CAMENA Early Modern Latin Texts

JOH. JACOBI HOFMANNI SS. Th. Doct. Profess. Histor. et Graec. Ling. in Academ Basil. LEXICON VNIVERSALE, HISTORIAM SACRAM ET PROFANAM Omnis aevi, omniumque Gentium; CHRONOLOGIAM AD HAEC VSQVE TEMPORA; GEOGRAPHIAM ET VETERIS ET NOVI ORBIS; PRINCIPVM PER OMNES TERRAS FAMILIARVM Ab omni memoria repetitam GENEALOGIAM; Tum MYTHOLOGIAM, RITVS, CAERIMONIAS, Omnemque Veterum Antiquitatem, ex Philologiae fontibus haustam; VIRORVM, INGENIO ATQVE ERVDITIONE CELEBRIVM Enarrationem copiosissimam; Praeterea ANIMALIVM, PLANTARVM, METALLORVM, LAPIDVM, GEMMARVM, Nomina, Naturas, Vires, Explanans. EDITION ABSOLVTISSIMA, Praeter Supplementa, et Additiones, antea seorsum editas, nunc suis locis ac ordini insertas, VBERRIMIS ACCESSIONIBVS, IPSIVS AVCTORIS MANV novissime lucubratis, tertia parte, quam antehac, AVCTIOR, LOCVPLETIOR: INDICIBVS ATQVE CATALOGIS REGVM, PRINCIPVM, POPVLORVM, TEMPORVM, VIRORVM ET FEMINARVM ILLVSTRIVM, ANIMALIVM, PLANTARVM; Tum praecipue NOMINVM, QVIBVS REGIONES, VRBES, MONTES, FLVMINA, etc in omnibus terris, vernacula et vigenti hodie ubique lingua appellantur; Caeterarum denique rerum memorabilium, ACCVRATISSIMIS INSTRVCTA. TOMUS SECVNDVS Literas D, E, F, G, H, I, K, L, continens. [gap: illustration] LVGDVNI BATAVORVM, Apud JACOB. HACKIVM, CORNEL. BOVTESTEYN, PETR. VANDER AA, et JORD. LVCHTMANS. MDC XCVIII. Cum peculiari Praepott. D. D. Ordinum Hollandiae et West-Frisiae Privilegio.

LODABAR Hier. videtur distinguere inter Lodabar et Ladabar. Hinc enim fuisse oriundum Machir, ibi educatum maiphiboseth, cuius dominus Davidis exercitui cibos et necessaria donavit. Est in ribu Gad. 2. Sam. 9. v. 4. Hier. in loc. Hebr.

LODIX lecti operimetum. Mart l. 14. Apoph. Epigr. 148. cuius Epigraphe Lodices:

Lodices enim geminae et coeuntes adhibebantur, ad operiendum lectum cum stragulis. Sed et quoties in campo vel gymnasio sese exercebant Vett. cetera nudi, pudorem campestri velabant: aut si corpore infirmiori erant, gausapam, vel pallam, vel lodiculam, vel sabana sumebant, uri de Aug. legimus apud Suetineo c. 83. Nihil aliud quam vectabatur et deambulabat: ita ut in extremis spatiss subsultim decurreret, segestri vel lodicula [orig: lodiculÃ¢] involutus. Ubi Lodix et segestre iunguntur. quia ambo ad lectorum supellectilem pertinent. Vide Casaub. ad loc. De Lodicibus, loco valli, per ludibrium obtentis, ab Helvetiis, cum Novariae in Italia a Gallis obsessi, muros tormentorum vi iam disiectos vidissent, Paul. vide Iov. Hist. etc. Nomen an a lavando, quod saepe lotae; an a ludis, quasi ludices quod qui de ludi i. e. theatri prostibulo egrediebantur Iuvenes, harum velamento caput et faciem tegerent, ne lupanar ingressos palam fieret? vide Chr. Becmann. de Orig. Ling. Lat.

LODUNUM LOSDUNUM urbs Pictavii, in colle, Loudun. Hinc ager Laudunensis. vulgo Loudunois; Item edictum Lodunense, in gratiam Reformatorum conditum, quod in multis capitibus, incolumitatem Ecclesiarum concernentibus, iam infringi coepit, A. C. 1615. Calvisius in Chron. Vide Iuliodunum.

LOEMIUS Apollinis cogn. quod ei Lydii imposuerunt [orig: imposuÃªrunt] ob malorum expulsionem, finita [orig: finitÃ¢] pestilentia [orig: pestilentiÃ¢]. Sol enim aera rarefacit, et expurgat. Hinc Seneca in Oedip. Act. 1. v. 108.

LOGARIASTES Graece *logariasth\s2, nomen officii, in aula CPolitana cuius erat numerare milites illisque stipendia persolvere, apud Dom. Macr. in Hierol. vide infra Longaritis.

