ONocrotalus, qui no~nullis falso~ Avis Diomedea, Catharacta Iubae, Butaurus seu Ardea stellaris, Porphyrio dicitur; que~que Aldrovan. Ornithol. l. 19. c. 2. diversum a Peelecano Aristotelis Gesnerus facit. Alberto Osina, Kiranidi Ramphius, Verrio Flacco Truo, Isidoro Canopus Aegyptius, Aldrovandus Pelecanus Aristotelis, et Oppiani Pelicinus vocatur, et nomen hoc quod collum mergens et spirans quasi ruditum asini edat, sortitus est. Duo ipsius Genera Albertus facit, silvestre nempe et Aquaticum; ex quibus hoc duntaxat doctissimi agnoscunt. Videntur tamen et in provincia Manzi in India Orientali esse toti albi, cum esse supra caput, colore sanguineo, nisi nos Odoricus de Foro Iulii fallit; imo et avis, quam Aelianus Indis Celam Aeliam. H. A. l. 16. c. 4. appellariscribit, quae est magnitudine triplo maior Otide, ore permagno, ingluvie maxima, longis cruribus, summis alis pallidis, ceteris

Aldro. Ornith. l. 19. c. 4. LArus, quem Augustinus Fulicam, alii Mergum, Herodium, Suidas et alii apud Graecos ke/pfon, quidam ettiam Gaviam vocant; ab Aldrovando Descriptio. describitur, quod sit avis a rostri acie ad alarum fere finem duas spithamas longa, capite maximo et crasso, ex albo et cinereo variegato; pectore eiusdem fere coloris, illoque amplo, rostro crasso lutescente, in extremo nigricante et insigniter acuto; in cuius superiore parte narium sunt foramina oblonga, rictu amplissimo. Oculi iridem auri instar splen didam niger ambit circulus, hunc albus, album cinereus. Alae ex albo cinereo, et ad castanearum colorem simul commistis tendente constant, et caudam palmi longitudine excedunt. Cauda cinerea tota. Pedes lutei; posterior digitus satis conspicuus, ungus etiam armatus. Corpore est levissimo, et multis ac densis plumis induitur.

Aeliam. H. A. l. 3. c. 20. Locus. Frequentes in locis maritimis stagnis et fluminibus cum ingens aliqua tempestas coorta est conspiciuntur.

Victus. Praeter pisces lumbricis etiam, cochleis, quas sursum raptas, ad saxa demissas confringunt, locustis et Phalangiis a quibus Tarentinos agros repurgant, vescuntur. Delphinos etiam in littora deiectos devorant. Olivis denique in Liguria perniciem adferunt.

Generatio. Arist. H. a. l. 5. c. 9. Nidulantur in faxis maritimis, a quibus potabilis aqua manat, et bina ternave ova aestate pariunt. Volant praecipites et faciles leves quippe. Hinc Laro apud Homerum Mercurius confertur. Sed et pennae per se aliarum avium leviores putantur. Has enim pelamydum piscatores, teste Aeliano, ad hamum lineae alligant, ut propter earum levitatem ab occurrente aqua sensim ac leviter agitetur.

Affectus. Amicitiam cum homine utilitatis gratia, quia piscibus vescuntur, et Monedula, Aelian. H. A. l. 6. c. 6. ut Aelianus prodit, colunt. Malo punico interimuntur. Imminentibus ventis sublimes in aere volitant, et vento sese obvertunt. Copiae piscium capiendae augurium, si ad piscatores retibus piscantes advolarint, facere creduntur.

Usus. Cerebrum Lari siccatum et concisum infantibus Epilepticis odorandum quidam commendant. Pennae proprietate quadam occulta, simul atque mare intumescit, in pulvinaribus etiam eriguntur, et decumbentem sublevant.

Inter species Larorum, est primus Larus ALBUS forte Gavia peralba Apuleii, quaesuperfluctus marinos natat, demergit se prope ad Oceani fundum et gremium. Duo ipsius sunt genera prodente Bellonio, Maius et Minus. Ille minor est cinereo, pulchritudine corporis ad columbam accedit, quamquam male hanc vincere videatur. Nivis instar candidus est. Rostrum habet teres, acutum, rubicundum, cuius coloris et cauda est. Recta crurib. insistit, posteriora corporis magis elevata gestans, ita ut inferiora in arcum quasi curvari videantur. Minor summitatem capitis nigram habet; statim atque frigora ingruere incipiunt, in mediterraneis locis supra flumina volitans apparet, et ceteris in volando diutius perseverat. Captus intrabiduum fere cicuratur; facileque nutritur, intestinis nempe, carne et piscibus. Adeo clamosus est, ut aerem clamore suo percellat. Videtur esse Turneri et Gesneri Cepphus, qui ex illius descriptione, est avis marina, magnitudine Monedulae, sed alis acutioribus, et longioribus, colore tota albo, excepto nigro quem in capite gerit cirro: rostro etiam et pedib. puniceis. Diutino clangore defatigata tandem In Aviario Sile siae. keph profert. Schvvenkfeld. Lari albi facit mentionem, cum capite rubeo.

