guttur et pectus longioribus villis, partim fuscis, partim albis tecta habebat: reliqui pili per corpus sparsi nigri et albi, radiati a dorso ad ventrem alternis erant dispositi: Cauda etiam, quae longa erat, similis coloris pilis alternatim erat tecta: venter nigris pilis tectus: Crura breviores albi pili quadam rubedine infecti tegebant. Pedes in quinque digitos, non valde longos fissi, albis unguibus erant praediti; fortasse nullus elegantior. Marcgrav. Hist. Brasil. p. 227. Mofchatus, Brasiliensibus Caitaia dicitur. Pilo est longiore ex albo flavescente. Capite subrotundo; fronte haud elata, aut pene nulla, naso parvo et compresso; cauda acuata. Altissima voce clamat: et facile ad iram commovetur. Meminime apud Generalem Wardenburgium ex Brasilia reducem Amstelodami vidisse. Est et alia huius species, pilo magis fusco, instar Zobellinorum. Ad Ambiguos spectant, Macaquo Congensium, Cay Brasiliensium, et Guineensis Marcgrav. Hist Brasil. l. 6. c. 5. alius. Macaquo, colore est lupi: naribus bifidibus elatis; capite ursino; natibus calvis; cauda arcuata. Longitudo corporis a capite ad caudam, unius pedis et supra: Crassities ubi maxima, unius pedis et novem digitorum. Clamat, hah, haha. Penem Letius Hist. Americam c. 10. habet humano similem. Cay apud Touvoupinambutios est frequentissimus, pusillus, et nigri coloris. Maxima ex parte in silvis versatur, et potissimum peculiaribus arboribus insidere solet, ferentibus siliquas perinde crassas, ut nostrae maiores fabae, quarum fructu vescitur. Guineensis alius, pilo est ex umbra gryseo, fuscae et flavo ex umbra admixto, fere ut in dorso leporino: capite parvo, et cauda longa.

Nomen. CYnocephalus a canino capite nomen accepit, quasi kuno\s2 kefalh\, Gesnerus Tartarinum alicubi vocat, quod

Marcgr. Hist. Brasil. p. 221. DUas Ignavi species nobis auctores prodidere. Primam Lusitani Perillo ligero, seu Caniculam agilem per antiphrasin vocant; aliquando Clus. in Auctar. Exoticor. Priguiza. Magnitudine est mediocris vulpis nostratis. Collo brevi, duos ad summum tres digitos longo: Capite parvo et subrotundo: Ore turbinato non amplo. Dentes habet instar agni, nec acutos; nasum glabrum, elatum, nigrum: Oculos parvos, nigros, somniculosos: auriculas nullas: caudam obtusam figura panis sacchari. Ungues in singulis pedibus tres, ex albo flavescentes et deorsum incurvatos; superius arcuatos, inferius excavatos. Totum corpus prolixis et duos digitos pene longis pilis est vestitum cinerei coloris, Taxi similibus, sed mollioribus et cum albedine mistis. Animal est ignavissimum, et tardissimi incessus, adeo ut eum in vivo cum admiratione Cl. de Laet, observarit. In arboribus lentissime rependo progreditur, ibique habitat, foliis arborum vescens. Numquam bibit. Vocem iiii rarissime edit. Arctissime quae semel unguibus apprehendit, tenet. Pluviam etiam levem metuit. In dissecta foemella observatum, cor motum suum, corpore avulsum, per somihorium retinuisse: placentam uterinam constitisse multis particulis carneis, instar substantiae renum, rubicundis, magnitudinis variae instar fabarum: in quas per multos ramulos vasa umbilicalia inserta erant. Fetum, pilos, dentes, ungues habuisse. Cor foemellae, inquit Marcgravius, duos insignes habebat auriculas, cavas. In ventriculo os superius duos digitos transversos a pyloro: eratque in altera parte ventriculi, ubi superius alias comuniter os esse solet, processus instar intestini spithamae longitudine, sed nullum exitum habens. In ventriculo plane viridis materia foliorum arboris comestorum inveniebatur. Papillas duas in pectore. Corium solidissimum et tenax. Animal, addit idem, sine dubio vivax. Intestinis enim omnib. exemptis adhuc se movebat, et pedes contrahebat. Icon quam adicimus, paulo longius collum exhibere, De Laetius, qui vivum vidit, testatur. Addunt quidam tanta pertinacia adhaerescere, ut nisi mortuus non avellatur. Nieremb. H. E. l. 9. c. 15. Hernandus unius diei spatio vix quinquaginta passus pertransire posse dixit: Nocte duntaxat sonitum edere, posteriorib. syllabis sensim magis ac magis gracilescentibus: et in arboribus viginti aliquando dies nullo cibo assumpto commorari: obtuso denique visu praeditum esse, addidit. Altera species, quae Lerio Hay dicitur, simiae habet faciem, cutem hispidam et villosam, crura hirsuta, ternos in singulis pedibus acutos et oblongos ungues. Capta sine difficultate cicuratur.

Ambrof. Hist. Digitat. l. 2. c. 11. TAxus nullum proprium apud Graecos nomen habet. Latinis dicitur etiam Daxus, ut Alberto, forte a Graeco das3u\s2 hirsutus et villosus; Meles seu Melis; Melus, ut Bartholomaeo Anglico; Melo et Melotus, ut Isidoro, seu propter membrorum rotunditatem Descriptio. seu propter aliud quid. Est animal fele maius, et vulpe, ad cuius naturam accedit, humilius, pelle villosa, rigida, coloris leucophaei. Pilos plures habet albos quam nigros. Caput in medio nigrum, in lateribus album: Dorsum latum: dentes acutissimos. Crura sinistri lateris ipsi quidam breviora assignant, sed experientia reclamante. Locus. Reperiuntur passim, in locis montanis Italiae, Helvetiae, et aliis. Victitant Cibus. crabronibus et vermiculis; pomis et vuis, quorum esu autumno potissimum pinguescunt. Cuniculorum tamen carne apprime delectantur, tum anseribus, pullis et aliis avibus. Fetus Generatio. more vulpium in utero gerunt, et cum luna ternos orbes compleverit, pariunt. Adventante autumno quandoque duos, interdum tres enituntur. Summa taxis cum vulpibus antipathia. Antipathia Hi enim ubi egressos observavere, latibula eorum excrementis conspurcant, et foetore replent, ut alia exstruere cogantur. De Natura et Moribus Natura et Mores. habe, Pellem adeo densam gerere, ut ictui resistat: Nasum tam imbecillem, ut violato, moriatur. Ideo Plin H N. l. 8. c. 28. forte Plinius, has bestias distenta et sufflata cute morsibus canum et ictibus hominum reluctari scripsit. A canibus aut aliis feris vexatus semet ipsum resupinat, atque dentibus et pedibus repugnat. Brevitatis pedum conscius non longe a latibulo digreditur. Urgente bruma occultatur, et somno pinguescit. Ad focum hieme allatus, in carbones se conicit, ut Carolus Stephanus observavit. Crescente luna adipem eius augeri,

Nomen. CAstor, Graecis k\e/stwr\, nomen u)po\ Ambros. Hist. Digit. l. 2. c. 13 to=u gaste/ros, id est a ventre invenit, u(poga/strion ga\r to\ cw=on\, kai\ xedo\n o=lon koeli/a: quod fere totum hoc animal venter sit. Ridiculi; qui a castrando deducunt, quasi venatoribus visis, conscius se propter testiculos peti, eosdem dentibus evellat, et abiciat. Parvos enim habet et spinae adhaerentes, qui superstite ipso, avelli non possunt. Dicitur et Fiber, non tam quod circa extremas fluminum ripas assidue versetur, Salmas. in Solin. et fibrum antiqui extremum dixerint: quam ab Aeobeo fibro\s2 mollis, quod molles pilos habeat. Lutram ab iisdem extremis fluminum oris dici, quae Priscis, lytrae, falsum. Diversa enim sunt animalia Bellonio est Aristotelis Latax, sed falso. Distingauntur enim. An Orcliia dici possit, non decido. Quidam Semipiscem ob vitam Descriptio. amphibiam dixere. Colore est ex albo cinerco in dorso nigricante: pilo quam Taxi subtiliore, qui quo nigrior, eo pellis pretiosior. Dentes habet acutissimos, quibus ligna secat, anterioriores rubidos. Pedes priores caninis similes, posteriores propter membranam interiectam anserinis quibus in natando utitur, utrosque quinque digitis Plin. H. N. l. 8. c. 30. constantes. Caudam piscium similem fecit Plinius. Secundum eundem, Bello~. Hist. Aquat. in maiore, sesquipedalis est, senos digitos lata, duos crassa, quatuor interdum librarum pondo, ad margines in tenuitatem desmens; membrana glabra et livida contecta, super quam lineae quaedam, squamas piscium mentientes, incredibili artificio depictae sunt. In inguinibus geminos habet tumores ori anserini magnitudine, utrinque unum, membrana sua conclusum. Inter hos pudendum residet. Tumores hi, folliculi sunt membrana contecti, in quorum medio meatus, ex quibus liquor pinguis et cerosus exsudat, quo, admoto ore deterso, corporis quos contingere potest partes, velut oleo oblinit, non aliter ac aves quaedam, quibus supra podicem vesicula est, liquorem pinguem et olei aemulum continens, eundem rostro exhauriunt, et pennas perungunt, ne sub dio morantes, madefieri possint. Testes non esse, vel exinde colligere licet, quod nullus ab his conspiciatur meatus. partes internas sispectemus, lingua, corde, ventriculo, intestinis, et hepate in quinque lobos diviso, porco potius quam alteri animali similis est. Fel sub minoribus iecoris lobis latitat. Splen parvus pro magnitudine corporis iudicatur. Renes magni tamquam vituli anniculi, et copiosa pinguedine obducti. Vesica suillae similis. Testes parvi et spinae adhaerescentes. Femina, observante Matthiolo, unico tantum meatu, et parit, et egerit, et mingit, uteri et vesicae cervicibus illuc concurrentibus. In secto Castoreo, comperit Gesnerus, substantiam in folliculo flavam, solidam, cerae similem, acrem et minime terream. Ipsum unius librae pondere fuit. Comperit et genitale, quod unico ossiculo constabat. Invenit in utroque tumore et alium folliculum, substantiam melleam et foetidam putrescentis casei instar, continentem. Habetur et in feminis, sed adeo exiguum, ut vix unciam ponderet. In quo Bellonius calculos ovi magnitudine invenit, adulteratum sine dubio erat. Locus, Scalig. Exerc. 215. Bruier. Rei Cibariae l. 18. c. 4. Reperiuntur Castores, apud Burgundiones circa Matronam fluvium; Sequanos in agro Cabillonensi, Lotharingos, Austrios, circa Danubium ubi Biferi nominantur, in Helvetia, circa Arulam, Rusam, et Lomagum fluvium. In Polonia quoque, Russia, Prussia, et Italia, ubi potissimum Padus in mare se exonerat. Denique circa fluvios Ponti, unde optimum castoreum venit, et in Hispania. Aquas septentrionales potius quam Rheni, Danubii, et alios qui continuo navigiorum