LOGIA fluv. Hiberniae. Ptol. per oram orientalem ex la cu Shaterwico fluens, ac in mare ad Strangfordiam opp. exiens. Camd. Lough Der vel Lough Foyle in ora Bor. apud urb. Derry. Lough. Coyn vero est, qui apud Strangfordiam exit, in ora Or. in Ultonia.

LOGISTAE apud Athenienses, magistratus erant, forte capti, decem numero, apud quos rationes gesti sui magistratus [orig: magistratÃ»s] referebant cum oi( e)n a)rxh=|, intra 30. ab abdicato magistratu dies. Hos eo sdem cum toi=s2 *eu)qu/nois2, fuisse, putat Auctor Etymologici, diverso ab iis statuit Aristot. Polit. l. 7. c. ult. cui tutius creditur. Non multum tamen diversum utrorumque munus fuisse, videtur. Utrique decem numero erant, sed, ut colligitur ex Polluce l. 8. c. 9. Logistae sorte, Euthyni iudicio, legebantur. Illi, velut novem Archontes erant: isti tamquam Archontum Paredri assidebant Logistis, itaque ubi iudicatum fuit, magistratus potestate decedentes aliquid publico debere Euthyni id ab iis exigebant: *ei)stpra/ttousi kai\ tou\s2 e)/xontas2, i. e. tou\s2 o(fei/lontas2 th=| po/lei, Poll. quare mirum non est, si utrisque eu)qu/nas2 adscribunt. Referebant porro suas u(peu/qunoi magistratus [orig: magistratÃ»s] rationes apud Logistas, hi cum Euthynis iudicabant: aliquando ad populum de iis referebant. Sed ab iis dabatur provocatio ad Iudices: Est quoque, cum Iudicibus traderent iudicandum, si nempe peri\ a)dikhma/twn, i. e. de iniuriis moveretur controversia: nam si tantum peri\ xrhma/twn, h. e. de pecuniis agebatur, apud Logistas disceptatum est. Accusabat autem et nomina apud eos deferebat tw=n u(peuqu/nwn, cui lubebat: Unde solen nis illa prae conii formula, quando magistratus u(peu/qunoi suas referebant rationes: ti/s2 bou/leqai kathgorei=n; cui accusare lubet? apud Aeschin. c. Ctesiph. Oportebatque per dies 30. magistratus munere suo decedentes sistere se certis mensis diebus in designatis locis, ubi praesto essent ad refutandas controversias, quae illis ab accusatoribus apud Logistas movebantur, Ulpian. ad Midianam. Quod si quis se non stitisset, cum accusatorem haberet, ab Apparitore in ius vocabatur ad Senatum Quigentorum, a quibus, si vadimonium desereret, capite minutus notabatur in famia [orig: famiÃ¢], teste Demosthene in Mid. Quomodo vero referendae essent rationes, praescripsit Lex: *)egtrafei=n, o(/ti e)/labon tou=to tw=n th=s2 po/lews2, tou=to a)nh/lwsa. kai\ o(/te e)/labon ou)den tw=n th=s2 po/lews2, ou)/t' a)nh=lwsa, Rationes Ita referunto: Hoc de publico accepi: hoc expendi: vel nihil de publico accepi, nihil expendi. si quis autem nollet suas referre rationes, impingebatur illi a)logi/ou dica: Quique rationes suas nondum retulisset magistratus, suroum nihil bonorum in sua potestate habebat; hinc nec Diis consecrare quidquam aut appendere, nectestamento dare legare; nec in aliam adoptione familiam transire poterat. Idem nec peregre proficiscendi, nec alium geren di magistratum potestatem habebat: Sed nec licebat talem corona [orig: coronÃ¢] donare. Unde lex, *)arxh\n u(peu/qunon mh\ stefanou=n,

magistratus, priusquam rationes retulerit, corona [orig: coronÃ¢] ne donator. Vide Sam. Petit. Comm. in LL. Attic. l. 3. tit. de magistratibus: et supra Forum, ubi alia voce, notio. In vet. Inscr. Logista civitatis splendidissimae Nicomediens. Curator est et Pater Reip. de qua dignitate vide Iac. Cuiac. ad tit. de Excusat l. 15. adl. 30. de Decur. et ad l. 4. c. de Tabular. l. 10.