LARORUM CINEREORUM tria ponit inprimis Aldrovandus genera.

Primum columbam magnitudine parum superat, colore undique est albo, in dorso tantum et alis cinereo. Caput supremum, macula nigra utrinque ad extremum oculi angulum insigne omnino candicat. Rostrum habet longiusculum, et aliquantulum velut armatum, introrsum ad instar thecae eius, in qua nova cula reconditur cavum, colore corneo. Os interius totum, et linguam cuius extremitas bifida, rubentia. Ora extrema Palpebrarum rubra instar crculi oculos exornat. Crura interdum rubent, interdum fuscescunt. Digiti membranis rubris sepiuntur. Posterior pedis digitus aciculae caput non excedit. Credunt quidam pennas capitis a Martio mense per trimestre quo tempore soboli dant operam nigrescere. Reliquis novem mensibus candidas esse. Interiora si spectentur, Gula amplissima, ventriculo longiusculo, crassiusculo, cuius interior tunica crassa rubra est, praeponitur. Hepar maximum flavicans bilobium, ventriculum infra amplexatur, supra cor mucrone recipit. Schvvenkfeld. in Aviario Silesiae. Lien est longiusculus sanguinei coloris; Fel viride. Vesicula in hepate continetur, et intestino ramulo iungitur. Ad intestinum rectum appendiculae binç graciles, et tenue antrorsum reflexae spectautur. Vescitur piscibus, insectis palustribus, muscis et conchulis. Nidulatur in densis piscinarum et lacuum arundinetis; Maio et Iunio mensibus ova quinque columbinis paulo maiora parit.

Alteri quod vix spithamam excedit, dorsum et alae sunt coloris leucophaei ad caeruleum quodammodo vergentis. Rostrum pro proportione corporis exilius, arcuatum, nigrum, pedes, tibiae membranaque digitos intersepiens coloris crocei.

Tertium est capite nigro, rostro recto, et in fine acuto, coloris miniacei; oculis et pedibus eius dem coloris; costis alarum et remigibus albis, dorso et in reliqua parte cinereis.

Larus PISCATOR, circa Argentinam privatium Fischerlin dictus, circa Oppenheimium Fel, minor est, Laro cinereo, vertice nigro, rostro et cruribus è fusco pallidis, totu albicans. Volatus est celerrimi, et dum pisces captat, etiam inaquam se mergit.

Larus NIGER, a colore sic dicitur. Quamvis enim sit alis cinereis ultra caudam extensis, cruribus levi rubore notatis; oculis ex fusco purpurascentibus, rostro tamen capite, collo, pectore, Schwenckfeld. in Aviario Silesiae. et ventre nigrescit. Schwenkfeldius ipsi crura et pedes latiusculos rubentes, nigricantibus transversim anterius maculis adscribit: et nidum in arundinibus piscinarum suspendere, ac mense Maio parere, addit.

Quam Turnerus STERNAM appellar, marinis Laris ita similem esse, ut sola magnitudine et colore ab illis differre videatur, minorem duntaxat et paulo nigriorem adicit. Tempore quo parturt improbe clamosa est. Apud Frisios dicitur esse vertice nigro, rostro et cruribus rubidis.

Larorum FIDIPEDUM duo sunt genera. Unum alis longis, utpote quae trium fere digitorum lo~gitudine caudam exsuperant. Cui oculi, caput, collum, rostrum sunt nigerrima: Pedum digiti insignibus mucronibus armantur. Alterum brevibus, cui magnitudo Merulae, caput nigrum, Alarum costae albescentes, Pennae sub cauda candicantes, pedes rubescentes, digiti, membranulae quodam ruimento interiecto, quatuor.

CAtarracta, Aristotelis et Oppiani, ex eo quod cum impetu ad praedam capiendam decidat, ex huius descriptione avis est instar Lari minoris, sed robustior, colore candido, et Accipitri Palumbario similis; ex Aristotele, Arist. H. A. l. 9. c. 12. Accipitre minor, gula ampla, et lata. Aldrovandus avem rostro acuto, carasso, supra non modice adunco, prone per alas, dorsum, betico, albo, et luteo mixtis variegatam, supine totam albam maculis beticis distinctam, tibiis, pedibus, et membrana eos intersepiente cinereis, ponit. In mari victitat; sed et scopulis, littoribus, et petris, quas chaerades vocant, supra aquam eminentibus insidet. Pisces captat exiguos. Ubi vero natantes conspexerit (perspica cissima enim est, et vel ad fundum usque maris) altius subvolat, et contractis omnibus pennis, quovis telo celerius delapsa, ad cubiti spatium immergitur, et piscem extrahit; nec diutius manet, quam iugeri spatium transieris. Mirus incubandi mos ovis, si Oppiano credimus. Fucum aut algam iis super petram insternunt, sic ventis exposita relinquunt. Mas illa unde marem procreandum conicit, femina unde feminam in sublime per aliquot dies sublata, in pelagus mittit; motu concalefactis ovis, pulli excluduntur. Pullis luce aspecta, nulla in nidis mora, parentes volatu sequi conantur: a parentibus suscepti, in mae dempttuntur, mox extrahuntur. Acie oculorum in senio obtusa, dum ad praedam se ferri arbitrantur, praecipitiis illusi intereunt.