Ambros, Hist. Digit. l. 12. c. 13. LUtra, quae et Lytra Varroni, vel u)po\ to=u lu/ein seu solvendo, quod arborum radices ad fluminum ripas sitarum Nomen. dissolvat, vel u)po\ to=u lou/ein, a lavando, quod piscem in auqis investigando, frequenter se in aqua abluat; nomen sortita est. Graecis vocatur e)/nudris2, ab aqua, quod in eadem degat; Aeolibus e)lu/dris2, unde forte Lutra. Suidas Suida l. 37 cum ea Ictim confundit. Silvaticus Hydrian perperam vocatvit. Gaza Lutria vertit. Aetio est ku/wn peta/mios, canis fluviatilis, quod canis instar Descriptio. pradeam in auqis requirat. Corpore est quam Castor graciliore et longiore, capite canino, dentibus instar canis venatici; forma oris quadrata, unde tetragwn: prw/s1opos dicitur, auribus Castoris, cauda oblonga, terete, et in fastigium desinente, vulpinis cruribus, paulo tamen crassioribus, pedibus posterioribus planis et membrana communitis, pelle denique minus quam Castoris spissa, frequenti et brevi pilo conspersa, nonnihil ad castaneae colorem accedens. Reperiuntur Locus. passim in Europa. Sed et in Ameriea haud parva ipsorum copia; in Canada inprimis. Maxime vero circa fluenta et lacus degunt, et quia cavernas quoque sibi effodiunt, inter amphibia reponuntur. Brasavolus copiosiores in agro Neapolitano stabulari Cibus. prodidit. Vesuntur piscib. quorum Bellon. Aquatil. l. 1. tantam copiam interdum in cavernas deferunt, ut aeris infectiometui possit. Vescuntur et mollib. herbarum cacuminibus, fructibus arborum et corticibus. Agricola hiberno tempore ad pastum egredi foribit. Natuta et Ingenium. Ad naturam, mores et ingenium referri dabet, quod in urinando aerem per intervalla exsortis naribus hauriunt, nesuffocentur: quod in antro veluti tabulatum ex ramis et virgis construunt, Scaliget. Exseric. a 15. super quo, ne madesiant noctu cubare solent: et quod per aliquot millliaria ex aquae rivulo piscinae odorem excipiunt. Facilius etiam auram secun do flumine hauriunt. Ieiune cursum amnis superant: saturatae cum aquae fluxu delabuntur. Piscinam ingressae mira agilitate meliores pisces aggrediuntur, et in omnes quam vis devorare non possint, saeviunt. Facile cicurantur, et ad certum signum in aquas ad pisces capiendos se conicere Usut. edocentur. In Suecia, ad coqui nutum pisces ex psicina in culinam deferunt. Carnes in Germania et Gallia a rusticis comeduntur, sed sunt craslae Bruier. de re cibat. l. 13. c. 31. lentae et pituitosae. Gesnerus etiam Carthusianis concediscripsit. In Medicina praestat suum usum. Nam adeps medicamentis digerentibus infarctae et exassatae ad tollenda articulorum vitia, teste Hollerio, perutilis est. Sanguis, si Aelianum sequimur, cum aqua et aceto mixtus, nervis humanis intumescentibus conducit. Testes in morbo comitiali a quibus dam laudantur; castoreo tamen minus sunt efficaces. Iecur in furno tostum ad dysenteriae suppressionem commendatur. Sedilia ex pellibus haemorrhoides levant. Pelles ipsae paralysi, vertigini, et capitis dolori conducunt. Calceamenta ex iis dem dolores pedum mitigant. Ex iisdem apud nos chirothecae villosae ad aeris iniuriam coercendam consuuntur. Nec non ex pellei integra, cum capite, pedibus et cauda semimanicae hiemales fiunt. Circa Disserentias nihil fere occurrit.

Ambtofin. Hilt. Digit. l. 2. c. 14. IChneumoni nomen ab i)xne/vein, investigando, quod noxia diligenter investigans, alimenta a venenis optime Nomen. distinguere valeat, impositum est. Albertus suillum appellat, quod pilis suillis induatur, et perperam Ibin, et Anschycamum. An Avicenna Thyamonem dixerit, ignioro. Manardus Alcastm vocatum putat. Graecis est u)/llos, porculus, seu sullus; quod more suis rostrum dum investigat, semper in Bellon. observ. l. 22. c. 22. terra habeat. Hodie teste Bellonio, Mus Pharaonis, seu Aegypti vocatur. Aelianus, murem Indicum dixit. Alli Descriptio. Lutram Aegypti. Magnitudine est felis, sed longior, pilis instar pili lupini duris, albicantibus seu subflavis per intervalla, et leucophaeis. Rostrum habet nigrum, suillum, auriculas breves et rotundas: crura nigra, quinque in pedibus posterioribus digitos, quorum postremus ab interiori parte perbrevis est. Caudam longam, et circa lumbos crassam. Testes, linguam, dentes, felis instar. Meatum denique extra foramen excrementi peramplum, undique pilis cinctum, pudendo muliebri non dissimilem, quem, magno urgente aestu, loco excrementi interim clauso, aperire solet. Hinc scriptores omnes indiscriminatim Ichneumones et mares et feminas esse arbitrati Locut. sunt. Sola Ichneumonem Aegyptus Arist. Hist. l. 9. c. 5. proferre creditur. Ideo Ichneumonem Aegyptivocavit Aristoteles. Haberi tamen et ex altera parte montis Atlantis; ad Nili capita, Vitruvius prodidit. Amphibium est animal, et ad Niloricas ripas commoratur. Vesuntur Cibui. muribus, serpentibus, limacibus, lacertis, chamaeleonte, ranis, et aliis huius generis. Aves, et inprimis Oppian. Cyneget, l. 3. gallinas vehementer appetunt. Hepate Crocodilorum delectari, et ideo in dormientium ventrem irrepere, communiter proditur. Ideo etiam singularis inter Ichneumonem et Crocodilum Antipathia antipathia esse creditur, cuius Aelian. H. A, l. 9. c. 1. ova in littore in venta frangit, Aegyptiorum, ne tot Crocodili nascantur bono. Adversatur etiam aspidi, et omni serpentum generi. Ventum maxime abominatur. Idee eo flante gradum Natura, Mores, Ingenium. ad latibula accelerat. Mures et serpentes, more felium et mustelarum depopulari, (ideo in Aegypto cicurantur,) assiduis collusinib. gaudere, ne frigore laedatur, caput inter genitalia abdere, et Echini terrestris instar, in pilam se contoriquere; conspecto aliquo anim ali pilos ergiere, et magno etiam se cani opponere, felemque trib. dentium ictibus strangulare, omen animantium genus, equos etiam et camelos adoriri; tot numero fetus quot canes eniti, ad Naturam et mores spectat. Arst H. A. l. 6. c. 35. Quae de utorque sexu apud Aelian. exstant; et quomodo victi muliebria pati necesse habeant, fabulosa sunt. Ingenium multa testantur. Praedaturus se in posteriores pedes erigit: prae dam vero conspicatus, tranquillo per humum Arist. H. A. l 9. c. 6. tractu se promovet, et tandem wagno impetu adoritur. Hostes suos, numquam nisi advocatis sociis aggreditur. Contra aspidem dimicaturus, in luto rius volutatus, in sole apricatur, donec quasi loricae munimetum acquirat; si lutum desit, aqua madefactus, in pulvere se volutat. Gnarus teneras sibi nares, solo caudae flexu in acerrima Usus. dimicatione eas tuetur. Inservit et in Medicina. Lotium cum vaccae nigrae lacte propinatur contra dolorem Aegineta l. 4. c. 58. colicum. Cinis pellis combustae in aceto maceratus adversus serpentum ictus facit, so eo homines illinantur. Pilorium suffumigatio, contra lumbricos facit.

Ambros. Hist. Digit. l. 2. c. 21 ANimalis, quod Genettam vocamus, nomen, unde desumptum sit, ignoratur. Quidam, quia Hispanicum est, ab aliquo ibid. loco appellatum, credunt. Alii Cattum Hispaniae, quidam Genethocatum, vocant. Nonnulli Panthera~minorem Oppiani opinantur. Minor est vulpecula. Corpus totum maculis nigris eleganter distinguitur: nam reliquum fuscum, vel cano fuscum permixtum est. Tota pellis molli et denso pilo et lanuginosa, mo~ingratum odorem spirat. Reperitur in Hispania, et quidam circa aquosaloca, utinde victum quaerant. Semimanica hiemalis ex illius pellib. constans, viginti quinque, imo triginta libris monetae Bononiensis Amorosin. Hist. Digit. l. 2. c. 22. Scalig. Exerc. 211. venditur. Animal Zibethi, quod antiquis forte ignotum est, moderni Graeci Zapetion, Scaliger catum Zibethicum, Ludovicus Roman. Felem zibethi, alii Sivettam seu Civettam, et Catum silvestrem, Gyllius Pantherae, genus, que veterib. haec sola odorata ferebatur, Bellonius Hyenam veterum, vocant. Armatur dentib. et pilis asperioribus. A capite ad initium caudae integrum hominis brachium adaequat: altitudo crurum usque ad pedes ad trientem brachii reducitur. Magnitudinis fere est vulpinae, colore lupino maculis nigris resperso insignitur. Folliculum circa inguina gestat, in quo odoramentum Zibethum Rondelet. Pharmac. l. 3 c. 16. dictum, colligitur Rondeletius addidit, ricut esse oblongo instar Taxi, linguae non tam scabrae ut felis. Reperiuntur in Pegu, regno Co~gitano, China, Cambaia, silvis Aethiopiae, quod apud Leonem Africanum legimus. Advehuntur et ex Aegypto, ubi copiosum partum enituntur. Ex Hispania in Italiam deferri, non male Cardanus scripsit. Delectatur crudis carnib. et murib. silvestribus. Romae apud Cardinalem Galeottum carne