LOGIUM [1] LOGEUM uti Vitruv. dicitur l. 5. c. 8. Graece *lo/gion, s. *logei=on pulpitum fuit editius, in quo recitabantur Comoediae, non minus pedes 10. nec plus 12. altum. Unde mutuati vocem Galli, Logis appellarunt [orig: appellÃ¢runt] primitus superiorem domus [orig: domÃ»s] contignationem, dein toti eam attribuerunt [orig: attribuÃªrunt] aedificio, aut certe superioribus vel quibusvis partibus sive andronibus, quibus aedificia in vicem iunguntur ac con nectuntur: quemadmodum andronem xytum s. porticum Loggia quoque Itali vocant. Vide C. du Fresne in Gloss. De Logio theatri sic Scalig. poetic. l. 1. c. 21. Orchestre partes erant tres: planities, in qua Chorus caneret et saltaret: pulpitum in quo nihil aliud quam canebant, aut pronuntiabant --- quod appellabant logei=on, propterea quod in eo r(h/mata et alia actuum intervalla recitabantur. Eum locum ab Odeo distinguit Vitruv. ut sit pulpiti pars, in qua canerent, w)|dei=on: altera autem, in qua aut risum, moverent, aut censuram exercerent, aut vitae nosira putareni rationes. Apud Eccl. Rom. Scriptores, Logium, idem quod Manuale, ac Rationale est, quas voces vide.

LOGORAPHI iidem cum Notariis, Tabulariis, Librariis, ex Graeco *logogra/foi, de quibus vide Iac. Cuiac adl. 1. Cod. Theodos. Ne conlatio, ut et hic [orig: hÃ®c] passim. Eadem voce olim dicti Oratores ac Sophistae, quod aliis orationes scriptitarent, uti morem in Graecia increbuisse ex C. Nep. discimus in Lysandro c. 3. qui Orationem, qua [orig: quÃ¢] Lysander persuasurus erat Lacedaemoniis, ut regia [orig: regiÃ¢] potestate dissoluta [orig: dissolutÃ¢], ex omnibus Dux deligeretur ad bellum gerendum hanc ei sumpsisse dicitur Cleon Halicarnassens quod et Plutarch. in eodem confirmat. Post modum cum re in contemptum deducta, vide Cresoll. Theatro Rhetor. l.3. c. 2.

LOGOTHETA [1] Graece *logoqe/ths2, in Gloss. Gr. Lat. Ratiocinator, discussor, disputator, qui rationes accepti et depensi expendit ac discutit; dictus est apud Procop. de Bello Goth. l. 3. c. 1. et 21. magistratus Aulae CPolitanae non unius generis. Duplices enim erant Logothetae, in Imperio, Ecclesiastici, quorum munus describit Codin. de Offic. o( *logoqe/ths2 ei)s2 to\ logografei=n kai\ ei)s2 ta\s2 dhmosiaka\s2 kai\ a)rxontika\s2 u(poqe/seis2 logografei=n: et Politici, qui expendebant rationes cursus [orig: cursÃ»s] publici, Aerarii generalis, Aerarii privati, Aerarii militaris, gregum s. armentorum Imprialium, adeo que in multiplici iterum differentia erant, de quibus videsis Meurs. in *geniko\n, *koura/twr, *logoqe/ths2; item accurate et caute Leonem Allatium Diatriba de Scriptis Simeonum p. 28. et seqq. et cuius ille forte scrinia compilavit, Iul. Caes. Bulenger. de Imp. Rom. et quidem l. 3. c. 22. de Logistis et Logothetis in gen. l. 8. c. 11. de Logothetae magno; 1.8 c. 91. de Logotheta Genico s. Generali; c. 29. de Logotheata Cursus [orig: CursÃ»s]; c. 30. de Logotheta Secretorunis c.39. de Logotheta gregis, c. 51. de Logotheat tw=n oi)keiaxw=n s. privatorum; c. 57. de Logotheta militaris aerii. Equibus is, quem *logoqe/thn tou= dro/mou, s.cursus [orig: cursÃ»s] appellabant, licet primo officium circa cursum publicum versatum fuerit, idque muneris gesserit. quod Praefectum Postarum hodie vocant; alia tamen, procedente tempore, eius fuit functio: ut qui Edicta et aureas Imperatorum Bullas subscriptione sua [orig: suÃ¢] firmaret, idque munus obiret, quod hodie in principum Aulis Cancellarius obiit: hinc inter megi/stas2 a)rxa\s2 maxima imperia Cedreno. A Graecis, mutuati postea id nomen Latini Principes sunt, uti discimus ex Chronico Casinensi l. 4. c. 68. 117 et 126. ubi Petrus Diacon. Casinensis, a Lothario Imp. constitutus fuisse dicitur Logotheta Italicus, Exceptor, Cartularius et Capellanus Imp. Rom. h. e. Logotheta et Protonotarius, quomodo appellabantur apud Normannos in Sicilia Reges, ut passim videre est in Tabb. Siculis: ubi tamen alia, imo diversa prorsus. a Magni Cancellarii dignitate, eius dignitas fuit. Logotheta enim, Primi a Secretis s. Protosecretarii ibi munus gerebat, et gradu Magno Cancellario maior erat, quamvis alter alteri non subesset, uti docet Ammiratus Stemm. Neapolit. Tom. 1. p. 48. Vide supra de a Secretis. Formulam, qua [orig: quÃ¢] Logothetae hi siculi, in subscription ibus Regiorum diplomitatum, utebantur, C. du Fresne in Gloss. hanc exhibet, ex Waddingo A. C. 1347. n. 8. Data Neapoliper --- Logothetam et Protonotarium Regni Siciliae Anno etc. Vide plura hanc in rem, apud Gerh. von Mastricht IC. Hist. Iuris Eccl. n. 290. et seqq. ubi de Simeone magistro et Logotheta, Gretzerum et Goarum ad Condin. nec non infra, in voce Rationalis.