Aldrovand. Ornith. l. 19. c. 12. CEPPHUS Aristotelis, Fulica est quibusdam, Aldrovando, avis, habens rostrum colore corneo, ad mandibularum latera ruffo, in extremo quod aduncum est, nigro, oculos exiguos ruffos. Caput, collum, pectus, ventrem, coxas, ex albis et fuscis, intercurrente etiam colore betico et luteo, maculis variegata. Crura et tibias viridescentes. Pedes et membranam digitos secantem fusca. An sit Cepphus veterum, ignoratur. Nam de hoc, si foramen corporis spectas, id duntaxat habemus, Laro esse similem, cum quo descripta parum habet similitudinis, plumis abundare, sed carnis esse exiguae, ideo facile vento impelli. Oppian. De cetero, apud mare victitant, cuius

Gesner. in Ornithol. Hector Boetius in descript. Scotiae. Anser BASSANUS seu Scoticus, incolis Solendguse dictus, avis est domestico Ansere longior, sed minus lata, Anserem tamen et forma et voce per monia referens. Nullibi quam circa Castellum Bas, virib. humanis inexpugnabile reperitur, ad quod incipiente vere appellunt. Tres vel quatuor primo tamquam speculatores advolant; has aliquot post dieb. reliqua multitudo insequitur, quod egregiorum virorum relationi debemus. Nidulantur in castri praedicti rupibus; et construendis nidis tantam lignorum copiam comportant, ut auferentibus, qui illic habitant, abun de in annum ex ea parte prospectum sit. Ova in rupibus deposita, superposito pede altero, unde forte nomen a solea accepere, excludunt. Pullos delicatissimis piscibus nutricant. Quod si avolantess novum videre, illo abiecto, iterum se magno impetu immergunt. Tanta autem piscium ab ipsis evomitur copia, ut et praesidiariis arcis in cibum cedant. Habent intestinum quoddam parvum, oleo singularis virtutis refertum. Ischiadem et arthritim sanare creditur. Pulli capti et assi halecis nidorem emittunt. Caro est durior, et vinum exigens, quod aliquoties experti sumus cum Anno M DC XXIII. in Scotia ageremus.

Exadipe Unguentum fit, quod cum Comageno Plinii de bonitate certat.

PHALACROCORAX, quem cum corvo Aquatico Plinii eundem esse vel exinde conici potest, quod calveat, quaenam avis sit inter Historicos Naturales non convenit. Gesnerus an sit illa, quae in Burgundia Crotpescherotseu Corvus Piscator, cui unus pes est ad natandum palmipes, alter ad rapinam uncis unguibus armatur; sic cum piscem in aqua arripuit, nec facile propter pondus volare potest, piscem altero pede retinens, altero ad ripam navigat; dubitat. Alii Corvum aquaticum Plinii, Phalacrocoracem, Corvum Silvaticum, et Gracculum plamipedem, easdem esse opinantur. Bellonius quidem simillimam avem cum ea, cuius hic pro Phalacrocorace ex Aldrovando iconem dedimus, exhibet: sed corvum aquaticum, Cornicem marinam easdem Aristoteli aves esse, et Phalacrocoracem, innuit. Gallis dicitur Cormorant, quo nomine Angli avem insigniunt, quae anguillas integras edit, per intestina elapsas rursus devorat, et vel novies aliquando unam absorbet, priusquam retinuerit. Aldrovandus Phalacrocoracem scribit esse capi magnitudine, rostro longo acuto et rubescente. Capite fere plumis nudoet cute tecto, quae carnem substantia et colore aemulatur. Ex collo velut iubae dependent, quales in capis cernuntur. In pedibus plumas quasdam aureas gestat. Solus inter palmipedes Fibro excepto in arboribus sedet, in iisque nidulatur, aeque in aqua marina atque duli degit. Magnum stagnis damnum quod pisces devoret, adfert, interdum Anguillam mediocris magnitudinis ex aqua abrepta in aerem defert, et antequam devoret, diu cum illa colluctatur.