Isidor. Origin. l. 12. LEpus Isidoro dicitur quasi Levipes, ob currendi celeritatem; vel quod mollissime propter villosos Varto. de LL. l. 3. c. 12. pedes incedat: aliis ab Aeolibus Boeotiis qui antiqua voce, animal hoc, le/pori indigitabant, descendit. Nomen. Dicitur autem ita quasi lei/ws2 porevo/menos2, quod lubrice eat, nec facile sit eum apprehendere, autretinere. Scaliger tamen li/poris2, et lipo/r)r(is2 legit. Aliis Graecis dicitur lagwi\s2, la/geios, lagw\s2 Atticis, lago\s2 Ionibus, ut Eustathius docet. Vocatur et das1u/pous2, a pedum villositate, dromalo\s2, pto\c, et taxi/nhs2, sine dubio, a cursus celeritate. Cretenses Lepores kekh=nas2 vocant. Albertus Leporem, Trochum Aristotelis interpretatus Descriptio. est. In Descriptione non est quod immoremur. Caput habet breve et totundum: collum angustum, rotundum, molle, oblo~gum, aures sublimes: scapulas rectas et laxas: pectus non carnosum: spinam teretem: ventrem depressum: Crura levia, quor. priora exiguo intervallo distinguuntur; posteriora, infra genu instar literae *l divaricantur: Corpus denique totum flexile. Interiores partes si spectes, Cor ipsi datum maximum: illis vero, qui circa Briletum, Thernen, et in Chersoneso ad Propontidem vagantur, quique in Sycino Plin. H. N. l. 11. c. 37. agro circa Bolbam versantur, dulex iecur, seu quod revera tale sit, seu quod adeo fislum est, ut duplicati Zootom. Democr. p. 309. iecoris faciem repraesentet. Oculi sub angulo anteriori cartilago latior est: vermiforme corpus cerebello postremum: corpus concameratum in aliis non observatum: os auriculae tenue Aristot. de partib. animal. l. 3. c. 15. pellucidumque ut felis. Inter animantia dentata, unicumque ventrem habentia, solus coagulum obtinet. Reperiuntur passim, tam calidis quam Locus. frigidis regionib. Es Lybia albos delatos reliquit Pausania. In insula Indica Mazzua dicta, tanta ipsorum copia, ut ab incolis passim interimantur, si Ferdinando Lopezio credimus. In Ovid. l. 2. de arte amandi. Atho quoque monte tot, ut Ovidio in proverbium abierint. Incolunt tam culta quam inculta, ista tamen praecipue, quae a venatorib. non frequententur. In lthaca non esse, nec vivereillatos Aristot. H. A. l. 8. c. 2. 9. victus. prodidit Aristoteles. De Victu leporum ita eleganter Bargeus.

Nomen. QUadrupes quod Cuniculum dicimus, a cuniculis quos sub terra fodit et inhabitat, nomen sortitum est. Ab aliis vocatur lepusculus, ab Aeliano parvus lepus. Recentiorib. Graecis est s1u/nac: aliis das1u/pous2 quem Plin. a cuniculo et lepore distinxisse videtur. Strabo Geogr. l. 3. Strabo gaiwru/xous2 lagi/das2 lepores fossores nominavit: nec non lebhri/das2, forte a voce lebri\s2, quae Graecis antiquis o( th=s2 o)/fews2 gh=ras2, serpentis spolium. Hinc Cuniculus recens natus et adhucimpilis, liber is, laber ist et laurix appelatur. Hermolaus in Dioscoridem Adapis nomine indigitavit, forte a vocabulo a)da/panos, quod rem quae minime potest consumi denotat. Fecundissimi enim sunt. Erotianus limopoi\on vocavit, quod annonae penuriam faceret. Circa Deseriptis. Descriptionem non est quod laboremus. Notissimum enim est animal. Zootom. Democtit. p. 327. In secto sequentia Severino sunt observata. Musculi omnes abdominis inter duas peritonaei tenicas dispositi, firme ipsis adhaerentes. Intestinum rectum satis exile. Cor exile: hepar magnum, renes magni; lien oblongus magnitudine respondens parvae hirundini, gallinacei: parh/par figura cultri calcearii cum manubrio latro, medium inter latas fibras hepatis. Ventriculus figura parum varius a suillo, simillimus vero muris et gliris. Cystis exigua affixa hepati. Caecum uno palmo vulgari et amplius magnitudine respohdens communi pollici, cellulatum et cum appendiculo trium digitorum aut amplius satis exili. Processus lumbarium vertebrarum longiusculi, quos intercurrunt insignes interni musculi. In insula Ebuso generarinegat Locus. Plinius, at alibi plurimi reperiuntur; in Germania nempe, Gallia, Italia, Mauritania, Mosovia, Polonia, etc. Saclig. circa Mosaiscum Moscovitarum oppidum innumeram cuniculorum multitudinem ponit. Mximus tamen eorum in Hispania proventus. Balearibus insulis, olim, devoratis messibus non vulgarem fame~ attulerunt. Apud Zelandos quoque in ipso Oceani aditu, immensa vis cuniculorum consipicitur, qua post solstitium brumale Victus. tota Brabantia alitur. Vescuntur Carol. stephan. Agricult. l. 9. c. 2. gramine, trifolio, brassica, lactuca, cichoreo, raporum putaminibus, pomorum corticibus, et baccis lauri inprimis. Sanguine humano citissime pinguescunt: sed ab omni humiditate Generatio. abhorrent. Semestres vel potius anniculi congrediuntur: et singulis mensibus in calidis regionibus concipiunt. Niphus a quodam eorundem altore accepit, feminas binos et ternos einixas, post quatuordecem dies iterum totidem peperisse. In Germania tamen et ltalia brumalitempore raro enituntur. Quinos et ad suwmum novenos in lucem edunt. Nonnulli inhoc animantium genere, tam marem quam feminam parere fabulatisunt. Foemellae perspacium unius dieisupra vigintilac catellis praebent. Si quis eos manibus pertractet indignantur, et vel deserunt, vellaedunt, veletiam interimunt. Mares etiam libidine stimulati fetus enecant, et inprimis, si feminae liberis nutriendis intentae, eosrefugiant. Natura et Ingentum. Naturam et Ingenium sequentia detegunt. Saltu captum evadunt. Locum, si quid in eo periculi senserint, deserunt: migrante vero uno, reliqui quoque gregatim abeunt. Ruminare compertum est. Sibi invicem aliquando ita aemulationisstudio infestisut, ut alter alterum quandoque aribus quandoque pedibus mutilet. Facile tamen mansuefiunt. Observavit Cardanus quendam qui canes ultro persequebatur. Terram assidue fodientes, specus multifores sibi parant. Quare M. Verro reliquit, in Hispania non incelbre oppidum in loco arenoso aedificatum, adeo a cuniculis subrutum fuisse, ut incolae alio migrare coacti fuerint. Ex cuniculis nonnisi mane er vesperi egrediuntur, nec longe ab iisdem abscebunt. Foveas in quibus stabulantur arena cooperiunt, ne a transeuntibus deprehendi Usus. die possint. Caro cuniculorum tenerior est leoporina, iuniorum inprimis. Primus, Hispanus quidam in escam mensis apposuit. Cicures in Hispania contemnuntur, quod nutrimenti saporem concipiant. Agrestes in deliciis habentur. Durantes primo elixari iabet, bet, post herbis odoriferis et pinguedine suilla confici. Quantum ad Medicinam, pinguedo nervos mulcet, et no~nullis urinae affectibus praesto est. Adhibetur combustus ad curandamsynanchen, a Marcello, de quo vide Ambrosinum. Differentin. Differentiae cuniculorum a colore, magnitudine, Extis et Loco sumuntur. Coloris ratione, sunt albi, nigiti flavi, ci. nerei, variegati, candidis, nigtis, velrutilis maculis stellati. Magnitudo si spectetur vidit Valerinaus Veronae apud circulatorem nostris quadruplo maiores, et mira corporis obestiate. Inbetica Plinius geminis extis esse putat. Nietemb. H. E. l. 9. c. 8. Quantum ad locum sunt animalia quaedam in India, Utiae dicta, magnis soricibus similia, et cuniculis aemula. An a Thracicis et Macedoincis cuniculis differant, quas Scaliger leporino pilo, brevioribus auriculis, corpore crasso, et compacto, cauda longa et adsciurinam accedente descripsit, iudicandum lectori relinquo. Alii mures Pharaonis quidam Indicos lepores vocant. Ex Indicis cuniculis sunt etiam illi quos Porcellos Indicos nominamus. Magnitudine sunt cuniculi nostratis, sed cruribus brevioribus, cum digitis senis in pedibus anterioribus, et quinis in posterioribus. Dentes iis ut in muribus: cauda nulla: rostrum acutum: aures parvae et rotundae, et setis potius quam pilis vestiuntur. Vox nonnihil ad grunitum porcellorum accedit. Vescuntur omni herbarum genere, fructibus, pane et avena. Multorum saepe mensium spatio sine aqua aluntur. Foemellis septenis vel novenis mas unus sufficit. Ritu cuniculorum superfetant. Hieme quoque catulos non caecos antesexagesimum diemenituntur. Duo mares praesente femina proeliantur. Adiecimus et alterius Nieremb. H. E. l. 9. c. 7. cuniculi Indici iconem. Nietem bergius novem cuniculorum Indicorum species facit. Prior, inquit, est Pactli, seu Hispanicus, si in pinguibus versetur agirs; non minus iucundam praestat quam apud Hispanos alimoniam. Secundus est Eliztactotli, seu candens pectus. Tertius Cuitaltepotli. seu brevis caudae. Quartus pertinet ad Pervinos vocatur tocanthoctli, talpae Mexicanae (quam tucam vocant) figura. Quintus quauhtochtli. Sextus metochtli. Septimus cacatochtli. Octavus cuitlatepolli alter. Ultimus vero ac nonus a rubeo fulvoque colore, quo variat, nuncupatur hapaztochli. Omnesforma nonnihil inter se distant, ideo diversis appellantur nominibus. Nutrimentum nostratium alimento est insuavius ac durius. Haec ex manuscriptis Doctoris Francisci Hornandi. Lubet adicere alterius manuscriptisententiam de cuniculis Hispaniolae. Erant inquit Anonymus auctor, cuniculi forma et cauda marina, licet aliquantulum minores quam Castellani cuniculi. Caro idonea et iucunda. Degunt inter herbas et in montibus non subterra. Quatuor eorum species: quidam quemi dicti, in maiores et duriores, alii utiae, alii mohlas, alii curies, hi parvuli, delicatiores et Nieremb. Hist. Exot. l. 9. c. 9. salubriores. Huc pertinent Viscachae, cuniculi genus, quod feles imitetur prolixitate caudae. Amantnives quos ibi etiam inquirit gula. Pilus olim gratus in pretio et usu.