LOGIUM [2] silva vulgo la Forest aux Loges, priscis Galliae scriptoribus memorata, proxima fuit Monasterio s. Benedicti s. Floriaco ad Ligerim. Vide Hadr. Vales. Not. Gall.

LOGUS [2] fluv. Walliae merid. parvus, una cum Vaga, in Sabrinae ostia, ad striguliam opp. influens, Lug, et Lhygwy. Baudr. Oritur in Com. radnoriae; dein per Com: Herefordiensem in Angliam fluens, paulo infra Herefordiam in Vagam labitur.

LOJOVOGRODUM opp. Volhiniae inf. in Palatinatu Kioviensi, ad dextram Boristhenis ripam, ubi fluv. Soss. recipit. Nobile victoria [orig: victoriÃ¢] insigni Pr. Ianusii Radzivilii, contra Cosaccos, d. 31. Iun. A. C. 1649. Vulgo Loiowogrod.

LOLHARDUS Walterus Missam, extremam unctionem, Satisfactiones proprias pro peccatis, Papae auctoritatem improbavit, A. C. 1315. in Germania contionatus. An et exsecranda illa, Angelos bonos potius inferni poenas, quam Luciferum, mereri, Deum peccata non punire, Baptismum nullius efficaciae, paenitentiam

non necessariam, magistratui non parendum esse, etc. quod quidam tradunt, asseruerit, fides penes illos esto. Vivus exustus est Coloniae A. c. 1322. Vide Moret. Dict. Hist. In Anglia Lothardorum nomen exortum esse sub excessu Eduardi III. atque his impositum, qui Wiclefiana dogmata sunt amplexi, refert Henr. Spelmann. Gloss. Arch. Sic autem illos dictos opinatur Commonachus S. Augustini Cantuar. inl. MS. A. C. 1406. a lolio: quod, sicut lolium, inquit, segetes Domini inficerent. In eius sententiam abiit Lindewodus, sed perperam uterque; Trithemius enim in Chron. ostendit, a praefato Lolhardo originem duxisse. Contra illos autem plurima statuit Thomas Arundelius Archiep. Cant. in Conc. Oxoniensi. Nostro aevo accipiunt alii Lollardos, pro institutae tutae religioni adversantibus, eoque vetus sacramentum Vicecomitum, ad prosequendos Lollardos iuratorum, hodie trahunt Idem Henr. Spelm. in Gloss. Arch.

LOLIGO piscis genus; a volando nomen accepit, quasi voligo, ut visum Varroni de Ling. Lat. l. 4. At non tam volat, quam exilite extra aquas est contenta, qui et delphinis mos Voss. de orig. et progr. Idol. l. 4. c. 19. Quinum [orig: QuinÃ»m] nonnumquam cubitorum magnitudine inveniri, ex Trebio Nigro docet Plin. l. 9. c. 29. Natant autem magno numero sese complexae, ac similiter multae nexae extra aquas volitant, unde periculum ab iis, ne mergant navigia, Ceterum Athenis usque adeo viles erant, ut teuqi/dos2 de/esqai, loliginis parvae indigere, eum dicerent, quem pauperrimum significare volebant, ut videre est apud Aristoph. Acharn. Nam teuqi/des2, minutae loligines sunt, teuqoi\ autem maiores vocantur, Aristot. Hist. Anim. l. 4. c. 1. Hodie vero divitibus sunt in delitiis, modumque eas cum atramento suo coquendi, Rondelet. docet de Piscat. Mar. l. 17. c. 5. Ita nempe vocatur niger sucus, quem in metu de se diffundunt, quique olim atramenti usum praestitit. Unde nigrae sucus loliginis, apud Horat. Serm. l. 1. Sat. 4. v. 100 hodieque Germanis dintenfisch, h. e. Atramenti piscis, appellantur. Quod et sepiam facere idem Plin. testis est l. 9. c. 29. Vide Gerh. Ioh. Voss. de Arte Gramm. l. 1. c. 39. et plura de pisce hoc, apud eund. de Orig. et progr. Idol. l. 3. c. 15. et l. 4. c. 33.