CORVUM SYLVATICUM hisce adicio, non quod sit vel palmipes, vel aquatilis, sed quod ab aliquibus cum Phalacrocorace confundatur. Magnitudo ipsi est Gallinae; color toto corpore niger, si eminus videas; sin propius ad solem praesertim, cum viridi permixtus videtur. Rostrum rubicundum, oblongum, et angustis terrae vel arborum foraminibus inseri aptum. A capite crista retro tendit, haud scitur an in omnibus aut semper. Pedes habet, ut Gallinae longiores; crura oblonga obscure rubentia. Digitos fissos. Vescitur piscibus, ranis, locustis, gryllis. In rupibus, turribus desertis et pylis, unde Claustrapp Germanis, nidulatur. Bina aut teina ova parit. altissime volat, et primus fere omnium, circa initium Iunii ni fallor, migrat. Pulli diebus aliquot antequam volare possunt, nidis exempti ita facile cicurantur, ut in agros evolent, et subinde revertantur. In Istria circa promontorium Polae homine per funem demisso eximuntur, et inter mensarum delicias habentur. Aucupes in singulis nidis, singulos relinquere solent, ut anno sequente libentius redeant.

Huc pertinet et NYCTICORAX Gesneri quamvis palmipes non sit, qui iuxta aquas et inter arundines versari dicitur. Vescitur pisciculis. Nidulatur in altis arboribus, ita vel quaterna ova parit. Inter arundineta absona voce vomiturientis instar clamitat.

Sed nec GRACULIPALMIPEDIS Aristotelis, seu Corvi Aquatici minoris, hic obliviscendum, quem alii Phalacrocoracem, alii Corvum Silvaticum vel Mergum magnum nigrum esse iudicant. Colore in toto corpore est subnigro collum si excipias, ubi nonnihil ruffi admisceri videtur. Rostrum aduncum acutum, prope frontem subalbicans, cetero subnigrum. Crura, pedes, et membranae, fuscae sunt.

MErgum, quem Grae ci Poetae Dypten, Poingam et Bungam dicunt, *a)iqu/ian veterum esse, vel ex eo colligitur, quod omnes eandem avem esse tradiderint, et plaeraque de Aethyia a Graecis tradita, Plinius de Mergo interpretatus Bellonius ebserv. l. 1. c. 11. sit. Bellonius tamen Aethyiam veterum quandam MERGI MARINI speciem, quae Cretensibus Vultamaria et Calicatizu dicitur, esse iudicat.

Magnitudine est Querquedulae, Descriptio. albo ventre, capite et dorso nigro, itemque alis et cauda. Pluma ei instar lanuginis, valide cuti inhaerens. Rostrum marginibus acutis cavum et plane fere, lanuginosis plumis bona sui parte obducitur, nigrum superiore, album inferiote parte, vertice lato. Frons tuberositate quadam verrucatur, cui floccus plumarum niger innascitur. Digito pedum posteriore sola inter palmipedes caret. Utut sit, certe et Salmasium hic consentientem habemus; hoc solo dissentit, quod Salmas. in Solin. c. 2. Ovid. Metam. l. 12. Mergum et Fulicam easdem esse contendat. Formam si spectes, de ea quidem Ovidus

sed quis ille sit, unusquisque conicere tentet. Nostri contra omne genus avium pedes habent in cauda, ita ut in terra stantes instar hominis corpus erectum proferant, ut auctor de natura rerum scribit. Ab Anatibus dentibus et cruribus discrevit Gesnerus. Magis enim duri ac rigidi, utrinque tantum in marginibus, rostri; ceteris, quibus rostrum latum non est, sed i n acutum desinit, nulli. Crura vel non aeque absoluta habent, vel breviora, vel non eodem situ, vel posterius, quamobrem ncommode ingrediuntur.

Locus. Versantur plaerumque in mari, Arist. H. A. l. 1. c. 1. et l. 8. c. 3. fluminibus, stagnis et paludibus: amant tamen et aprica Virgilius Aeneid. l 5. Homer. Odyss. l. 5. Pighius in Hercule Prodit. loca, ut siccescant. Diutissime in aquis, dum se immergunt, morantur, et summa ac ab Homero allata natandi pollent peritia. Alam namque alteram saepius ad ventum erigunt, et eius dem tamquam veli adminiculo navigant, quod Pighius prodidit. Soli inter amphibias inter volandum piscantur.

Victus. Oppian. in Txeuticis. Congros, Angvillas, et alios lubricos pisces deglutiunt, ingestos, interdum etiam vivos, mox alvo, quod eis a ventre mox recto intestino cibi transeant, egerunt; quod Oppianus et Plinius observavere. Schwenkfeldius in omnium quas secuit ven triculis, plumas avicularum copiosissimas, quasi cum pisciculis, et avena compactas invenit.

Partus. Nidificant a bruma ineunte vere. Saepe in maritimis Arist. H. A. l. 5. c. 9. saxis, in arboribus Plin. H. N. l. 10. c. 37. interdum. Utrumque se iuxta ostium Thinae fluvii, et in Nortfolcia observasse Anglus quidam scribit. Ova ut plurimum bina ternave ponunt. Pullos ab ovis exclusos si matrem perdiderint, adeo validos esse aiunt, ut ipsi cibum sibi comparent.