Ambrosin. de Digit. Vivip. l. 2. c. 26. PRimus qui hoc animalculum Sciurum vocavit, Oppianus est, qui Antonini Caesaris temporibus vixit. Nomen. Nomen videtur a s1kia\, id est, umbra, et ou)/ra cauda, quod sibi cauda umbram faciat, sortitum. Dicitur et i(/ppouros kai\ kamyi/ouros, forte u)po\ to=u ka/mptein flectendo, quod clunibus insidens caudam supra dorsum felctat. Quidam e)leio\n nominavere: quod nomen gliri proprie competit. Latini communiter vocant Sciurum: quidam Nitelam, ut in Glossographo vetere exstat, a nitendo, quod in scandendis arboribus nitatur: Vincentius Pirolum, Albertus etiam Spiriolum, Belluacuensis Scurulum àcurrendo. Ex murium est genere. Descriptio. Dentes inferiores longiores habent: et caecumintestinum quod vetriculo Locus. magnitudine respondet. Ubique fere reperiuntur: maxime tamen in tractu Septentrionali, ubi colore Cibus. pulchriores sunt. Pomis, castaneis, nucibus avellanis, faginis, pineis, glandibus etiam vescuntur: et tempore aestivo cibos pro hieme in cavernis condunt. Generatio. Tempore verno coeunt, et inter altissimos arborum ramos ex bacillis et foliis arborum nidos sibi construunt. Catulipost tertium vel quartum diem nidum deserere dicuntur. Natura. Tres vel quatuor simul pariunt. Naturam et Ingenium in eo ostendunt, quod instinctu quodam naturali priorum pedum ministerio pro manibus utuntur: quod aliquando ita cicurantur, ut scurriliter gan~iant: quod dum gradiuntur caudam post se trahunt, sedentes supra dorsum eandem erigunt, et in saliendo ab eadem tamquam ab ala adiuvantur: quod in solis ardoribus se eadem inumbrant: quod amnestranaturi, cortice conscenso, eadem pro velo utuntur: quod denique tempestate praevisa, obturatis unde spiraturus est ventus cavernis, ex altera parte fores aperiunt. Usus. Apparantur a quibusdam in cibis: apud Velleios populos inter lautitias Bruier, 1 13. de re cibat. c. 29. censentur. Adeps emollit, et in aurium dolore mirum in modum a Galeno commendatur. Dentibus praestigiatores in praedicendis futuris utuntur. Differentiae. Differentias a colore et loco mutuari placet. Colorem si spectes. In Germania intra primum aetatis annum nigri sunt, cum adolevere rubent. In Polonia leucophaeum colorem cum rutilo admixtum habent. In Russia cinerei toti conspiciuntur. In Podolia tradente Cromero, vagantur animalia sciurorum magnitudine, quae in cavernis degentia, variis et maculosis pellibus insigniuntur. Quantum ad Loca, sunt Sciuri qui Mures Pontici et a colore varii dicuntur, sunt Ambrosin. de Digit. Vivipl. l. 2. c. 27. Getuli, et Indici. Mus Ponticus a Ponto ita dicitur Aristoteli et Plinio, quod ex regionibus circa Pontum olim ad usum et vestitum peteretur. Matthiolus videtur Murum Lassicum nuncupare: alii Venetum vocant, Poloni Popieliza. Est in candido cinereus, nec adeo amplam caudam ac sciurus vulgaris gerit. Eiusdem cum sciuro naturae. Tempore hiberno profundo somno opprimitur. Suntalii in dorso magis cinerei, alii magis rutili. Getulus mixti est coloris ex ruffo et nigro, ab armis ad caudam per latera et dorsum, albae et fuscae lineae alternatim certis distinctae intervallis elegantissime depingunt. Minor est paulo vulgari Sciuro et aures habet demissas, capiti fere aequales, orbiculares, et percutis superficiemdeductas, in longum caput ranae capiti assimilatur. Indicorum sunt quinque vel sex species, Nieremb. H. E. l. 9. c. 34. de quibus ita Nierembergius. Prior Quauhtechallotl species dicitur Tilitic sive Tlilocotequvillin, cognomine sumpto a corporis et caudae colore, nempenigro, et a pinubus quas incolit. Vescitur pomis quae ex arbo. ribus decerpit, in earundem cavitatibus reconditis servatisque in hiemales alimonias, ubi etiam sobolem educat, et nihil non abrodit. Versutus est, passerum voces sonat, et caudam, quase totum aperit, lanigeram gestat. Mitescit facili opera, et quibuslibet alitur nutrimentis. Dum comedit, posterioribus insistit pedibus, ac ori cibos admovet prioribus, attollens, magiori ex parte caudam, aut corpus eadem, nisi in cursu tegens; tunc enim protendit illam. Iratus eiusdem pilos erigit. Adiunguntur eorum pelles internis vestium partibus, caloris conciliandi atque ornamenti gratia, fugata ad eum modum hiemalis rigoris laevitia. Secundus Quauhtechallotl, Quapachtli aut Cortic-Olotequlin, a luteo alvi colore dictus, in duplam fere crescit magnitudinem, alboque, nigro et fusco colore promiscue tegitur, si ventrem excipias, qui pallens est, aut fulvus, quemadmodum attigimus, et caudam gerit praelongam pilosamque, qua se interdum operit. Vivit in terrae foraminibus et antris inculusus, in quibus etiam educat prolem. Vescitur Indico frumento, quod ab atvis raptum in hiemem recondit. Versutus est velut et reliqui, nec unquam cicuratur, aut congenitam deponit feritatem. Teritus Techallotl dictus, caudam fere depilem gestat, ac breviorem, nec dodrantem vincit longitudine. Non cicuratur, sed semper mordet atrociter, et corroditoblata omnia. Fusco et candenti colore promiscue tingitur, et posterioribus quoque innixus pedibus, oblatam edit alimoniam, sed praecipue maizii spicas apprehensas anterioribus. Oculi sunt magni, si illos ceteris partibus conferas. Vivit in antris, quae unguibus facile excavat, consternitque lana, gossypiove et quovis alio stramonto molli, ac passeres voce imitatur. Quartus Thalmototli dictus, spithameus est, caputque et oculos habet pro corporis amplitudine maxima: caudam vero longam pilosamve, et lineis albis, fuscis ac nigris interstinctam, qua se eodem quo alii modo tegit. Color totius corporis varius est, et aliquando in fluvum inclinans, cetera praecedentibus similis. Quintus dictus Quimichpatlan, seu mus volans, fusco pilo nigroque promiscue regitur, qui prope brachia ac crura prolixior est, ac parvarum volucrum forma, cuius gratia tanta celeritate in has et illas arbores sese vibrat, ut volare dicatur. Est autem ceteris minor, parvo et murino capite, magnis auriculis, nec alia quam ceterae horum animalium differentiae utitur alimonia. Caudam eius ustam ac redactam in pulverem, et in corpus sumptum, aiunt parientes iuvare. Est et aliud genus Yztactchalotl vocatum, ceteris forma simile, prolixitateque et lanuginosa cauda; capite, collo et clunibus desuperfulvis; cauda per alterna intervalla cyanea, subalbidaque, sed fulvis distincta lineis, cetero corpore subalbido, unde nomen habuit.

Ambrosin. de Digit. Vivipl. l. 2. c 29. GLirem a pinguedine nuncupatum putavit lsidorus. Gliscere enim, crescere et pinguescere significat. Nomen. Tota is hieme in cavernis degit et pinguescit. Graecis dicitur e)/leios2, quod antiquioribus addito gamma, ge/laios, unde forte glis. Vocatur ita, seu ab e)/lh, quoniam in silvis et locis apricis degit: seu ab ei(le/w quod in arborum foraminibus per integram hiemem circumvolutus et soporatus maneat, Alii lago/neiron quasi lieporem dormientem vocaverunt: quidam muoco\n, quasi rictum in comparatione ad alios mures magis acutum Deseriptio. habeat. Est rostro, ut dixi oblongiori, acutioribus auriculis, cauda non aeque villosa, ventre medio magis protuberante, quam in sciuro, latere et tergo cinerei prorsus coloris; quamvis subrussi aliquando in ventre capiantur. Non tantum in silvis, sed et sub tectis rusticis stabulantur. Lecus. In Hibernia non haberi proditur vulgo, nec alibi in illis aedifi ciis quae ex lignis Hibernicis structae sunt, quod me, falsum, experientia docuit. In montibus conterminis Goriciensi agro, et in Alpibus Carniolae, Carinthiae, et Styriae, maxima illorum fetura. Cibus. Vescuntur glande fagina, nucibus regiis, pomis, et aliis. Poma tamen edere quidam negant: aperire duntaxat, ut nucleis fruantur. Natura et Ingentum. Aristor. H. A. l. 8. c. 17. Quantum ad Naturam et Ingenium, hieme in cavis arborum stertendo pinguescunt: et tam altum trahunt somnum, ut igne vix revocari possint: imo dissecti tamquam mortui ieceant; nec citius membra moveantur, quam in aquam ferventem coniecta fuerint. Aestivo tempore congrediuntur, et autumno suos fetus edunt. Parentes senio confectos insigni pietate nutriunt. Mrium ritu, aedes ruinosas, trimestri etiam spatio, antequam collabantur, deserunt, quod earum compagem sensim dissolvi praesentiant. Senectus hiberna quiete finit, cum tantummodo sextum aetatis annum excedant. Omnes aliquando eiusdem silvae congregantur, et si aliqui monte vel flumine discreti ad eos accedunt, proeliantur invicem. Aliquid venenatihabere, constans auctorum opinio: vulgatumque in cauda illud haerere, urinamque super partem aspersam, illam usque ad ossa putrefacere, vulnusque insanabile reddere. Epiphanius fetus a vipera excaecari, et nutriri, sic venenatos reddi, scribit. Usus. Q. Scaurus primus in sumptuosis cenis carnem glirium apponi iussit. Apud Romanos in lautitiis habebantur, hinc et glirariorum constructio. Optimi a mense Octobri ad Ianuarium censentur, quod tum valde pingues sint. Durantes iuniores in cibis commendat. In Mediciina, invenit quoque locum. Carnis esu bulimo laborantes liberantur. Pinguedo ad conciliandum somnum plantis pedum inungitur. Excrementa in liquore aliquo pota calculos discutiunt: eadem cum aceto et rore marino alopeciam sanant. Cinis combusti ad claritatem oculorum prodest, si Plinio credimus. Sunt aliquot Differentia. eorundem genera. Est, Bruyerino referente, apud Allobroges, Sabaudos, et agro Tarantesio, animal quod saxa rupesque incolit, magnamque anni partem dormiendo consumit, in cibis ratissimum. In Orientalis Indiaetractu quodam sunt Nefrendis magnitudine, qui domos subruunt, et muros persodiunt. Ibidem sunt alii pilo rubicundo, odorem Nieremb. H. E. l. 9. c. 75. moschi spirantes. In Chiapa est animalculum, cuniculi magnitudine, gliris forma: prolem dorso vehit, cum victum quaeritat.