LOLLIA Paullina M. Lollii Consularis filia, a Collisto liberto Claudii ad nuptiarum Imp. spem accensa. Tac. Ann. l. 12. c. 1. ab agrippina eversa et immisso tribuno ad mortem adacta. Ibid. c. 22. et l. 14. c. 12.

LOLLIANUS [1] Cos. cum Arbitrione. A. C. 80. Suet. Tib. Ner. c. 13. Calig. c. 25. Tib. Claud. c. 26.

LOLLIANUS [2] Avitus Cos. cum Gavio Maximo, A. U. C. 896. Alter Cos. cum Pompeiano. A. U. C. 962.

LOLLIANUS [3] Avitus Vir Consularis, memoratur Iul. Capitolin. in Pertin. Sed quum in ea (Grammatica) minus quaestus proficeret, per Lollianum Avitum Consularem virum, patris patronum, ducendi ordinis dignitatem petiit. Idem Cos. fuit sub Pio; de quo vide quoque Appuleium in Apolog. et Ulpian. leg. 3. ff. de Decurion.

LOLLIANUS [4] Gentianus in ead. Vita, Vir itidem Consularis occurrit apud praef. Capitolin. qui ultimo Severi Anno Cos. fuit cum Basso; a quo alius est Lollianus Gentianus, cuius meminit Victor Iunior in Pertinace. Sic enim is per errorem nominat, quem Capitolin. Lollianum Avitum, de quo modo dictum. Casaub. ad l.

LOLLIANUS [5] Sophista Ephesius, discip. Isaiae Assyrii sub Hadriano, varia scripsit Suid. Simler. in Ep. Bibl. Gesn. Item unus ex tyrannis, tempore Galieni, exsortis: Posthumo, in Gallia, victo et caeso imperium invasit, paulo post a militibus Interfectus. Trebellius in trig. Tyrannis.

M. LOLLIUS Caio Caesari Tiberii privigno, Orienti tunc praeposito, comes et rector datus, qui Caium et Tiberium Rhodi agentem clandestinis criminationibus commisit. Vide Tac. Ann. l. 3. c. 48. Suer. Tib. Ner. c. 13. It. in Voce Marcus.

LOLLIUS [1] Professus et Lollius Urbicus, apud Historiae Aug. Scriptores, vide de hoc eund. Capitolin. in Clodio Albini.

LOLLIUS [2] Urbicus Historicus Latinus, Historiam sui temporis condidit. Lamprid. in Diadumeno. Iul. Capitolin. in Antonino Pio.

LOMANDUS LOMUNDUS lacus amplus Leviniae, in Scotia mer. haud procul a monte Grampio: A quo non procul Caledonii pop. quorum urbs Episcopal. Dunkeldinum, Ferr. Baudr. inter methitiam ad Ort. et Argadiam ad Occ. A Sept. extenditur in mer. per 20. mill, pass. Ubi latissimus est, 20. mill. pass. ab Ortu in Occ. est, in aliis locis vix 3. mill. pass. a Dumbritonio in Bor. 4. uti paulo amplius a Glottae aestuario.Loch Lomond Scot. In hoc Ins. fluctuans et pisces sine spinis. Camd. Duchen. Buchan.

LOMBARIUM mel. a, urbs Episcopal. Aquitaniae, in Com. Convenarum, ad amnem Savam, 4. leuc. a Garumna, 8. a Tolosa in Occ. 5. ab Ausciis in Austr. Satis ampla, sed male culta; Lombez vulgo.Castrum nobilissimum, vocatur Petro Hist. Albig. c. 22. positumque est ad flumen Pavam; quo Garumna augetur, ut et Ins. Iordanis s. castellum Ictium, et attribuitur Sammathani Castellaniae, iampridem Convenico Comitatui adnexae. Hic [orig: HÃ®c] vet. Coenobium monachorum Augustini regulam sequentium Ioh. XXIII. Pont. Rom. A. C. 1317. in Episcopale fastigium evexit, estque hodie ultima sedium Tolosae attributarum, Sincerum et incorruptum loci nomen Hadr. Vales. vult esse, Lumbarium vel Lumberium, unde Gallice Lombers, non Lombes dicendum contendit. Est et in Navarra opp. eiusdem nominis, Lumbier vulgo dictum, Vasconice Irumberri, Latine olim Ilumberi: cuius incolas appellat Plin. l. 3. c. 3. Vide Hadr. Vales. in voce Apamiae.

LOMENSIS Pagus in divisione Regni Lotharii A. C. 870. memoratus, al. Laumensis, item Lossensis, Flandrensibus Loon vel Leon, incolis Lon, Gallis Los, in ditione est Ep. Leodicensis. Caput eius est Los s. Lossense Borchloon vulgo dictum, inter Tungros et

monasterium S. Trudonis: Comitum de Los saepe olim mentio. In pago hoc Cubinium a Car. Calvo Sancti Germanensibus legatum, Fossae opp. Dioeceseos Leodicensis et monasterium, Calvimontis villa, Bronium quoque villa Castro Namurcensi propinqua monasterioque illustris, vulgo Brugne, memorantur. Vide Hadr. Vales. Not. Gall.