Nullam eas vocem emittere, arbitrati sunt quidam. Lucretius de iis.

Ingenium. Scalig. Exercit. 233. Cicurari posse, tum ille qui Venetiis ab hero è cymba emissus, non sine spectatorum et voluptate et admitatione sub aquis sibi cibum capiebat, satur redibat ad herum ostendit; tum illi in Oriente, qui ab hero,postquam eis guttur filo, ne pisces captos devorarent, ligasset, dimissi, et pisces capiebant, et in cistas huic negotio destinatas Odoricus e Foro Iulii in itiner. Virgil. Georg. l. 1. Isidor. Origin. l. 12. c. 7. Persius satyra 6. iniciebant. Piscatione heri peracta, soluto gutture, sibi piscabantur, pasti ad herum redibant, testantur. Alii tempestatem praesagire, cum maria fugiunt, et clamorem ad littora ferunt, dicunt; seu quod dimisso in profundum capite aurarum signa sub fluctibus colligant: seu quod vapores ab aquis ad imbriferam nubem erigendam sursum attolli sagaciter subodorentur; seu quod pisces pleraeque per eum caeli statum, è mediis aquis ad littora enatare soleant. Alii cum in mare frequentius sese immergunt, seu propter aliam aliquam causam, seu quod tra~quillo mari metu belluarum progredi non audeant; in altum ub tempestatem regressis, audacter progrediuntur. Plinius pennas rostro purgantes ventum indicare alicubi Aelian. H. A. l. 7. c. 7. Aratus in Phaenom. innuit. Aelianus gestu alarum exsultantes, idem facere tradit. Huic et Aratus accedit, dum eas en xers1w=| tena/ssesqai pteru/ges1i, in sicco alis plaudere ac ludere, scribit.

Usus illorum in cibo nullus: quantum ad Medicinam. Magi contra quartanas devorari iubent cor Mergi marini sine ferro exemptum, inveteratumque conteri, et in aqua calida bibi. Ventriculum in cibo sumptum stomacho mederi falsissimum comperit Galen. de simpl. l. 11. Galenus. Fel cum cedria inunctum evulsos palpebrarum pilos renasci non patitur. Iecur sale asservatum ex hydromelite duobus cochlearibus potum, secundinas pellere scripsit Dioscorides.

Gesner. in Ornithol. MErgorum varia sunt genera. Mergus RHENANUS, quibusdam Monialis alba appellatus; qui omnium Mergorum Anatiformis maxime est, corpore undique albo atro colore distincto, prona colli et pectoris parte cum ventre candida, sed passim cinereis punctis aut maculis distincta. Frequens est apud Suessiones et Bellovacos, MAIOR, qui rostrum denticulatum angustius, è fusco ad caeruleum dilutum vergens, extremitate deorsum incurvata; pectus, collum, et ventrem tota alba: in dorso supremo egregias quasdam plumas alternatim albas nigrasque, inde etiam ad latera versus pectus taenias similiter discolores utrinque procedentes habet; et gobiis inprimis atque troctis vescitur.

GLACIALIS, quod per summa frigora in aquis capiatur ita dictus, cui magnitudo Querquedulae, collum digitos octonos longum. Dorsum undique nigrum, alae nigrae sed albo distinctae, crura brevia fusca, membranis inter digitos nigris; quique per hiemem apud Helvertios, non minus quam Anas fera laudatur.

LONGIROSTRUS, cui rostrum nonnihil rotundum, digiti longitudine; caput cristatum, collum subrubrum, corpus praeter alas totum nigrum. Pedes crocei, inembranae luteae.

RAUCEDULUS, cui corpus et alae cinereae, gula et venter alba, pedes nigri.

Genera. AVis quae Graecis Colymbus, Colymbis, et Colymbas; Latinis Urinatrix dicitur. Unum tantum illius genus Aristoteles commemorat; alii plura; Turnerus tria vidit. Primum totum nigrum, si cirrum quem in capite gerit, exceperis; Mergo, quo tamen triplo mins est, quo ad corporis effigiem non dissimile. Angli Doukeram vocant. Alterum Turdo non maius, Anati colore et corporis effigie simile. Anglis media Urinatrix dicitur. Tertium adeo nuper ab ovo exclusum refert Anserculum, ut nisi Rostrum huius paulo tenuius esset, aegre alterum ab altero discerneres. Non enim pennas, sed lanuginem quandam earum loco obtinet.

Gesner. in Ornithol. Gesnerus, Colymbos facit Maximos. Maiores et Minores. Maximus qui in A cronio lacu raro capitur, ab inepto per aquae superficiem motu Fluder dictus, Ansere maior est. Rostro oblongo, angusto, acuto. Neque volare potest recte, neque ingredi commode, nisi simul pedibus alisque nitatur. Tam profunde urinari dicitur, ut orgiarum viginti spatio, quandoque reti aut mucrone ferreo sub aqua capiatur. Maior duorum est generum. Primus Ansere paulo minor, collo est oblongo, dorso nigro, collo inferiore et ventre albo, plumis fere niveis. Digitos pedum habet ternos, adhaerentib.