Ambrosin. de Digit. Vivip. l. 2. c. 36. NOmen Talpae huic animali quod descripturi sumus Latini indidere, seu a Graeco sqa/ptw inhumo, quod Nomen. assidua terrae effossione se ipsam quasi inhumare videatur: seu quod caecum sit, quod Graeci tuflo\n vocant: seu quod se perpetuo sqalph=, id est foveat, sub terra: seu a Chaldaico findere, quod terram findat. Graecis dicitur pa)lac et a)pa/lac, para\ to\ pa=n, quod terram unguibus assidue vellicet: Nicocli s1ka/loy: Varino s1efnd\s2, quod terram fodiendo evacuet. s1i/fnon terram, et s1ifnu/ein Varinus interpretatur. Volaterranus et alii nuperi auctores Graece blactam, u)po\ to=u bla/ptein, id est a nocendo vocant, sed perperam. Descriptis. Descriptionem quod attinet, Scaliger muri non valde similem scripsit. Corpore latiore et depressiore, pedibus quodammodo ursinis, cruribus brevissimis, capite bufonino. Albertus quinque digitos in pedibus anterioribus, quatuor in posterioribus habere scripsit: Gesnerus, quintum ita introrsum spectare, ut minus curiose spectanti occultetur, reliquit. Palma anteriorum pedum lata et manui similis: Collum inter crura anteriora brevissimum et prope nullum: pili, breves, densi, et in nigredine splendentes. Interna et Anatomica si spectes, Dentibus binis et anterius coniunctis caret, sed instar canis et mustelae utrinque ad latera singulos eminentiores habet. Pulmones cum multis fibris separatis, nullo inter se communi principio cohaerentibus, una cum corde, versus inferiorem ventrem sitisunt. Crura anteriora ex duobus constant ossibus, quae in os humeri inseruntur. Sic fortius bestia haec fodit: posteriora erura habent os, quod paulo infra genu in alia duo dividitur. Sevetin. in Zooromia Democrit. p. 317. M. Aurelius Severinus haec de internis in talpa mare habet. Viscera, inquit, omnia, sicut in aliis quadrupedibus. I. Praeterquam, quod nullum colon, intestinaque reliqua fere uniformia, nullum enim caecum. II. Testes intro conditi sicut in dasipodis, colore tamen nigro: neque in loco, qui proxime renibus esse solet, sed a lateribus vesicae, in infima abdominis cavitate. III. Renes coniuncti proximae venae cavae pusillo, sive spatio emulgentium. IV. Fel pro corpore maiusculum, cum conspicuis cholidochis. V. Ventriculi ianitor linea quadam transversa, veluti ligatus atque distinctus. VI. Vasa ferentia suffulta (si recte memini) ureteris. VII. Larynx, qualis in testudine terrestri; mutum enim animal. VIII. Observata in interna aure duo, malleolus et incus, mire perpusilli: Os inter medium duobus aurium ossibus egregie pumicosum. IX. Processus inferioris maxillae utrique tres. X. Vera equidem sunt, quae scribit Plinius de oculis talpae. Visuntur enim ipsi in suo loco nigri toti, contecti cute pusilli, quale est semen Psyllii: nulli ipsis inserti nervi optici, (quantum mihi advertere licuit) nec satis scio, num fungi videndi munere possint; non eam solam ob causam, quod tecti corio sunt, verum quod multa eis adhuc desint, quae necessaria sunt. Omnino autem existimarim, vestigia haec esse oculorum potius, quam oculos vere, in quibus ludere voluisse naturam appareat, atque ostendere, non deesse sibi facultatem oculos fingendi, quando velit; aut verius fortasse fingimus haec ipsi. Rursus et in alia talpa Anno 1617. observata haec: Panniculus carnosus totus et mire commissus cuti. Cerebrum pro ratione magnum et bene distinctum et exornatum. Auriculae non sunt externae; interna penitus abdita, cuius ossicula tria supra modum perpusilla; intestina funiculi simplicissimi Locus. modo exilia. In Thessalia adeo humus talpis familiaris, ut suffossum ab iis ibi oppidum quidam prodiderint. In Orchomeno Plin. H. N. l. 8. c. 28. agro, prodente Aristotele, frequentissimae vagantur. At in Lebaica nullae sunt, nec illatae effodiunt, Cibus. forte propter soli duritiem. Lumbricis praecipue vescuntur: ideo stercoratis et sterquiliniis gaudent. Absumunt et omne aliud vermium genus, eoque deficiente, terram comedunt. Visi radices herbarum et frugum, bufones etiam infestare. Ex terra pluviis madida, et putrescente, ut plurimum generantur. Nec per horae spatium supra terram vivere posse dixit Albertus; sed falso. Visum quidem habent hebetem, sed auditum Usus. excellentem. Invenit in Medicina et aliis usum. Dens a viva evulsus dentium dolores sedare creditur. Pilullae ex ea cum melle subactae et devoratae strumas absumunt. Caput incisum, et cum terra a talpis eruta tusum, inque pyxide stannea in pastillos digestum, contra omnes colli dolores exhibetur. Sanguis pilos restituit: et ad paronychias commendatur. Adeps ad capillorum augmentum supprimendum conducit. Marinellus in hoc casu unguenta quae ex pinguedine talpae et vespertilionis componuntur, praescribit. Cinis in sanandis fistulis chirurgis inservit. Mizaldus periclitaturus an aeger moriturus sit, nec ne, chelidonium cum talpae corde pulvino aegrotantis supponit. Cantaturum, aut clara voce vociferaturum credit, si convalescet: fleturum, sin minus. Aqua, in qua talpa maduit et pilos deposuit, pili restituuntur. Ex pellibus pileolos confici, memorat Agricola.

Ambrosin. de Digit. Vivip. l. 2. c. 37. EChinus, non ab aculeorum hirsutie, sed potius u)po\ to=u mh\ dun/asqai e)/xesqai dia\ ta\s2 a)ka/nsqas2, o(e)sti\n o( a)kra/thtos, quod Nomen. ob aculeos teneri non possit, nomen sortitus est. Galenus Acanthionem terrestrem vocat; Suidas a)kansqoxoi/ron, porcum spinis horrentem, gu/lion, et xoir gru/llion: Hesychius a)kansqo/nwsqon, propter dorsum spinis refertum: Lycophron ab insigni vaframento Nauplium nuncupavit, quod nomen Latini Echino marino tribuunt. Quidam cum Plinio, Hericem, Hericium, et Herinaceum proferunt; nec male. Ab hororre enim, vel etiam ab haerendo, quod fructus eius spinis adhaereant, hoc animal Descriptio. dictum esse videtur. Est bellua, ut Hermolaus breviter descripsit, cuniculi magnitudine, aculeis vallata praeterquam in ore, et pedibus, parte inferiori, quam rara lanugo tantum Severin. Zoot. Democrit. p. 319. operit. Observata in illo. Musculi conglobatores totius corporis. Intestina aeque crassitudinis, imo verius tenuitatis quam longissimae, sine caeci aut alterius distinctione: in summa, qualia muri. Quin paria istorum stercora, pares testiculi, qui proximi peni; hic longissimus exortus in viam caudae compressus semen emisit, muci flavioris imagine. Septipinne iecur. Peni adstites carunculae quaedam subalbidae, racemosae, in pinnulas distinctae, rupis praeruptae modo, quas pulmonis fibris quadantenus assimilare possis. Testes intus latent, et lumbis affiguntur. Ossa quaedam rotunda, quaedam planiora, acuta alia, alia obtusa conspiciuntur. Ubique locorum reperiuntur, Cretam si excipias, si Plin. H. N. l. 9. c. 12. Plinio credendum. Ad annum absque cibo durare posse, scripsit Aristoteles. Cibus. Pomis vero et uvis utplurimum victitat, quae decussa et spinis infixa ad latibulum defert. Lac etiam et vinum in aedibus potare animad versum. Aelian. H. A. l. 16. c. 69 Inimicitias gerit, cum urso, lupo, vulpe, vipera, et potamogeto herba. In orbem colligi, et quasi mortuum iacere, simul atque vel canum latratum sensit; vel ferarum odorem vel venatorum accessum; cubilia ad Aquilonis et Austri vicissitudinem commutare; et si domi alatur, pro ventorum flatu modo ad hunc, modo ad illum parietem accedere, Aristot. H. A. l. 9. c. 6. ut Aristoteles reliquit; dum capitur, urinam, cuius contactu spinae dorsi decidunt, emittere; humano denique rite congredi, ad naturam Usus. ipsius spectat. Venit apud quosdam suillus erinaceus in cibum: sed nisi bene apparetur, stranguriam adfert. Ideo unico ictu mactandum, et vasis urinae expurgandum quidam censuere. Mense Augusto ob pabuli copiam sunt pinguiores. Durantes cum multis aromatibus in artocreate coquit: Gesnerus in aceto et vino fervefacit, deinde lardo et caryophyllis distinctam, inveru torret. In Medicina multum adfert emolumenti. Hepar renum vitiis miro est auxilio. Felle contactae verrucae siccantur. Lien assatus et pulverizatus efficacissimo est lienosis remedio. Caro ad prohibendum abortum praescribitur. Eadem, unico ictu mactati stranguria laboranti commode suspenditur. Exsiccata plica laborantibus exhibetur. Adipe in autumno capti Poloni in eodem morbo utuntur. Idem in lithiasi insignem habet praerogativam. Sanguinis haud spernendus est in lapide vesicae, renum, et ardore urinae usus. Cinis combusti cum adipe ursino capillis decorem testituit. Eodem ad praecavendum abortum cum oleo pro unguine multi utuntur. Adhibetur idem in renum doloribus aqua intercute et aliis. Fimus recens cum sandaracho, aceto, et pice liquida, fluxum capillorum cohibet. Corium cum spinis olim ad extergenda vestimenta adhibebatur. Differentia. Distinguitur in Suillum qui rostrum sui simile habet, et Caninum, qui canis. Ex eodem insignis fetor exhalat. In Brasilia, ut Iesuita quidam apud Maiolum habet, animal Echino simile vagatur, cuius setae praelongae coloris pallidi et in summitate nigrae, valde aculeatae erant. Mirum in illis natura recondidit. Cuicumque enim cuspis eius admovetur, etiam ab animante revulsa, illam, et praecipue carnem penetrat: experimentoque compertum est, huius modi aculeum, unius noctis intervallo crassissimo corio admotum, illud, perinde ac esset manu hominis impulsum, penetrasse.