Gratum munus erit, scisso nec inutile ventri,
Si clara [orig: clarÃ¢] Stephani balnea luce petes:

kua/mino a)/leuron est Graecis, i. e. fabacea ferina, uti docet Plin. l. 18. c. 12. ubi vide Notas Dalechampii. Eius illitu rugas ventris iam provectiores feminae abscondere tentabant, balnea petentes, ut idem poeta quoque docet l. 3. Epigr. 42. cunus epigraphe illud. Pollae dissuadens, hoc tetrasticho,

Lomento rugas uteri quod condere tentas,
Polla, tibi ventrem, non mihi labra linis.
Simpliciter pateat vitium fortasse pusillum,
Quod tegitur, maius creditur esse malum.

A'lotu, i. e. lavando, hinc hictum, smh=gma. Vide quoque infra Nitrum, item phrasi oblinere os. Sed et coloris genus, Plin. l. 33. c. 13. quod ex caeruleo fit, perficiturque lavando terendove, et est caeruleo candidius --- Ratio in pictura ad incisuras, h. e. umbras dividendas ab lumine, ubi varias eius species recenset.

LOMMINI tergemini fratres Geryonis filii, aedificaverunt [orig: aedificavÃªrunt] a suo nomine urb. magnam Lomminianam. Berosus.

LONCIUM Norici opp. Ant. In Carinthia Lienez Simlero: inter Iulium Carnicum et Aguntum 16. mill pass.

LONDINUM urbs Angliae ad Tamesin, antiquissima. Tac. Ann. l. 14. c. 33. Ptol. et Ant. Londinium et Longidinium dicitur. Amm. Marcell. l. 27. c. 8. Lundinum et Augusta, Steph. *lindonion. Emporium celeberrimum. Quis primus fuerit conditor, obduxit vetustas, et perpaucae sane sunt urbes, quae suos auctores norunt, cum e parvo sensim excreverint. Verum, uti aliae, ita haec fabulos1a [orig: fabulos1Ã¢] origine Troianis se imputavit, Brutum illum Aeneae magni adnepotem conditorem credens, Quicumque autem condiderit, vitali genio constructam fuisse ipsius fortuna docuit, et antiquitate suspiciendam esse, innuit Amm. Marcell. qui suo tempore, ante Annos nimirum mille et ducentos vetustum oppidum appellavit. Quin et Corn. Tac. Neronis tempore copia [orig: copiÃ¢] negotiatorum, et commeatu maxime celebre fuisse prodidit. Vulgo London, Anglis, Lundain et Caerlud Britannis, Londen Germanis, Londra Italis, Gallice Londres. Vide Camden. in Trinobantibus, et omnino virum doctissimum Gul. Burtonum Comm. in Antonin. p. 154. etc. Oblonga, per se maxima, et suburbia habet amplissima, nec non et arcem, Turrim appellant, pulcherrime exstructam, et validissime munitam, a qua non longe lapideum pontem obtinet, longa [orig: longÃ¢] et miranda [orig: mirandÃ¢] operis arcuati serie constructum, super cuius dorso domicilia utrinqu ea [orig: eÃ¢] dispositione ac structura [orig: structurÃ¢] cernuntur, ut perpetui pene vici speciem; non pontis exhibeant. Regia est civitas, ac regni caput; episcopal. sub Archiep. Cantuariensi. In ea Reges diademate insigniuntur, regnoque inaugurantur, Conc. s. Parliamentum ibi etiam celebratur. Moenibus cincta est a Constantino Mag. A. C. 1666. foedo deflagravit incendio, sed reparata, pulchrior evasit, et quae ante tota erat lignea, lapidea nunc est, maiori ex parte. Regium habet palatium, Whitehall i. e. Aula Alba; et in eius suburbiis inest, ut ita dicam, opp. Westmonasterium, ad Thamesin 1. mill. supra Londinum in Occ. cum templo, ubi Reges inaugurantur, et sepultura [orig: sepulturÃ¢] insigni. Baudr. ex Cam. Speedo etc. Administratur autem antiquo Britannorum Regum privilegio a 24. civibus, quos Angli Aldermannos, quasi Seniores vocant, de quorum officio, et dignitate vide Henr. Spelmann. Ex horum numero Praetorem Urbanum, vulgo The Lord Mayor, et Tribunos duos, vulgo The Sherifes vocant, ipsimet annua [orig: annuÃ¢] commutatione eligunt. A Caesare, ut quidem existimant, Augusta Trinobantum, vocatur, Cautiorum civitatem facit Ptol. forsan quia tunc temporis sub eorum ditione fuit. Hic [orig: HÃ®c] Conc. habito, A. C. 712. ab Ina, leges de matrimoniis Britonum, Scotorum, Saxonumque latae sunt, Beda l. 5. c. 22. imaginesque improbatae: plurima alia ibidem diversis temporibus celebrata, vide apud Harpsteldt. l. 5. c. 14. Hist. Eccl. Angl. c. 10. Moter. Dict. Hist. A. C. 1603. Iacobus Rex primo in Angliam ingressu, decreto facto, de Ecclesiasticis rom. Eccl. tota [orig: totÃ¢] Anglia [orig: AngliÃ¢] pellendis, prius cum Regina Londinum venire voluit, quam exsecutioni id esset mandatum: Quo Facto Synodo hac [orig: hÃ¢c] habita [orig: habitÃ¢] Nationali, receptam fidem confirmavit. Vide Thuan. Hist. l. 31. Idem postea, cum, ut Palatinum El. generum suum, a Bohemis Regem creatum, victumque a Ferdinando II. restitueret, sacra Latino more ibidem peragi pateretur, A. C. 1625. die 25. Octobr. huiusque rei initium fieret, in monast. Black freir, domus ruinam traxit, 100. hominibus, inter quos duo monachi, misere contusis. Pater Druerius e suggestu prolapsus collum fregit etc. Quo audito Rex Iesuitas aliosque Ecclesiasticos omnes denuo toto regno excedere, intra 40. dies iussit. Vide Matth. merian. theatr. Eur. Iac. Rev. in Urbano VIII. Chr. Becmann. Hist. Orbis Terr. geogr. et civ. Addo saltem, quod horribilis in hac urbe pestis, sex mensium spatio, 97000. hominum absumpsit A. C. 1665. Sequente dein Anno, a 2. ad 6. diem Sept. gravissimum incendium (iam supra indigitatum) grassatum est, quo 13200. domus absumptae, de cuius auctoribus vide suspiciones quorundam, apud Auctorem Anon. Hist. orb. Terr. Geogr. et Civ.. c. 4. ubi de Regno Angliae, c. 13. Ceterum, in celeberrima hac urbe plures masculos, quam feminas, contrario in agr obtinente, nasci: plures autem mori, quam nasci, quod