BRENTHUS quaenam sit avis dubitatur. Niphus monticolam esse credit, generis unci. Plinius pro eo Anatem vertit, quod et Gaza secutus est. Albertus Merguli pisces venantis speciem interretatur. Et forte est, Arist. H. A. l. 9. c. 1. quia piscibus vivere Aristoteles reliquit.

Nec magis notum, quaenam sit PHALARIS; Bellonius pro ea Mergum varium maiorem substivit. Gesnerus Folaegam Italorum eam esse credit. Athen. Dipnos. l. 9. Apud Athenaeum habet rostrum angustum; corpus aspectu magis teres quam Anas, colorem in alvo et dorso cinereum.

AVOSETTA Italorum, quam Lucarni circa lacum Verbanum Spinzago d' acqua vocant, Recurvirostram vere dixeris, avis est magnitudine columbae aut paulo gracilior, rostro nigro, sursum tendente, in extremo acuto, quinque digitorum fere longitudine. Corpore supino toto albo; capite et cervice superius ex fusco nigricante, pedibus coloris cyanei diluti, digitis membranis iunctis. Cruribus longis, acideo posteriore digito, qui pro calce est, minuto.

Vox eius est Crex. Crex.

Aelian. H. A. l. 3. c. 11. et l. 8. c. 25 Arist. H. A. l. 9. c. 6. TROCHILUS iuxta ripas fluviorum oberrat, et tanta saepius celeritate discurrit, ut cursus volatu eius velocior sit, Obvia quaeque depascitur, hirudines etiam quae faucibus Crocodili inhaerent, Cladorynchos seu potius kladaroru/gxous2 inprimis, legit. Mira de illis Oppianus, nimirum, mares a feminis, feminas a maribus pasci. Ineunte vere priores feminas, sollicitare cantu vel stridore potius peculiari, masculos ad coitum. Fetu procreato separari, et ad sua pascua redire. Tunc mares omnem feturae et Veneris curam relinquere, feminis laborem solum incumbere, eumque eas inter se partiri. Alias ova in nidis fovere, alias foventibus cibum congerere. Pullos adultos ad littus ubi mares versari solent perduci. Ibi foemellas cum suo sexu remanere, masculos ultro separari. Gesnerus esse putat generis Gallinularum Aquaticarum; Aldrovandus Corriram seu Tabellariam vulgo dictam. Avis haec est varia, rostro recto, luteo, in fine nigro. Rictu magno. Oculis nigris albo circulo circumdatis, quem rursus alius spadiceus ambit. Cruribus longis, coxis brevibus, digitis membrana iunctis. Si Corrira Trochilus non est, Celeris est.

CYgnus, qui et Olor quasi o(/los2 o)rai=os2, totus candidus, Graecis modernis Cyprinus, veteribus ku/dnos et ku/knos seu a)po\ to=u kukna=n th\n i(lu\n, quod cibi causa coenum scrutetur, et turbet, seu quasi klu/kos2 quod sit clamosus; seu quod teres collum habeat, dicitur. Totus est candidus. Horatius purpureum, et pulchrum et splendentem, poetica licentia Descriptio. nomin asse creditur Rostrum habet parvum turbinatum, in extremitate obtusum. serratum et falcis instar dentatum, colore ruffo; in cuius summa parte qua capiti committitur, tuberculum rotundum, nigerrimum, et rostrum Homer. Iliad. ss. Euripid. in Iphig. in se inflectens visitur. Collum longissimum, viginti octo vertebris constans, unde doulixo/deiros Homero et doulixau/xlhn Euripidi dicitur. Et Lineae velut piscatoriae usum in aqua porrectum praebet. Pedes nigris notis partim caeruleis artim rubicundis et albis distinctos. Membranas digitis interiectas squamulis minimis rotundis inaequales. Digitos vero veluti annuli quidam in latum intersecant; eorum medius omnium et crassissimus et maximus est, longus digitos decem, internus novem, externus septem. Uno pede pro remo, altero pro corporis sui gebernaculo utitur. Linguam mediam, quod superius ponendum erat, sulcus denticulis palatum medium secantibus respondens dividit, et ipse prope radicem scaber. Interna si spectes, Intestina omnia quatuor dodrantes, et palmum longa, multoque adipe, qui vicem emeriti obit intecta, in illo quem Aldrovandus secari curavit, erant; et cum simplici tantum in se media spira revolutione inflectantur, ne aliquid non plane distributi alimenti praeterlaberetur, natura, caeca duo dodrantis spatio inter anum et ipsorum initium interiecto, recto intestino appendit. Arteria aspera admirandae plane est structurae. Nam Oesophagum subiectum comitata, ad iugulum descendens cum pervenit, non recta, ut in ceteris animantibus, ad pulmones tendit, sed pura claviculas elevata, in costam ossis pectoris seu sterni, quae ex duobus lateralibus ossibus, et tertio superno his pro operculo incumbente fabricata, vaginae seu thecae figuram et usum praebet. Ad huius finem postquam pervenit arteria, inferne in se instar serpentis reflectitur, et S. literam exprimit; moxque sub priore iam dicta portione ipsi superposita, hanc capsulam denuo egreditur, et claviculis mediis conscensis, harum iugo tamquam fulcro innititur; atque ita sustentata, denuo in morem tubae revolvitur, thoracisque cavum subiens, antequam ad pulmones fertur, prius quasi laryngem alteram efformat, transversim secta, ossiculoque quantum i sa lata est longo, et quod tenui membrana obtenditur, hiulcam fistulam, seu syringem organorum musicorum, quae inferiore sui parte simili fissum patulae sunt, figuram repraesentat. Sub hac larynge arteria in duas canales divaricatur; quorum singuli in medio ampliori capacitate protuberantes, recta in pulmones exiguos costis retro totos affixos abeuntes, distribuuntur. Talem structuram et cantus, de quo postea, et respiratio reposcebat. Ne enim, dum aliquando horae dimidiae spatio toto capite et collo pronis, vado alimoniam hausturus immergitur, periculum suffocationis in currat; ex ea arteriae, quae pectoris dictae vaginae reclusa est, portione, spiritus quantum sati suppeditatur.