Ambrosin. de Digit. Vivip. l. 2. c. 38. ER inaceorum generi adscribit Hystricem, Plinius, Aelianus et Oppianus. Graecis u(/stric u(/strixos, et u(/sqric Nomen. u(/striggos nuncupatur, a sqri\c et u(/s2 sine dubio. Plinius feminino genere effert, masculino Oppianus. Quidam sub muris Africani Plauto venire crediderunt, quod frequens in Descriptio. Africa esse perhibeatur. Isidorus a stridore quem aculei in motu animalis excitant, deducit, et sine aspiratione scribit Claudianus eum ita descripsit.

At si Agricolae attendimus, habet Hystrix os leporino simile, dentes quatuor longos, duos in superiore, totidem in inferiore parte, aures humanis similes: pedes anteriores pedibus Taxi, posteriores ursi assimulantur. Dorso et lateribus spinae bicolores, partim albae partim nigrae insunt, et aliquando ad duorum vel trium palmorum longitudinem accedunt, quas animal, ut pavo caudam, erigere potest. Ingressurus in cavernam, erectas dimittit. Solinus in Aethiopia frequentissimos vagari scribit: Locus. quamvis in tota Africa et India inveniantur. Habentur et in Italia; sed in Gallia rarae. In Galaecia reperiri, Compostellani peregrinatores testantur, qui eorum aculeos in pileis deferunt. In dumetis autem et vepribus Cibus. latent. Victitant pomis, rapis, Agricola de Animal. subterraneis. pyris, pastinacis, et pane comminuto: bibunt aquam, sed vino mixtam avidissime. Aculeos tensa cute in Natura. hostem eiaculari, unde forte sagittandi ars, et nomen a)khnsqobo/los; destinato ictu ferire; noctu magis quam interdiu ad pascua progredi; hieme in cavernis latere; tor dies quot ursa in utero gerere, a Usus. natura obtinuit. Nec huic gula pepercit. Commendatur enim in epularum magnificentia. Apparatum vide apud Ambrosinum ex Scapio. In Medicina videtur iisdem affectibus conducere quibus erinaceus. Mulieres ad discriminandos capillos aculeis eorum potius quam acubus utuntur. Plinius ex iisdem dentiscalpia ad roborandos dentes conficit. Differentia. Circa Differentiis nihil fere occurrit. Quidam in Marinum et Terrestrem distinguunt, et dentalium pro marini aculeis venditant; sed nimis audacter. Nemo enim auctorum marini meminit. Referri huc potest incertae naturae animal, quod Cardanus Anno 1550. Papiae vidit. Magnitudine erat vulpis, rictu leporino; dentibus prominentibus ad instar sciuri; oculis nigris et serpentinis; coma hircinae barbae simillima, quae a capite ad collum ferebatur, cum pedibus anterioribus taxi, posterioribus ursi; auribus in figura humanis; cum spinis fere centum more hystricis, quarum quaedam in apice curvabantur, alioquin immobiles, et in motu animalis strepitum edentes. Cauda animalis erat anserina, cuius plumae paulatim in spinas degenerabant. Vox subobscura et rauca quasi latrantis canis: canesque odio prosequebatur. Forte ex hystrice aliaque bestia natum erat.

Nieremb. Hist. Exod. l. 9. c. 6. TAtum Nierembergii verbis describemus. Cataphractum, inquit iste, quoddam animal Indiarum varie appellatum invenio. Hispani nuncupant Armadillo. Lusitani Sneubertado. Itali Bardato: Thevetus Brasilico nomine Tatau, Maphaeus Tatusiam, Gesnerus Tatum, nova Hispania Chirquinchum, alicubi Cassamin, aliis Indis Aiatochtli dicitur, hoc est, cuniculus cucurbitalis; specubus enim, quemadmodum cuniculus conditur. Una nocte spatium leucae excavat; quare nisi ligetur, nullibi se includi patiens, perfodit usquequo extra domum et oppida emergat. Variae sunt species horum loricatorum: mihi omnium mirabilior aiatochtlus, cuius et rarior memptio et sterilior, quare illum praesertim narrabo. Duris armatur laminis, quas ipse vidi. Canis Melitensis est magnitudine. Pedes ei suis parvuli, rostrumque sed oblongum et gracile. Armatur undique crusta, militari et cataphracto equo persimili, in laminas connexas atque mobiles divisa, quibus se convolvit atque undique tegit. Auriculae murinae, sed longiores; nimis graciles. Cauda eius est longa, teres, geniculata, eodemque modo laminis crustatis circumvallata. Venter candet, ac pelle operitur molli, humanae haud dissimili, longiusculis exilibus, ac raris pilis vestita. Formicas venatur. Cubat supinus, atque cauda ori admota, qua recta procedentes formicae incidunt in insidias, et cibum deludenti suggerunt. Antonius Herrera addit, lotio proprio implere lacunam super ventrem inter crustas suas, sic formicas, humore obstante, per caudam procedere usque ad os. Cum fugit, in praeceps caput caudamque ventri applicat, ac tuetur crusta, et sese in spiram convolvens rotat. Quod si pertinacius quispiam insectari perseveret, semet in venatorem contorquet; ut haud raro, valide tundens dorso suo pectus hominis exanimat. Versatur in uliginosis lacubus. Lumbrius, piscibus ac vermiculis vescitur, et quibusdam arborum baccis et pomis. Caro impense pinguis, dulcis, ac pituosi alimenti, et excrementis redundans. Utebantur cauda antiqui ad eas, quas zebratanas vocant, (quarum apud illos usus frequens) muniendas. Crusta multis rebus utilis, tum ad bellicos usus, tum ad pacem opportunis. Aiunt illius crustam tritam, ac drachmae unius pondere intra sumptam, evocato sudore magnopere conferre morbo Gallico curando. Invenitur locis calentibus lacustribus et uliginosis. Duae apud Lucatanenses horum animalium sunt differentiae. Quaedam innoxia et gratissimi alimenti sunt; alia noxia et venenata, ut vomitu ac flatu alvi citato syncopen inducant, tandem interimant. Antidotum est olcum olivarum, nisi virus invaluerit, frustranea tunc remedia. Si fortasse aliqua iuverint, diffluunt superstitibus capilli, languet color, marcent vites. Distinguuntur testarum seu lammarum numero. Innoxia octonis, noxia senis constant. Innocua etiam coxae, osse carent, et maculis rubeis circa ventrem distinguuntur. Est autem hoc animal viperis, quae sono quodam perstrepunt tam carum et amicum, ut eodem foramine, sine alterutrius iniuria condantur. Primum illud genus videtur descripsisse Consalvus Ferdinandus Oviedus hac sententia. *kata/fraktos, sive undique armis munitus, animal est aspectu admirabili, valde diversum ab iis quae aut in Hispania, aut in aliis Europae regionibus conspiciuntur. Quadrupes est animal, totumque corpus cum cauda corio tectum habet simili cortici lacerti, de quo infra sumus dicturi (crocodilum Americanum intelligit) coloris inter album et cinericeum mixti, ad album tamen magis accedentis. Eiusdem vero est formae cum equo undique armis munito, cantculae autem vulgaris magnitudine. Non est animal noxium; domiciliumque habet in terrenis tumulis, pedibusque terram egerendo, sua latibula fodit cuniculorum instar. Capiuntur haec animalia retibus et balistis, petita occiduntur, magna autem ex parte sementis tempore, quando stipulae aduruntur, aut agri coluntur, ut gramen producant in boum et animantium pabulum. Aliquoties me hoc animali vesci contigit, ac sane melioris saporis quam haedos, et salubrem cibum esse comperiebam. Ceterum si haec animalia in iis Provinciis conspecta fuissent, in quibus equos undique armatura muniendi consuetudo originem sumpsit, ex huius animalis aspectu exemplar desumptum opinari quis posset. Cum alii Auctores Oviedo refragentur, aliud genus armatorum, quam ille cogitant. Diversa, quae de loricato animali seu tato narrantur, de diversis speciebus, pro diversitate provinciarum accipienda sunt. Sic Monardes prodit, numquam visum edere, ideoque sub terra duntaxat, et ex ipsa terra ali: Gesnerus contra, licet perpauca, de illo ait, allatum in Galham seminibus et fructibus visum vesci. Neutrum refuto, cum de diversis loqui possint. Agnoverunt quoque tria genera horum armatorum Iacobus Plateau et Clusius: unum brevissimae caudae, quod sic describit: Habebat porro id animal pedis unius et quatuor unciarum longitudinem, corporis vero ambitus erat quatuordecim unciarum, binis videlicet minore longitudine. Eius tegmen durum et testaceum, fulginosi coloris, quem forte vetustate et manuum tractatione contraxerat, quodammodo tessellatum. A collo ad medium corpus, quasi orbiculata figurae tessellis varie pictis distinctum, medio autem corpore ternis ordinibus quadrangularium tessellarum varie etiam picturarum insignitum. Postrema tegminis pars similibus orbibus distincta erat, qualibus pars anterior. Totum etiam caput ad nares usque similibus testis tectum. Aures patentiores, nec adeo mucronatas habebat. Cauda brevis erat, duobus digiti humani extremis articulis non maior, tota etiam orbicularis tesellis tecta. Ventrem nulla crusta tectum fuisse, sed villis duntaxat obsitum, pictura repraesentabat, quemadmodum etiam crurum posteriorem partem, atque guttur et nares. Posteriores pedes ternis digitis, et calcari praeditos fuisse, pictura fidem faciebat: anteriores vero duntaxat binis et calcari, nisi a pictore fuerint praetermissi: penem satis longum et exsertum habebat. Nescio an huic desit virtus, quam de Armadillo, sive tato caudato Monardus dixit. Praecipuam eius vim in caudae ossiculo esse: cuius in tenuissimum pulverem redacti pilula, confecta magnitudine capitis aviculae, atque auri indita, dolorem eius sedare; Et tinnitum etiam cum exigua surditate coniunctum curare traditur. Certe dolorem sedare, frequenti experientia probatum est. Adicio astum Chirquinchi, quod audivi ab his, qui primum fama, deinde visu acceperunt. Testes oculati sic referunt. Pluente caelo supinus iacet: in ventre qui exsermis est, colligit aquam contentam inter crustas laterum, sic per durat transacto imbre ferme diem integrum, donec occurrat incaute cervus sitibundus, qui accedens ad potum, immergit buccam, tunc claudit se Chirquinchus, labra et nares comprehendens cervi. Hic discurrit hinc inde: numquam laxat praedam chirquinchus, donec fatigatam interimat angustiae spiritus. Astum quoque erinaceorum habet, in crustis suis se, dum rimet, conglobat, nec nisi ad ignes relaxatur. Conchulis huius animalis utuntur Indi in maleficis, praecipue ad explorandos et puniendos fures. Tangunt prius cum concha terram a fure calcatam, sive aliud quicquid ille attigerit: implent maxillam potione quam chicham vocant: tympanis deinde circumsonant, concha interim sponte subsultante et tripudiante. Hoc veneficio notatur vultus furis pustula, in genis quae per utranque maxillam serperet, nisi maleficium diligenter dissolvatur.