iterum ruri non fiat: interim populosam perpetuo manere, eo quod quotannis in urbem ad 6000. hominum ex agro habitatum veniant. Porro funerum ibi singulis Annis 15000. eorum, qui Baptismi aquis tinguntur, 12000. incolarum 384000. familiarum 48000. numerari, adnotavit Ioh. Graunt l. cuit titulus: Natur al and Political obser vations made upon the bills os Mortality.

LONDINUM Novum , NIEW LONDON, urbs novae Angliae, in ora maris Bor. cum portu capaci, versus novum Belgium, recens ab Anglis excitata. Aliter Boston. Crescit indies.

LONDOBRIS ins. parva iuxta Lusitaniam. Ptol. Barlingues, teste Resendio. Barlenga Baudt. in Oceano Atl. vix 5. mill. pass. ab ora litor. cum castro, 40. Mill. pass. ab Ulyssipone in Bor. Ei adiacet alia Ins. minor, barlengota. Cum turri.

LONGA Villa locus Galliae, ad fluv. Sedam la Sie, in Caletis et dioec. Rotomagensi, ab urbe Rotomago 7. leuc. vetere Eccl. s. Fidis, quae Prioratus est Benedictinorum, ac tit. Ducatus [orig: DucatÃ»s] illustris, vulgo Longueville. item in Campania Remensi, ac pago Porcensi, quae inter villas ad Remense Monasterium S. Remigii pertinentes numeratur. Item in saltu Briegio, inter Pruvinum et Braium, Sequanae adpositum. Item in pago Tardanensi. Longevilla. Vide Hadr. Vales. Not. Gall. De prima: Lineae huius Ducalis auctor Ioh. fuit Aurelianensis C. Dunensis, Lud. Ducis Aure lianensis fil. naturalis, sub Car. VII. Galliae Rege rebus contra Anglos gestis clarissimus. Ex huius posteris Franciscus Aurelianensis C. de Dunois et Longueville, Defunctus A. C. 1491. ex Agnete (filia Lud. Ducis Sabaudiae) genuit Lud. Aurelianensem Ducem Longae Villae; cui nupta Iohanna roetelana (filia Phil. March. Hochbergio-Badensis Com. Roetelani C. de Neufchastel, et Mariae Sabaudae filiae Amadei Ducis) attulit comitatum Novocastrensem s. de Neufchastel, in Helvetia, Germ. Welsch- Nevenburg, tum dominium S. Geogrii in burgundia et praetensionem in Princip. Arausionensem. Idem vero cum ex pactis dotalibus, A. C. 1476. initis per Rudolphum VIII. Phil. Patrem, et A. C. 1486. a Phil. ipso iuramento confirmatis, Matiae Sabaudae eiusque liberis maribus aut femellis, donationis titulo propter nuptias, debitam successionem ditionum reliquarum, inprimis Roetelanum dominium, Susenbergam et Badae-villam sibi vindicaret, in Camera Spirensi iure disceptatum, sed penes Badenses, qui 250000. secundum alios, 225000. aureos Lud. ut omni iure pretenso cederet, numerarunt [orig: numerÃ¢runt] A. C. 581. mansit possessio: Longavilleis tamen titulum Marchionis Roetelani ad hunc usque diem servantibus. Obiit autem Lud. praefatus, A. C. 1516. Pater ex Iohanna (quae Decessit A. C. 1543.) Francisci Aureliani March. Roetelani: qui Defunctus A. C. 1548. ex