Locus. Locum si attendas, est avis amphibia Maxime tamen aquis delectatur. Aelian. H. A. l. 10. c. 36. Ovid. Metam. l. 2. et 5. Seneca in Agamem. Theocrit. Eidyl. 19. Stat. l. 14. Theb. Polyd. l. 1. H. Anglor. Aeliam. H. A. l. 17. c. 24. l. 15. de re cib. c. 61. Aeelianus greges eorum in Afro mari apparere prodidit. IN fluviis Caystro, Istro, Tanai, Strymone, Maeandro, Eridano, Mintio, Tamesi et quidem magna copia degere, apud Ovidium, Senecam Tragoedum, Theocritum, Lucianum, Statium Papinium. Mantuanum, Polydorum Virgilium, et alios invenies. Innumeris in agro Engolismensi; Francisci primi opera, in fonte Tenario educatos bruierinus testis est: sed stagna vehementer appetunt; seu quod quietiora nec natatum impediant, quod Aeeliano visum, seu quod in illis maior herbarum suppetat copia.

Victus. Cibus ipsi herbae at segetum grana, ova piscium. Rostro cribrat coenum, et algam inprimis quaerit. In Scotiae lacu Spina, herbae cuiusdam semine, quae ab iis dem nomen sortita est, delectatur. Ea autem natura est, ut agris iniecta numquam putrescat.

Partus. Hector Boetius in descriptione Scot. Tempore libidinis blandientes inter se mas et femina, alternatim capita cum suis collis inflectunt, velut amplexandi gratia; colla mares applicant feminis, deine mas femi nam conscendit. Ubi coierint, mas conscius laesam a se feminam fugit, illa impatiens fugientem insequitur. At non diutina haec est eis discordia, noxa cessante reconciliantur; et femina maris persecutione relicta, post coitum frequenti caudae motu, rostrum in aquis mergens, se purificat. Semeltantum anno initio veris pariunt. Quia plures et speciosos fetus producunt kalli/paides2 et polu/paides2 dicuntur. Aristoteles e)ute/knous2 dicit. Pariunt ova tertio anno, illa que magna, oblonga, testa dura obetecta.

Volatus. Hesiod. in scuto Hercul. Probe natant, velociter silvestres, tarde ob corporis pondus domesticae volant. Aristoteles longius in pelagus efferri scripsit. Et Hesiodus ku/knous2 a)ers1ipo/tas2 nuncupat.