Ambrosin. de Digit. Vivip. l. 3. c. 1. TAntum de Semiferis, sequuntur Domestica, Canis nempe et Felis. Canis vox olim Canes ut plebes, trabes, Nomen. pronuntiabatur, venitque si Varroni attendimus, a canore latratus, quod voce signa edere soleant. Graecis veteribus dicitur ku/wn, et in obliquo casu kuno\s2, sine dubin para\ to\ ku/w, amo, seu quod proniores sint in Venerem: seu quod animal sit filode/poton, Modernis vocatur s1ki/ os nomine forte a Scylax detorto. Aliis u(la/ktwr latrator, a voce quam edit: nec non a)kansqi\s2 apud Hesychium et Suidam, para\ to\ ai)ka/llein, quod cauda notis Descriptio. blandiatur. Descriptionem non est quod addamus. Notissimum utpote animal est. In Cane secta sequentia M. Aurel. Sevetin. Zootomiae Democrit. p. 306. observata sunt Severino, quae eiusdem verbis exponemus. Uterus, inquit, bicornis, cervice brevitate et angustia medio digito respondente. Cornua lata, quantum manus caperet, longitudine maiori, quam palmari communi mensura, crassitudine ubique aequali circumvoluta autem simplici gyro, non anfractuosa velcellulata, uti suillus. Feruntur extrema cornuum usque ad renes colligata venis, quae ad uterum veniunt, et testibus ipsi incumbentibus per membranam. Ad ostium primum cervicis visitur corpus quod dum mole, figura atque colore referens caput limacis exsertum a sua cochlea. Impositus in huius os stylus ferreus non est admissus, nisi postquam est dissectus parum. Dissecto utero inventi sunt involuti fetus, involucra autem tria, chorion, allantoides, amnion: sed priora vix dividi possunt, adeo sunt annexa, adeo sunt tenuis substantiae: In dextro cornu catuli quinque, in sinistro