Iacoba Rohanaea (filia Car. de Rohan Dn. de Gie ) reliquit fil. Leonorum Aurelianensem Duc. Longaevillanum: quo (Obiit is A. C. 1573.) et Maria [orig: MariÃ¢] Borbonia [orig: BorboniÃ¢] (filia [orig: filiÃ¢] Francisci Borbonii Com. de S. Paul, Francisco Borbonio Com. Vindocinensi geniti) natus Henr. I d'Orleans Dux de Longueville, Fato functus est A. C. 1595. superstite, ex Catharina Gonzagea (filia Lud. Ducis Nivernii) filio Henr. II. d'Orleans Duce de Longueville, qui Regis ad Pacificationem Monasterio/ Osnabrugensem Legatus, Obiit A. C. 1663. Pater, ex Maria Anna Genoveva Borbonia (filia Henr. Principis Condei) Ioh. Lud. Ducis de Longueville (nat. A. C. 1646.) Carolae Luisae (nat. A. C. 1647.) et Car. Paris Com. de S. Paul, qui nat. A. C. 1649. in obsidione arcis Sehenckianae periit, A. C. 1672. Vide Phil. Iac. Spener. Theatr. Nobil. Europ. Parte I. p. 153.

LONGAE Coronae memoratae Aristidi Orat. 1. *)ier. *)edo/koun ste/fanon pe/mpein tw=| *qew=| makrw=n, oi( ei)si\n ou(\s2 i)di/a| tw=| *)asklhpiw=| komi/zousi, Videbar coronam mittere Deo ex iis, quae sunt aut dicuntur longae, quas peculiariter Aesculapio offerunt: sunt ex convivialibus Vett. Coronis illae, quae a collo, cui appendebantur ad pectus propendentes, inde ad manus quoque sese extendebant, Hypothymides proprio nomine dictae. Has Diis qouque, Aesculapio potissimum, appendebant, ut eum sc. propitiarent, si quid ex intemperantia conviviali morbi accideret. Vide supra in voce Hypothymides. At de Longis Navibus, Iasonis invento, Salmas. ad ius Attic. et Rom. p. 657. et seqq.

LONGANICUM s. LONGATICUM opp. olim, nunc pagus Norici inter Aquileiam et Aemoniam. Ant. Logitsch, Lazio. Ab Aquileia 45. mill. pass. a Frigido 22. Cubianae finitimus, ad 24. s. 30.

LONGANUS Siciliae fluv. circa Mylas urbem. Ptol. Nunc Fiume di Castro Reale, in ora Bor. 5. mill. a Myle in Austr. In mare Tyrrh. se exonerat. Baudr.

LONGARISTIS Ploas apud Luitphrand. l. 6. c. 5. ubi leg. Logariastes ploas, Graece logariasth\s2 th=s2 plo/as2, officium fuit Aulae CPolitanae qui classis rationes expendebat, C. du Fresne in Gloss. Vide supra Logariastes.

LONGI fratres quatuor, summa cum laude Monasteriis Aegypti praefuerunt [orig: praefuÃªrunt]; pulsi Alexandria [orig: AlexandriÃ¢], A. C. 403. ab Epiphanio, cuius simplicitate Theophi. abusus fuerat: qui id ipsum apud Eudoxiam impetrare neutiquam poterat. Socr. l. 6. c. 9. 10. et 11. Soz. l. 8. c. 14. etc. nomine eorum Dioscorus, Ammonius, Euthymius et Euseb. apud Georg. Ep. Alex. in Vita Chrysostomi, et Phot. in Biblioth. Vide Dom. Macrum in Hierol.

LONGILEDIUM vulgo LONGLAY, Abbatia Gall. in Cenomanorum, finibus, non procul a castro Damnifrontensi in Passeio. Hadr. Vales. Not. Gall.