Vox. Cantum quod attinet, scinduntur in sententias Auctores, ku/knw| tw=| o)/rniqi mous1ekh=s2 ei)=nai do/can, Pausan. prodidit Pausanias, cum eo Socrates apud Platonem, Aristoteles, Arst. H. A. l. 9. c. 12. Cicero l. 3. de Orat. Ovid. l. 5. Irist. Eleg. 1. Seneca in Hyppol. Cicero, et Philosophis, ex Poetis Callimachus, Aeschylus, Theocritus, Antipater, euripides, Lucretius, Virgilius, Seneca, Ovidius, Martialis, sentiunt. Diluculo ante solis ortum tamquam in aere vacuo per id tempus audiendi clarius, in maris littoribus, nisi tempestas dissuadeat canere; nec cantus in senecta morti vicinus Martial. in Xeniis. (remissior is tum) oblivisci. Favonium vel canendum observare, fati certos, ne a quoquam interpellantur Oppian. in Ixentic. cit. Aldrovando. Lucian. in Electro. Plin. H. N. l. 10. c. 23. Myndius apud Athem. l. 9. Scalig. Ex. 232. secedere, apud Oppianum legitur. Fabulosum id, apud Lucianum, Plinium, Alexandrum Myndium et Scaliger. invenies. Aelianus vacillat, et modo his adstipulari, modo in illos propendere videtur. An funeris sui cntator sit, quod et Brasavolus observasse dicitur, nescio De Elephanto sane id proditum. Cantare, nullum fere dubium. Audivit i n lacu Mantuano cantantes Pendasius. Prope Londinum in Tamesi festivis cantib. Aeliam. H. A. l. 20. c. 30. l. 11 c. 1. Idem var. l. 1. subeuntes classes excipiunt. Canorum quiddam lamentantium in morem quovis tempore obstrepere, observavit Aldrovandus. In hoc denique duplexille flexus, qui ossis pectoris primum capsulae inseritur, deinde altera revolutione in furculam inclinata recumbens, in pulmones decidit, factus videtur, ut vox in ipso revolutae arteriae angulo, repercusso, maiori cum clangore erumperet, ac veluti morulae exiguae in eo anfractu quiete recreata, vires acquireret eundo.

Ingenium in volatu potissimum osendunt. Plin. H. N. l. 10. c. 23. Liburnicarum more rostrato impetu feruntur, facilius ita findentes aera, quam si recta fronte incederent. A tergo sensim dilatante se cuneo, porri, itur agmen, largeque impellenti praebetur aurae. Colla imponunt praecedentibus, fessos duces ad terga recipiunt.

Aetas. Quod de aetate apud Aelianum legitur ducentesimum nempe attingere annum in credibile videtur.

Inimicitias interdum tantas inter se alunt, ut alter alterum Arist. l. 9. H. A. c. 1. Aeliam. H. A. l. 14. c. 13. devoret, vel, ut Aelianus, perimat. Nec pullis, vel ovis parcitur. Ab Aquila Statius. Homerus Iliad. o. sibi metuant. Attacti, non iniquo Marre repugnant: sed nec cum fulgure, serpentib. et draconibus ipsis convenit. Cicuta interiisse non mirum, cum et porciillius esu periisse visi sint.

Praesagium Pluvias exspectabis, si rorem aquae inspergunt; si profundos eidem immergunt humeros, serenitatem. Apud Helvetios ingens frigus metuitur, si hieme in quodam lacu apparuerint.

Usus. Usus in cibis laudatus apud veteres. Alexandrides inter aves lautas numerat, et Dipnosophistis apponuntur; nec minore quam Anseres habitos, Plut. l. de esu carnis. pretio ex Plutarcho potest colligi. Recentiores nigram, et duram, forte quia annosi adferuntur, carnem accusant. Herberst. in Mosco. legat. Scaen. hammon. Moscovitarum tamen Duces, quoties carne vescuntur, assos hospitibus aapponunt. In Medicina, faciem purgat, et erugat adeps. Ova ad ignem sacrum celebrantur. Pellis ventriculo apposita, concoctionem vi peculiari iuvare creditur.

FULICA, quam quidam Phaenen, quae ossifraga est esse credunt; quidam ex veteribus, ut Cicero, Erodion, nonnulli Cepphum Aristotelis; alii De la Cerda super Virgil. Georgic l. 1. Descriptio. nec forte male ai)/quian, cum a fuligine ita dicatur, putant, quaeque Kiranidi Phalaris, Alberto Mergus niger, et pullus aquaticus dicitur, avis est magnitudine Gallinae; colore pertotum corpus nigro, in collo et capite nigerrimo, collo oblongo, syncipite glabro figura ovali, alba pellicula, figura cristae gallinaccae respondente, intecto, specie calvitii. Digitis pedum membranae nigrae latae, sed divulsae adhaerent, et utrinque autab altera saltem parte secantur. Internodia membranarum semicirculos fere constituunt. Rechta pedibus incedit, velociterque currit. Lingua quam Gallinae mollior, ungues grandiusculi ac nigri. Alae ad reliqui corporis convexum incurvatae. Ventriculo lien adhaeret, una ex parte gracilis et tenuis, altera vero in extremo crassior, atque soleae equi instar inflexus, dimidiae iuglandis latitudine. Lobo hepatis dextro folliculus fellis auricularis adigiti magnitudine Bellonius apud Aldrov. l. 19. c. 13. annectitur. Pulmones costis adhaerent. Intestinum rectum appendicibus utrinque singulis palmi longitudine, extremo sursum reflexo, instructum invenies, si illud in superna parte aspexeris. Ova intus formata et lumbis annexa iam inde ab hieme etiam obtinent. Nullum sexus discrime~, ut in ceteris avibus agnoscitur. Sunt tamen aliae aliis interdum in ventre colore magis spadiceo.

Locus et Victus. Locis palustribus et stagnantib. delectatur, Maro marinas appellavit. Herbis et quovis seminum genere vescitur.