Ambrosin. l. 3. c. 10. FEles nomen a fh=los impostor, fallax, quod astutissimum sit animal: vel ab a)/ili\s2, adulator, quod cum Aeolico digammate *faili\s2 pronuntiabatur, Salmasin Solin. ut maximo Salmasio placet. Dicitur Latinis etiam Cattus, vel Catus, seu a capiendo; seu quod sit cautus. Nomen. Graecis vocatur a)ilouro\s2, para\ to\ a)io/lein kai\ a)na/gein th\n ou)ra\n kai\ ki/nei=n, quod caudam subinde moveat, eademque abblandiatur. Apud Suidam est a)ige/louros2, alibi ka/tths2. Spatalem etiam quidam cattum vertunt. In Descriptione notissimi animalis non est quod immoremur: observata circa Anatomiam ad finem capitis habebis. Ubique Locus. fere inveniuntur. Non fuisse aliquando mansuetos verisimile est. In Iberia apud Tartessios nasci maximas, omnes auctores consentiunt. Victus. Vescuntur carnibus, piscibus, muribus, avibus, lacertis. Bufones interimunt. In Cypro viperas, et chamaeleones venantur. Iunioribus etiam leporib. insidias struunt: nec propriae speclei parcunt. Novimus hic Bononiae, inquit Ambrosinus, feles adultas cum parvulis primum colludere, deinde illis laniatis vesci. Vivunt sex annos, aliquando decem, castrati plures. Plin. H. N. l. 10. c. 63. Generatie. Quantum ad Generationem: in Europa mensibus Ianuario et Februario plaerumque exardescunt: in India omni fere anni tempore luxuriantur. Feminae in congressu clamant, seu quod a fervido nimis semine adurantur; seu quod a mare unguibus laedantur. Mas stat, femina subiacet. Feminae plus libidine agitantur quam Arist. H. A l. 5. c. 2. mares. Gerunt fetum duos menses lunares, seu dies sex supra quinquaginta. Martio editus praefertur: Augusto, propter pulices minus. Ut plurimum quinque vel sex catulos enituntur. Femina sobolis est amantissima: Mas inventam saepe interimir, ut femina novorum catulorum desiderio mota, morem iterum gerat. Exercent Sympathia et Antipathia. inimicitias cum quibusdam, ut, muribus, bufonibus, serpentibus, vulpansere, aquila, ruta, felle proprio, suavi odore, et humiditate. Ruta certe a columbariis pelluntur. Unguentorum odore aliquando in rabiem aguntur. Si aqua mergantur, nec statim exsiccentur, percunt. Econtra, Valerianae se libenter affricant: mentha cattaria delectantur. Femina gravida, si mas interim occidatur, Mizald. cent. 4. abortit. Circa Naturam Natura. occurrunt quaedam singularia. Oculi enim felium ad Lunae vices modo maiores modo minores evadunt: imo solis vices sentiunt, et pupillas oculorum sideris cursu mutant. Diluculo enim protenduntur, meridie orbem contrahuntur, Sole occidente hebescunt. Cardanus male pupillas pro arbitrio contrahere et distendere protulit, quia nullos habent musculos. Noctu medium illuminant. In saccis procul delati, redeunt. Mutante hospite aedes, easdem non deserunt. Manu hominis demulceri ambiunt. De astu ita Plinius. Plin. H. N. l. 10. c. 73. Feles quidem quo silentio, quam levibus vestigiis obrepunt avibus! quam occulto speculatu in musculos exiliunt? Excrementa sua effossa Usus. obruunt terra, intelligentes odorem illum indicem sui esse. Adhibetur a quibusdam mensis, in Hispania inprimis, Hollandia, et Brabantia, saporeque lepormam referre dicitur. Pestiferum halitum emittere, Bruier. de re cibaria l. 13. c. 36. et tabem adferre, Bruderinus, haud sine causa, prodidit. Cerebrum insaniam inducit, cuius aliquod exemplum in Uratislaviensi puella, in Weinrichio, ni fallto, (libet nunc ad manum non est) invenies. Habet et in Medicina locum. Pulvis capitis in olla cremati, et in oculos insufflati, Porta Phytogn. l. 5. c. 16. caliginem abstergit, si Portae credendum. Carnem, corpori infix tela extrahere, Galenus prodidit: hoemorrhoidum quoque et dorsi doloribus medetur lecur ustum et tritum, calculosos summopere iuvat. Fel fetum mortuum extrahit. Finguedo, podagrae illinitur. Utina destillata ad surditatem valet. Faeces alvi cum resina et rosaceo permixtum et suppositum, muliebre porfluvium supprimit. Evonymus prodit, quosdam anserem pinguem, medicamentis et carnibus relium minutatim concisis farcite cum sale, et lento igne in veru assare, destillanteque liquore arthriticos feliciter inungere. Adeps in ferro a rubigine praeservando aliis Differentia. non cedit. Quantum ad Differentias, Cati alii sunt Domestici, alii Silvestres, alii Exotici. Ex Domesticis. Hispanici rapaciores sunt, agiliores, et mollissima cure reguntur. Exoticorum praecipuae sunt Syriaci, qui varii, ore torvi, pectore torosi, pedibus amplis, pauco cibo contenti. Silvestres, domesticis sunt maiores, densiore et longiore pilo, colore fusco, cauda crassiore. Vescuntur aviculis, et aliis animalibus. Suffitu rutae ab arboribus depelluntur. Deillis qui in Malabar Scalig. Exerc. 217. l. 9. ita Scaliger. In Malabar provincia feles agrestes supra arbores versantur, quarum celeritate nihil unquam memorabilius proditum est. Saltu valere potius. Peculiaris vero volatus. Idque, quod mirum magis est, sine alis. Membranam ab anterioribus ad posteriores usque productam tendi. Quam, dum quiescunt, ad alvum contrahunt. Ubi volare instituunt, pedum crurumque agitatione protenta, colloctaque membrana, dum sustinent, tum feruntur. Est et in India genus quoddam, pilis vestitum nigris Nieremb. H. E. l. 9. c. 30. et promiscue candentibus. Rostrum ei est longum, auriculae parvae, crura brevia, cauda fasciis nigris candidisque intercisa. Pulvis febrientib. conferre dicitur. Huc pertinent et monstrosi, quorum unus, pedes habet hortendos, alter sex. Feli simile est animal in regione Singui, pilo cervino, M. Paulus Venerus l. 1. c. 61. pedib. multifidis, dentibus in utraque mandibula binis, duorum digitorum magnitudinis. Vesicam habet carneam, prope umbilicum, sanguine plenam, qui moschum redolet. Iconem adposuimus cuiusdam animalis felis similis, quod caput in suprema parte valde acutum habet. Appellamus felem o)cukefalo\n. Observationes M. Aurel. Severin. Zootom. Anatomicae, quas apud M. Aurelium Severinum invenimus, quasque Democrit. p. 4. c. 309. superius promisimus, aliae felem sectum, ut ipse ait, aliae musculum concernunt. In fele secto hae sunt insigniores. Lienis oblo~gi veluti remi nostratis pars, quae ad aquas spectat. Cervix vesicae fellis veluti varicosa non semel vel bis: Ad fundum eius rectae descendunt venae extrinsecus procurrentes. Bini nervi a lateribus asperae arteriae, utrinque unus, descendunt ad orificium ventriculi superius, qui interim ad dicta latera asperae arteriae et ad pulmones mittunt ramusculos. Nectuntur dicti nervi communi nervulo oblique descendenti; a sinistro inferuntur in ventriculum plurib. fibris. Ubi primum finditur aspera arteria, apparent nonnullae glandulae maiores, et parvae albae, rubrae, cineritiae, mistae. In aspera arteria semicirculi, ut in homine divisi, sed parte posteriore duplici tunica comprehensi: Altera quidem externa et carnosa; altera vero interna et nervosa, quae interna, nascitur ab extremis circulorum marginibus. In corde auriculae differentium colorum, dextra quidem albo et atro distincta magis, quam sinistra: Praeterea dextra crassior et rotundior, sinistra tenuior et oblongior; caninae similis. Ambae intus cavae et filamentosae veluti sinus cordis. In sinu dextro plexus reticularis magis quam in cane conspicuus et prolixus; sed contra in hoc non valvulae sicut in cane. Arteria magna fere in medio cordis; magis tamen ad sinistram declinat. Interna tunica ventriculi satis rugosa, rugis secundum ventriculi ductum procedentibus, et in rotundum replicatis, veluti in ventre bovis. Tunicae ventriculi tenacissimae, adhaerentes ab orificio superiori ventriculi, tunica interna rugis transversis distincta. Color hepatis veluti caniculae piscis. In osse auris cochlea; labyrinthi: fenestella, annulus, musculus rotundus; tria ossicula, sed stapes non perforata, ut Casserius describit. In cerebro sinus tres, sed duo circulares cum plexu choroide. In oculo uvea parte anteriore non cohaerens corneae; hinc dilatatio huic generi maiori minor. Ea parte ast uvea colore pallidi folii. Opticus fere ad medium, quamvis declinet ad inferiora, membrana externa crassa oculum aliqua parte velans, ut in gallinaceo genere. At in Fele masculo, hae observationes occurrere. Extra abdomen, inferne supra pubis os, prodeunt per duo foramina, vasa spermatica ad testiculos descendentia, qui testiculi per mediam membranam cuti alligantur a lateribus penis, qui penis medio digito longus, inferne fulcitur musculo oblongo desinente ad medium penis vel amplius; fulcitur etiam musculo oblongo descendente ad medium spatium musculi sphincteris, cuius officium est, anum claudere. Linea alba lata digiti tertia parte per rectum abdominis descendens; subiacet musculis peritonaei, membrana in hoc animali tenuissima; Peritonaeum sub ensiforme satis pingue. Omentum praepingue alligatum fibrae uni dextrae hepatis, et spleni et ventriculo, et intestino duodeno, ad figuram marsupii, s. sacculi cuiusdam constitum. Alligata vesica peritonaeo superne, ad fundum vero alligata intestino inferne recto. Testiculi quatuor tunicis sunt recti; prima, quae dicitur scrotum, id est, bursa externa testiculorum; secunda dicitur dartos, etiam externa: Tertia dicitur erythroides, id est, rubra, quae propinquior est praedictis; quarta vero est immediata. Descendunt ad testiculos vasa praeparantia semen, et sunt venae et arteriae: Venae quidem quae descendunt a vena cava; et arteriae, quae descendunt ab arteria magna: et ista vasa, postquam attingerint proxime testiculos, constituunt corpus quoddam, quod dicitur epididymis; corpus, sive substantia sub testiculis posita. Vidimus vasa iaculatoria sive deferentia dicta propterea, quod deferant semen in testibus praeparatum ad glandulas parastatas, quae deferentia primo oriuntur ab infima parte per medium testiculorum et vasibus praeparantibus annexa usque ad medium ipsorum recurvantur ac reflectuntur, donec pervenerint ad parastats: vidimus et ureteres descendentes a parte sima seu concava renum ad collum vesicae, et praecipue ubi desinit ipsum collum. Vidimus et venas emulgentes ad renum tendentes partem gibbam, ambas nascentes e trunco cavae, sed altior sinistra quam dextra altitudine medii grani hordei, et eadem sinistra longior fere duplo est quam dextra. Intestinum rectum colligatum caudae principio per medium ligamentum. Habet intestinum rectum, venas et glandulas quasdam miliares asperas, quae in cane nobis alias sunt observatae. Vidimus mensenterium et venas meseraicas etiam pancreas, id est, corpus glandulosum. Vidimus et intestinum caecum latitudine pollicis longum. Praeter intestinum rectum et caecum, totum, quod reliquum est intestini, uniforme est, tortuosum, adeo, ut si violentius extendas, fere disrumpatur. Renes perampli, magnitudine nucis maioris, intra quos paucae cavitates sunt et sinus (non ut in cane) in quibus percolatur urina. Vidimus et venam portam facientem duos ramos, unum quidem mesentericum, id est, ad mesenterium propagatum, quique descendit usque ad extremum intestini recti. Alterum vero splenicum, id est, transmissum ad splenem per totam eius internam partem, recta via distributum per multos ramos hinc inde. A dicto ramo splenico derivatur alter caeliacus, sic dictus, quia ventriculum circumplectitur; hic ducit humorem melancholicum ad ventriculum, ut possit appetere. Vidimus venam ascendentem perforare diaphragma et cor petere, in cuius partem dextram se inserit. Vidimus et venam sine pari ramificatam ac propagatam, a dicta vena cava iuxta cor reflexam et descendentem, per spinam a parte dextra, quae ramos inittit, costis dextris ad sinistras, ad ipsas nutriendas. Hepar sex fibris distinctum. Medio duarum a parte dextra egreditur foras fel, ita ut fundus inter duas, ad modum prominentis oculi, appareat. Dicta vesicula fellis habet duos ramos, alterum, qui derivatur ab hepate in duodenum intestinum ad expellendas faeces; alterum, qui recurrit ad vesicam, ut ibi contineatur. In intestino duodeno digitis quatuor infra poros cholidochos, inventus lumbricus quidam parvulus magnitudine ureterum. A lateribus venae cavae ascendentis, descendit nervus quidam ad circulum carnosum diaphragmatis, alter vero a sinistra descendit fultus membranis asperae arteriae, deportantes sensum diaphragmati. Vidimus nervos recursivos, qui a sexta nervorum coniugatione propagati ad caput asperae arteriae inseruntur, alter quidem a sinistra revolutus sursum citca arteriam magnam, et alter circa arteriae ramos, qui tendunt ad iugulum: cor cum duplici auricula, dextra et sinistra; dextra maior et subnigra est; sinistra vero concolor cordi: Habet cor ventriculum dextrum, in quo generatur spiritus vitalis; sinistrum, ad quem ducitur san vis venalis: Habet et quattuor vasa magna; primum est vena cava ascendens, quae inseritur in auriculam dextram; arteria magna, quae inseritur in auriculam sinistram. Tertium vena arterialis, vena quidem dicta, quoniam continet sanguinem; arterialis vero denominata, quoniam constat duplici tunica, quam habet veluti arteria: Inseritur haec in pulmonem, ut illum nutriat: quartum est arteria venalis quae inseritur ad sinistrum venticulum cordis, cuius officium est, sanguinem in dicto ventriculo praeparatum ducere sursum ad cerebrum, ad generationem spiritus animalis. In ventriculo dextro sunt valvae quaedam sive septa, quae impediunt exitum sanguinis, sic etiam sunt in sinistro. Habet pulmo pinnas sex. Visi sunt musculi interni circum laryngem, id est circa caput asperae arteriae, quibus inflammatis fit vera angina. Apparuerunt in radice penis glandulae prostatae, quibus inflammatis fit Gonorrhoea Syphiliaea, quae sunt paulo maiores: Est penis glans, id est, caput, velut lingua ipsius felis. Observavimus meatum, qui ducit ad vesicam. Felis cranium lineis quibusdam rubris distinctum venarum similibus. Auricula interior cumprimis exsculpta: Hoc enim organo non vulgariter opus erat eidem ad noctu praedandum, sicut et visu. In hoc obser vata communio arteriae magnae et venae magnae: ubi scilicet primum usque scinditur in illiacos. Credo commune animantibus omnibus, quod observavi in medulla spinae felis domestici. Membranis enim propriis cum integatur secundum extrema, quae respondet durae menyngi, interior, quae tenui vestiunt et haec prodeuntes nascentesque ex se ipsis nervos: Verum cum in plures veluti funiculos prodeant singulae harum coniugationes, licet adnotare, dictos funiculos, postqua aliquantisper processerint, mox in unum quasi nodum coire, non dissimilem a geniculis culmorum in plantis frumentaceis et id genus. Porro cum singuli funiculi iisdem membranis te antur, si retrahas ad te harum substantiam, spoliantur funiculi, quoad nodum illum pertingant. Observatus in costa una legitima felis domestici, nodus quidam teres similis tuberibus, qui innascuntur arboribus, cuius dirupti meditullium porosum crebrisque fossulis pertusum cum guttulis sanguinis. Dubitatum inter sodales sectionis, num fractura ossis ferruminata, num error in formatione, luxuriante materia. Homini in sima parte ossis frontis quae interiacet, aeque duo supercilia incubant rectae nasi radici: In hac si effoderis vel terebra os pertuderis, invenies fossulas duas oblongas, oblique incedentes, sub cranio, parte superiori: caecas inferne, cancellis donata: Nullus dubitari posse videtur, esse has cameras olfactus, ubi concluditur implantatus spiritus, ut et in aure. Nescio siquidem, quid de eo senserint Anatomici; credo incompertas huc usque. Porro confirmat sententiam nostram, quod in cane sensu hoc eximie pollente sunt hae cryptae, et latiores et magis conspicuae quam in homine; in simia autem caudata non licuit invenire; fortasse, quod eo sensorio praestare minus debuisset.